Ακούσατε, λοιπόν, όλοι τον λόγον του Κυρίου. Ο Κυριος μου είπε· “σήκω, στήσε δικαστήριον εμπρός εις τα όρη και ας ακούσουν τα βουνά την φωνήν σου, η οποία θα είναι ιδική μου φωνή”.

Σεις, τα όρη, ακούσατε την δικαίαν κρίσιν και απόφασιν του Κυρίου· και σεις αι φάραγγες έως εις τα θεμέλια της γης, διότι ο Κυριος θα στήση δικαστήριον προς τον λαόν του. Θα έλθη εις αντιδικίαν και διαδικασίαν με αυτόν.

Θα είπη προς τον λαόν του· “λαός μου τι κακόν σου έκαμα η εις τι σε ελύπησα η εις τι σε παρηνώχλησα; Απάντησέ μου.

Εγώ, δεν σε έβγαλα ελεύθερον από την γην της Αιγύπτου; Δεν σε εγλύτωσα από την χώραν της δουλείας και δεν έστειλα ως οδηγούς ενώπιόν σου τον Μωϋσέα, τον Ααρών και την Μαριάμ;

Λαέ μου, ενθυμήσου, λοιπόν, τι εσκέφθη εναντίον σου ο Βαλάκ, ο βασιλεύς των Μωαβιτών, και τι απήντησεν εις αυτόν ο Βαλαάμ, ο υιός του Βεώρ. Ενθυμήσου τα γεγονότα εκείνα, που έλαβαν χώραν από την θάλασσαν των σχοίνων έως την περιοχήν των Γαλγάλων και τα οποία επραγματοποιήθησαν, δια να γίνη γνωστή εις σας η αγαθότης και η δικαιοσύνη του Κυρίου”.

Και εκείνοι απαντούν· “πως είναι δυνατόν να πλησιάσωμεν τον Κυριον, τι είναι δυνατόν εις ανταπόδοσιν των ευεργεσιών του να προσφέρωμεν στον Θεόν μας τον Υψιστον; Μηπως θα ημπορέσωμεν να προσέλθωμεν προς αυτόν με θυσίας ολοκαυτωμάτων, με προσφοράν μόσχων ενός έτους;

Θα μας δεχθή ο Κυριος και θα εξιλεωθή απέναντί μας με την προσφοράν χιλιάδων κριών και μυριάδων τράγων παχέων; Μηπως, εάν προσφέρω προς θυσίαν τα πρωτότοκα των ζώων μου, δια να συγχωρηθή η ασέβειά μου, η ακόμη και τον καρπόν της κοιλίας μου, τα τέκνα μου, προς άφεσιν των αμαρτιών της ψυχής μου;”

Τι ερωτάς, ω άνθρωπε; Απαντᾷ ο προφήτης· Δεν ανηγγέλθη και δεν κατέστη εις σε γνωστόν, ποίον είναι το καλόν και ευάρεστον ενώπιον του Θεού; Η τι ζητεί από σε ο Θεός, ειμή μόνον να είσαι δίκαιος, εύσπλαγχνος και πρόθυμος να πορεύεσαι σύμφωνα με τας εντολάς Κυρίου του Θεού σου;

Απειλητική και ωργισμένη θα ακουσθή η φωνή του Κυρίου εναντίον της πόλεως Ιερουσαλήμ. Και όμως ο Κυριος θα σώση εκείνους, οι οποίοι σέβονται και φοβούνται το Ονομά του. Ακουσε, ισραηλιτική φυλή· Ποιός είναι εκείνος, που αποτελεί στόλισμα και κόσμημα δια την πόλιν;

Μηπως, τάχα, η καίουσα πάντοτε εστία, η λαμπρά κατοικία του παρανόμου ανθρώπου, ο οποίος αποταμιεύει παρανόμους θησαυρούς και διαπράττει την αδικίαν με υπερηφάνειαν και σκληροκαρδίαν;

Είναι ποτέ δυνατόν να δικαιωθή ενώπιον του Θεού ο άνθρωπος, ο οποίος χρησιμοποιεί δολίαν ζυγαριάν και στον δερμάτινον σάκκον του έχει δόλια ζύγια;

Από τα παράνομα αυτά μέσα, την δολίαν ζυγαριάν και τα ελλιποβαρή ζύγια, εγέμισαν τα σπίτια των με τα πλούτη της ασεβείας. Οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ εψεύδοντο μεταξύ των και προς τους ξένους. Η γλώσσα των εσυνήθισε και εγινε δυνατή εις τας ψευδολογίας και δολιότητας.

Δια τούτο εγώ θα αρχίσω εν τη δικαιοσύνη μου να σε κτυπώ. Θα σε εξαφανίσω εξ αιτίας των αμαρτιών σου.

Και ειδικώτερον θα τρώγης από τα αγαθά σου και δεν θα χορταίνης. Σκοτισμός θα επέλθη εναντίον σου. Θα προσπαθήσης να διαφύγ·ης και δεν θα ημπορέσης. Οσοι δε από σας διαφύγουν από την τιμωρίαν αυτήν, θα παραδοθούν εις την εχθρικήν ρομφαίαν.

Συ θα σπείρης και δεν θα θερίσης. Θα στίψης τους καρπούς της ελαίας σου στο ελαιοτριβείον και δεν θα έχης λάδι ούτε να αλείψης το ψωμί σου. Θα καλλιεργής την άμπελόν σου και κρασί δεν θα πίης. Οσα δε εγώ δια του Νομου μου ώρισα να τελούνται υπό του λαού μου εις την Ιερουσαλήμ, θα παύσουν πλέον να γίνωνται· θα αφανισθούν αι υπό του Νομου ορισθείσαι τελεταί και προσφοραί.

Τούτο δέ, διότι συ εσεβάσθης και ετήρησες την ειδωλολατρειάν του Ζαμβρί, εμιμήθης όλα τα αμαρτωλά και ειδωλολατρικά έργα της παρανόμου οικογενείας Αχαάβ. Εζησες σύμφωνα με τα θελήματα εκείνων, ώστε εγώ εν τη δικαία μου κρίσει να σε παραδώσω εις εξαφανισμόν, και τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ εις εμπαιγμόν και εξευτελισμόν. Θα υποστήτε ονειδισμούς εκ μέρους εθνικών λαών.