ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΕΝ τῷ ὀγδόῳ μηνί, ἔτους δευτέρου ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου, υἱὸν Ἀδδὼ τὸν προφήτην λέγων·
Κατά τον όγδοον μήνα του δευτέρου έτους της βασιλείας του Δαρείου, ο Κυριος ωμίλησε προς τον Ζαχαρίαν, υιόν του Βαραχίου, έγγονον του Αδδώ, τον προφήτην και του είπε·
2 ὠργίσθη Κύριος ἐπὶ τοὺς πατέρας ὑμῶν ὀργὴν μεγάλην,
“Μεγάλην οργήν ωργίσθη ο Κυριος εναντίον των πατέρων σας.
3 καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐπιστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων.
Εκείνοι, βέβαια, απέθανον· θα πης όμως τώρα συ στους συγχρόνους σου· αυτά λέγει Κυριος ο παντοκράτωρ· Επιστρέψατε εν μετανοία προς εμέ, λέγει ο Κυριος των δυνάμεων, και εγώ θα επιστρέψω με καλωσύνην και ευμένειαν προς σας, λέγει ο Κυριος των δυνάμεων·
4 καὶ μὴ γίνεσθε καθὼς οἱ πατέρες ὑμῶν, οἷς ἐνεκάλεσαν αὐτοῖς οἱ προφῆται ἔμπροσθεν λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν τῶν πονηρῶν καὶ ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν τῶν πονηρῶν, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν, καὶ οὐ προσέσχον τοῦ εἰσακοῦσαί μου, λέγει Κύριος.
και μη γίνεσθε ωσάν τους πατέρας σας, εναντίον των οποίων προηγούμενοι προφήται απηύθυναν δριμείας επιπλήξεις λέγοντες· Αυτά λέγει Κυριος ο παντοκράτωρ· απομακρυνθήτε από τους πονηρούς τρόπους της ζωής σας, από τα κακά έργα σας. Εκείνοι όμως δεν ήκουσαν την φωνήν μου, δεν έσωσαν προσοχήν εις τα λόγια μου, λέγει ο Κυριος.
5 οἱ πατέρες ὑμῶν ποῦ εἰσι καὶ οἱ προφῆται; μὴ τὸν αἰῶνα ζήσονται;
Και, λοιόύν, που είναι σήμερον οι παρακούσαντες πατέρες σας και οι προφήται, που είχαν ομιλήσει προς αυτούς; Μηπως επρόκειτο να ζήσουν εις την γην αυτήν αιωνίως;
6 πλὴν τοὺς λόγους μου καὶ τὰ νόμιμά μου δέχεσθε, ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ἐν πνεύματί μου τοῖς δούλοις μου τοῖς προφήταις, οἳ κατελάβοσαν τοὺς πατέρας ὑμῶν. καὶ ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπαν· καθὼς παρατέτακται Κύριος παντοκράτωρ τοῦ ποιῆσαι ἡμῖν κατὰ τὰς ὁδοὺς ἡμῶν καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ἡμῶν, οὕτως ἐποίησεν ἡμῖν.
Σεις όμως δεχθήτε και υπακούσατε εις τας εντολάς μου και στους νόμους μου· εις όσα εγώ διατάσσω δια του Πνεύματός μου στους δούλους μου τους προφήτας, οι οποίοι είχαν άλλοτε επιπλήξει τους πατέρας σας”. Οι Ιουδαίοι της εποχής του Ζαχαρίου απήντησαν και είπαν· “Κυριος ο παντοκράτωρ, όπως απεφάσισε να πράξη εναντίον μας, ανάλογα με τον πονηρόν τρόπον της ζωής μας και τα κακά μας έργα, δικαίως έπραξε προς ημάς”.
7 Τῇ τετράδι καὶ εἰκάδι, τῷ ἑνδεκάτῳ μηνί ~οὗτός ἐστιν ὁ μὴν Σαβάτ~ ἐν τῷ δευτέρῳ ἔτει ἐπὶ Δαρείου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ζαχαρίαν τὸν τοῦ Βαραχίου υἱὸν Ἀδδὼ τὸν προφήτην λέγων·
Κατά την εικοοτήν τετάρτην του ενδεκάτου μηνός- αυτός είναι ο μήνας Σαβάτ- κατά το δεύτερον έτος της βασιλείας του Δαρείου, ωμίλησε πάλιν ο Κυριος προς τον προφήτην Ζαχαρίαν, τον υιόν του Βαραχίου, τον έγγονον του Αδδώ, και είπε·
8 ἑώρακα τὴν νύκτα καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ ἵππον πυρρόν, καὶ οὗτος εἱστήκει ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων τῶν κατασκίων, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ ἵπποι πυρροὶ καὶ ψαροὶ καὶ ποικίλοι καὶ λευκοί.
Ιδού ότι κατά την νύκτα είδον ένα όραμα· ένας ανήρ είχεν ιππεύσει ίππον χρώματος ερυθρού. Αυτός εστέκετο μεταξύ βαθυσκίων ορέων. Οπίσω δε από αυτόν ήσαν ίπποι κόκκινοι και ψαροί, ποικιλόχρωμοι και λευκοί.
9 καὶ εἶπα· τί οὗτοι, Κύριε; καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἐγὼ δείξω σοι τί ἐστι ταῦτα.
Και είπα· “Κυριε, τι είναι αυτοί οι ίπποι και οι ιππείς;” Και είπε προς εμέ ο άγγελος, που ωμιλούσε· “εγώ θα σου αποκαλύψω τι είναι αυτά”.
10 καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἀνὴρ ὁ ἐφεστηκὼς ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων, καὶ εἶπε πρός με· οὗτοί εἰσιν οὓς ἐξαπέστειλε Κύριος περιοδεῦσαι τὴν γῆν.
Ο άνθρωπος, ο οποίος εστέκετο ανάμεσα εις τα παχύσκια όρη, είπε προς εμέ· αυτοί είναι εκείνοι, τους οποίους έχει στείλει ο Κυριος να περιοδεύσουν την γην”.
11 καὶ ἀπεκρίθησαν τῷ ἀγγέλῳ Κυρίου τῷ ἐφεστῶτι ἀνὰ μέσον τῶν ὀρέων καὶ εἶπον· περιωδεύσαμεν πᾶσαν τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ κατοικεῖται καὶ ἠσυχάζει.
Απήντησαν εκείνοι στον άγγελον του Κυρίου, ο οποίος ήτο ανάμεσα εις τα όρη και είπον· “περιωδεύσαμεν όλην την γην και ιδού ότι όλη η γη κατοικείται και ευρίσκεται εν ησυχία”.
12 καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἄγγελος Κυρίου καὶ εἶπε· Κύριε παντοκράτωρ, ἕως τίνος οὐ μὴ ἐλεήσῃς τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὰς πόλεις Ἰούδα, ἃς ὑπερεῖδες τοῦτο ἑβδομηκοστὸν ἔτος;
Ο άγγελος του Κυρίου ωμίλησε και είπε· “Κυριε παντοκράτωρ, έως πότε δεν θα ελεήσης την Ιερουσαλήμ και τας πόλεις της χώρας Ιούδα, δια τας οποίας εδδομήκοντα τώρα έτη δεικνύεις αδιαφορίαν;”
13 καὶ ἀπεκρίθη Κύριος παντοκράτωρ τῷ ἀγγέλῳ τῷ λαλοῦντι ἐν ἐμοὶ ρήματα καλὰ καὶ λόγους παρακλητικούς.
Ο Κυριος παντοκράτωρ απήντησε λόγους καλούς, λόγους παρηγορίας προς τον άγγελον, ο οποίος ωμιλούσε με εμέ.
14 καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἐζήλωκα τὴν Ἱερουσαλὴμ καὶ τὴν Σιὼν ζῆλον μέγαν
Ο άγγελος, που μου ωμιλούσε, μου είπε· “Κράξε με μεγάλην φωνήν και ειπέ· αυτά λέγει Κυριος ο παντοκράτωρ· εγώ μέχρι ζηλοτυπίας ηγάπησα την Ιερουσαλήμ, την Σιών με μεγάλον ζήλον.
15 καὶ ὀργὴν μεγάλην ἐγὼ ὀργίζομαι ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ συνεπιτιθέμενα, ἀνθ᾿ ὧν μὲν ἐγὼ ὠργίσθην ὀλίγα, αὐτοὶ δὲ συνεπέθεντο εἰς κακά.
Δια την αγάπην μου αυτήν θα οργισθώ μεγάλην οργήν εναντίον των εθνών εκείνων, τα οποία μαζή επετέθησαν εναντίον της· διότι εγώ μεν ολίγον ωργίσθην εναντίον αυτής, εκείνοι όμώς προσέθεσαν εις αυτήν πολλάς συμφοράς.
16 διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπιστρέψω ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ ἐν οἰκτιρμῷ, καὶ ὁ οἶκός μου ἀνοικοδομηθήσεται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος παντοκράτωρ, καὶ μέτρον ἐκταθήσεται ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ ἔτι.
Δια τούτο αυτά λέγει Κυριος· θα επιστρέψω εις την Ιερουσαλήμ με έλεος και αγάπην και ο ναός μου θα ανοικοδομηθή εις την πόλιν αυτήν, λέγει Κυριος ο παντοκράτωρ. Η περιοχή της Ιερουσαλήμ θα εκταθή ακόμη περισσότερον”.
17 καὶ εἶπε πρός με ὁ ἄγγελος ὁ λαλῶν ἐν ἐμοί· ἔτι ἀνάκραγε λέγων· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔτι διαχυθήσονται πόλεις ἐν ἀγαθοῖς, καὶ ἐλεήσει Κύριος ἔτι τὴν Σιὼν καὶ αἱρετιεῖ τὴν Ἱερουσαλήμ.
Και ο άγγελος, ο οποίος συνομιλούσε με εμέ, μου ειπέ· “φώναξε πάλιν πολύ δυνατά και ειπέ· αυτά λέγει Κυριος ο παντοκράτωρ· θα πλημμυρίσουν και πάλιν αι πόλεις της Ιουδαίας με αγαθά, διότι ο Κυριος θα στείλη και πάλιν πλούσιον το έλεός του εις την Σιών και θα εκλέξη την Ιερουσαλήμ ως ιδικήν του πόλιν”.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα