ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΚΑΙ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τέσσαρα κέρατα.
Ο προφήτης συνεχίζει· ύψωσα τους οφθαλμούς μου και ιδού τέσσαρα κέρατα.
2 καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἄγγελον τὸν λαλοῦντα ἐν ἐμοί· τί ἐστι ταῦτα, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν Ἰούδαν καὶ τὸν Ἰσραὴλ καὶ Ἱερουσαλήμ.
Ηρώτησα τον άγγελον, ο οποίος συνωμιλούσε με εμέ, τι σημαίνουν αυτά, Κυριε; Και εκείνος μου ειπε· “αυτά τα κέρατα συμβολίζουν τας δυνάμεις τας εχθρικάς, αι οποίαι διεσκόρπισαν τους Ιουδαίους και τους Ισραηλίτας και τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ”.
3 καὶ ἔδειξέ μοι Κύριος τέσσαρας τέκτονας.
Ο Κυριος μου παρουσίασε τότε τέσσαρας μαραγκούς και είπα·
4 καὶ εἶπα· τί οὗτοι ἔρχονται ποιῆσαι; καὶ εἶπε· ταῦτα τὰ κέρατα τὰ διασκορπίσαντα τὸν Ἰούδα καὶ τὸν Ἰσραὴλ κατέαξαν, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ᾖρε κεφαλήν· καὶ ἐξήλθοσαν οὗτοι τοῦ ὀξῦναι αὐτὰ εἰς χεῖρας αὐτῶν τὰ τέσσαρα κέρατα τὰ ἔθνη τὰ ἐπαιρόμενα κέρας ἐπὶ τὴν γῆν Κυρίου τοῦ διασκορπίσαι αὐτήν.
“τι έρχονται να κάμουν αυτοί;” Εκείνος μου απήντησε· “τα κέρατα αυτά είναι αι εχθρικαί δυνάμεις, αι οποίαι διεσκόρπισαν τους Ιουδαίους και συνέτριψαν τους Ισραηλίτας, ώστε κανείς απ' αυτούς να μη ημπορέση να σηκώση την κεφαλήν. Αυτοί δε οι τέκτονες εβγήκαν, δια να παροξύνουν και εξερεθίσουν εναντίον αλλήλων τα τέσσαρα αυτά έθνη, τα οποία αλαζονικά ύψωσαν την δύναμίν των εναντίον της χώρας του Κυρίου, ώστε να διασκορπίσουν αυτήν”.
5 Καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ σχοινίον γεωμετρικόν.
Εσήκωσα τους οφθαλμούς μου και είδον· και ιδού ενας ανήρ, ο οποίος εκρατούσε εις τα χέρια του σχοινίον καταμετρήσεως εκτάσεων γης.
6 καὶ εἶπα πρὸς αὐτόν· ποῦ σὺ πορεύῃ; καὶ εἶπε πρός με· διαμετρῆσαι τὴν Ἱερουσαλὴμ τοῦ ἰδεῖν πηλίκον τὸ πλάτος αὐτῆς ἐστι καὶ πηλίκον τὸ μῆκος.
Ηρώτησα, λοιπόν, αυτόν και είπα· “που συ πηγαίνεις;” Εκείνος μου απήντησε· “πηγαίνω να καταμετρήσω την Ιερουσαλήμ, δια να ίδω πόσον είναι το πλάτος της και πόσον είναι το μήκος αυτής”.
7 καὶ ἰδοὺ ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοὶ εἱστήκει, καὶ ἄγγελος ἕτερος ἐξεπορεύετο εἰς συνάντησιν αὐτῷ.
Και ιδού, ο άγγελος, ο οποίος ωμιλούσε μαζή μου, ίστατο όρθιος. Ενας δε άλλος άγγελος εξήλθε προς συνάντησίν του.
8 καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν λέγων· δράμε καὶ λάλησον πρὸς τὸν νεανίαν ἐκεῖνον λέγων· κατακάρπως κατοικηθήσεται Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ πλήθους ἀνθρώπων καὶ κτηνῶν ἐν μέσῳ αὐτῆς·
Είπε δε προς αυτόν· “τρέξε και ομίλησε προς τον νεανίαν εκείνον και ειπέ· ωσάν ευρυχωροτάτη κατοικία θα κατοικηθή η Ιερουσαλήμ από πλήθος ανθρώπων· και κτήνη πολλά θα είναι εν μέσω αυτής.
9 καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτῇ, λέγει Κύριος, τεῖχος πυρὸς κυκλόθεν καὶ εἰς δόξαν ἔσομαι ἐν μέσῳ αὐτῆς.
Εγώ δε θα είμαι δι' αυτήν, λέγει ο Κυριος, ως ένα πύρινον τείχος ολόγυρά της και δόξα της εν μέσω αυτής”.
10 ὦ ὦ φεύγετε ἀπὸ γῆς Βορρᾶ, λέγει Κύριος· διότι ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων τοῦ οὐρανοῦ συνάξω ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
Ω, ω, σεις Ιουδαίοι, αναχωρήσατε από τα μέρη του βορρά, λέγει ο Κυριος, διότι από τα τέσσαρα σημεία του ορίζοντος εγώ θα σας συμμαζεύσω, λέγει ο Κυριος.
11 εἰς Σιὼν ἀνασώζεσθε οἱ κατοικοῦντες θυγατέρα Βαβυλῶνος.
Σεις οι Ιουδαίοι, που κατοικείτε εις την πόλιν της Βαβυλώνος, ελάτε εις την Σιών, δια να εύρετε σωτηρίαν και ασφάλειαν.
12 διότι τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ὀπίσω δόξης ἀπέσταλκέ με ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ σκυλεύσαντα ὑμᾶς, διότι ὁ ἁπτόμενος ὑμῶν ὡς ὁ ἁπτόμενος τῆς κόρης τοῦ ὀφθαλμοῦ αὐτοῦ.
Διότι αυτά λέγει Κυριος ο παντοκράτωρ· εις δόξαν του Ονόματός του με έστειλεν εναντίον των εθνών, που σας ελαφυραγώγησαν, διότι εκείνος ο οποίος απλώνει το χέρι του εχθρικώς εναντίον σας, είναι σαν εκείνον, ο οποίος με τον δάχτυλόν του εγγίζει την κόρην του οφθαλμού του.
13 διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐπιφέρω τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἔσονται σκῦλα τοῖς δουλεύουσιν αὐτοῖς, καὶ γνώσεσθε ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἀπέσταλκέ με.
Ιδού, ότι εγώ τώρα εκτείνω τιμωρόν την χείρα μου εναντίον των εχθρών σας και αυτοί θα λαφυραγωγηθούν από τους Ιουδαίους, τους οποίους είχαν αιχμαλωτίσει. Και τότε θα γνωρίσετε καλά, ότι ο Κυριος ο παντοκράτωρ με απέστειλε προς σας.
14 τέρπου καὶ εὐφραίνου, θύγατερ Σιών, διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἔρχομαι καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ σου, λέγει Κύριος.
Τέρπου, λοιπόν, και ευφραίνου, κόρη μου Σιών, διότι ιδού, εγώ έρχομαι και θα κατασκηνώσω εν μέσω σου, λέγει ο Κυριος.
15 καὶ καταφεύξονται ἔθνη πολλὰ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἔσονται αὐτῷ εἰς λαὸν καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν μέσῳ σου, καὶ ἐπιγνώσῃ ὅτι Κύριος παντοκράτωρ ἐξαπέσταλκέ με πρός σε.
Τοτε, κατά την εποχήν εκείνην της σωτηρίας και λυτρώσεως, πολλά έθνη θα καταφύγουν προς τον Κυριον, θα γίνουν ιδικός του λαός και θα κατασκηνώσουν εν μέσω σου. Τοτε θα μάθετε καλά ότι πράγματι ο Κυριος ο παντοκράτωρ έστειλεν εμέ προς σας ως πρρφήτην.
16 καὶ κατακληρονομήσει Κύριος τὸν Ἰούδαν, τὴν μερίδα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν ἁγίαν, καὶ αἱρετιεῖ ἔτι τὴν Ἱερουσαλήμ.
Τοτε ο Κυριος θα κληρονομήση τους Ιουδαίους και ως ιδικήν του περιοχήν την αγίαν χώραν της Ιουδαίας, θα εκλέξη τότε και πάλιν ως ιδιαιτέραν του πόλιν την Ιερουσαλήμ.
17 εὐλαβείσθω πᾶσα σὰρξ ἀπὸ προσώπου Κυρίου, ὅτι ἐξεγήγερται ἐκ νεφελῶν ἁγίων αὐτοῦ.
Καθε άνθρωπος, λοιπόν, ας πλημμυρίση από ευλάβειαν ενώπιον του Κυρίου, διότι εσηκώθη και από τας αγίας νεφέλας του κατέβη εις την γην, σωτήρ και λυτρωτής των ανθρώπων.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα