ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΟΥΑΙ τοῖς ταλαιπωροῦσιν ὑμᾶς, ὑμᾶς δὲ οὐδεὶς ποιεῖ ταλαιπώρους, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς οὐκ ἀθετεῖ· ἁλώσονται οἱ ἀθετοῦντες καὶ παραδοθήσονται καὶ ὡς σὴς ἐφ᾿ ἱματίου, οὕτως ἡττηθήσονται.
Αλλοίμονον εις εκείνους, οι οποίοι θα θελήσουν να σας ταλαιπωρήσουν. Οσην δύναμιν και αν έχουν, κανείς δεν θα σας ταλαιπωρήση. Και εκείνος που θα θελήση να σας περιφρόνηση, δεν θα είναι εις θέσιν να σας βλάψη. Διότι εκείνοι, οι οποίοι σας καταφρονούν και σας διαβάλλουν, θα συλληφθούν και θα παραδοθούν εις τιμωρίαν. Οι εχθροί σας θα καταστραφούν, όπως ακριβώς καταστρέφεται το ιμάτιον, το οποίον το τρώγει ο σκόρος.
2 Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν· ἐγενήθη τὸ σπέρμα τῶν ἀπειθούντων εἰς ἀπώλειαν, ἡ δὲ σωτηρία ἡμῶν ἐν καιρῷ θλίψεως.
Κυριε, στείλε το έλεός σου εις ημάς, διότι ημείς εις σε έχομεν στηρίξει την πεποίθησίν μας. Οι απειθούντες εις σε και οι απόγονοι των απειθούντων βαδίζουν προς καταστροφήν. Ημείς όμως από σε θα πάρωμεν σωτηρίαν εις καιρόν θλίψεων.
3 διὰ φωνὴν τοῦ φόβου ἐξέστησαν λαοὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου, καὶ διεσπάρησαν τὰ ἔθνη.
Την φοβεράν σου φωνήν ήκουσαν οι λαοί και εκυριεύθησαν από φόβον και τρόμον, διεσκορπίσθησαν τα ειδωλολατρικά εχθρικά αυτά έθνη.
4 νῦν δὲ συναχθήσεται τὰ σκῦλα ὑμῶν μικροῦ καὶ μεγάλου· ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγη ἀκρίδας, οὕτως ἐμπαίξουσιν ὑμῖν.
Επειτα δε από τον διασκορπισμόν των πανικοβλήτων εθνών αμέσως οι Ισραηλίται θα συνάξουν τα λάφυρα των μικρών και των μεγάλων, με τόσην ευκολίαν με όσην συλλέγει κανείς ψόφιες ακρίδες. Ετσι θα σας εμπαίξουν οι Ισραηλίται.
5 ἅγιος ὁ Θεὸς ὁ κατοικῶν ἐν ὑψηλοῖς, ἐνεπλήσθη Σιὼν κρίσεως καὶ δικαιοσύνης.
Αγιος είναι ο Θεός, ο οποίος κατοικεί εις τα ύψη των ουρανών. Εγέμισεν η πόλις Σιών από την ορθήν κρίσιν και την δικαιοσύνην του Θεού.
6 ἐν νόμῳ παραδοθήσονται, ἐν θησαυροῖς ἡ σωτηρία ἡμῶν, ἐκεῖ σοφία καὶ ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια πρὸς τὸν Κύριον· οὗτοί εἰσι θησαυροὶ δικαιοσύνης.
Οι κάτοικοί της θα παραδοθούν και θα υποταχθούν στον Νομον. Εις τους θησαυρούς του Νομου αυτού θα υπάρχη η σωτηρία μας. Εκεί η σοφία, η αληθής γνώσις και η ευσέβεια προς τον Κυριον. Αυτοί είναι πράγματι οι θησαυροί της δικαιοσύνης, οι θησαυροί της αρετής.
7 ἰδοὺ δὴ ἐν τῷ φόβῳ ὑμῶν αὐτοὶ φοβηθήσονται· οὓς ἐφοβεῖσθε, φοβηθήσονται ἀφ᾿ ὑμῶν· ἄγγελοι γὰρ ἀποσταλήσονται πικρῶς κλαίοντες, παρακαλοῦντες εἰρήνην.
Ιδού, λοιπόν, ότι οι εχθροί σας θα φοβηθούν από τον φόβον σας. Εκείνοι, τους οποίους σεις προηγουμένως εφοβείσθε, θα φοβηθούν από σας. Διότι αυτοί θα αποστείλουν προς σας αγγελιαφόρους κλαίοντας πικρώς και παρακαλούντας να συνάψετε ειρήνην.
8 ἐρημωθήσονται γὰρ αἱ τούτων ὁδοί· πέπαυται ὁ φόβος τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ πρὸς τούτους διαθήκη αἴρεται, καὶ οὐ μὴ λογίσησθε αὐτοὺς ἀνθρώπους.
Διότι οι δρόμοι των εχθρών σας, των κακών αυτών ανθρώπων, θα μείνουν έρημοι, θα έχη πλέον παύσει ο φόβος σας εκ μέρους των ειδωλολατρικών και εχθρικών αυτών εθνών. Η συνθήκη, που συνήφθη με αυτούς, αλλά και παρεβιάσθη από αυτούς, δεν έχει πλέον κύρος και ισχύν. Αυτούς δε ούτε καν ως ανθρώπους δεν πρέπει πλέον, να τους θεωρήτε.
9 ἐπένθησεν ἡ γῆ, ᾐσχύνθη ὁ Λίβανος, ἕλη ἐγένετο ὁ Σάρων· φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλος.
Επένθησεν η χώρα, κατησχύνθη ο Λιβανος, έλος έχει γίνει ο Σαρων. Η Γαλιλαία και ο Καρμηλος εγυμνώθησαν από την χλόην και τα δάση αυτών.
10 νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι·
Τωρα όμως, θα εγερθώ, λέγει ο Κυριος, τώρα εγώ θα δοξασθώ ενώπιον όλων. Τωρα θα υψωθώ με δύναμιν.
11 νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσθηθήσεσθε· ματαία ἔσται ἡ ἰσχὺς τοῦ πνεύματος ὑμῶν, πῦρ κατέδεται ὑμᾶς.
Τωρα θα ιδήτε σεις, ω Αιγύπτιοι, την δύναμίν μου, τώρα θα κατανοήσετε την αδυναμίαν σας. Ματαία θα είναι η δύναμις της ορμής σας, φωτιά θα σας καταφάγη.
12 καὶ ἔσονται ἔθνη κατακεκαυμένα ὡς ἄκανθα ἐν ἀγρῷ ἐρριμμένη καὶ κατακεκαυμένη.
Ολα τα ειδωλολατρικά εχθρικά έθνη θα παραδοθούν στο πυρ και θα καταφαγωθούν από την φωτιάν. Θα είναι σαν αγκάθια πεταμένα στο χωράφι και καμένα.
13 ἀκούσονται οἱ πόρρωθεν ἃ ἐποίησα, γνώσονται οἱ ἐγγίζοντες τὴν ἰσχύν μου.
Οσοι ευρίσκονται, έστω και μακράν, θα πληροφορηθούν εκείνα, τα οποία εγώ έκαμα. Και όσοι ευρίσκονται πλησίον, θα γνωρίσουν την δύναμίν μου.
14 ἀπέστησαν οἱ ἐν Σιὼν ἄνομοι, λήψεται τρόμος τοὺς ἀσεβεῖς· τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν, ὅτι πῦρ καίεται; τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν τὸν τόπον τὸν αἰώνιον;
Εις σύγχυσιν περιέπεσαν οι παράνομοι Ιουδαίοι, οι οποίοι κατοικούν εις την Σιών. Τρόμος θα καταλάβη αυτούς τους ασεβείς. Ποιός θα αναγγείλη εις σας, ότι το πυρ της θείας οργής καίεται; Ποιός θα σας αναγγείλη τον αιώνιον τόπον της τιμωρίας, που σας περιμένει;
15 πορευόμενος ἐν διακαιοσύνῃ, λαλῶν εὐθεῖαν ὁδόν, μισῶν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν καὶ τὰς χεῖρας ἀποσειόμενος ἀπὸ δώρων, βαρύνων τὰ ὦτα, ἵνα μὴ ἀκούσῃ κρίσιν αἵματος, καμμύων τοὺς ὀφθαλμούς, ἵνα μὴ ἴδῃ ἀδικίαν,
Εξ αντιθέτου ευλογία παρά Θεού και χαρά περιμένει εκείνον, ο οποίος ζη και φέρεται με δικαιοσύνην, ομιλεί με ευθύτητα και ειλικρίνειαν, μισεί την παρανομίαν και αδικιαν· αυτόν, ο οποίος με ορμήν και αγανάκτησιν αποσύρει τα χέρια του από δωροδοκίας, αποστρέφει τα αυτιά του να μη ακούση την καταδίκην του αθώου αίματος· κλείει τα μάτια του, δια να μη ίδη καν την αδικίαν.
16 οὗτος οἰκήσει ἐν ὑψηλῷ σπηλαίῳ πέτρας ἰσχυρᾶς· ἄρτος αὐτῷ δοθήσεται, καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῦ πιστόν.
Αυτός θα κατοικήση ασφαλής και ειρηνικός επάνω εις ασφαλές σπήλαιον επί ισχυρού βράχου. Αρτος θα δίδεται εις αυτόν και νερό, όλα όσα του χρειάζονται, δεν θα του λείψη τίποτε.
17 βασιλέα μετὰ δόξης ὄψεσθε, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ὄψονται γῆ πόρρωθεν.
Και σεις οι ίδιοι θα ίδετε βασιλέα ενδοξον· τα μάτια σας θα αντικρύσουν εκ του μακρόθεν χώραν ευρείαν και εκτεταμένην.
18 ἡ ψυχὴ ἡμῶν μελετήσει φόβον· ποῦ εἰσιν οἱ γραμματικοί; ποῦ εἰσιν οἱ συμβουλεύοντες; ποῦ ἔστιν ὁ ἀριθμῶν τοὺς στρεφομένους
Η ψυχή σας θα ενθυμηθή και θα μελετήση με ανακούφισιν, αλλά και με κάποιαν φρίκην, τον φόβον, τον οποίον προηγουμένως σας ενέπνεαν οι εχθροί σας. Που είναι τώρα οι γραμματείς των εχθρών σας, που σας κατέγραφαν, δια να πληρώνετε φόρους; Που είναι οι σύμβουλοι των εχθρών σας; Που είναι εκείνος, ο οποίος αριθμούσε και κατέγραφε
19 μικρὸν καὶ μέγα λαόν; ᾧ οὐ συνεβουλεύσατο, οὐδὲ ᾔδει βαθύφωνον ὥστε μὴ ἀκοῦσαι λαὸς πεφαυλισμένος καὶ οὐκ ἔστι τῷ ἀκούοντι σύνεσις.
τας μικράς η μεγάλας ομάδας του λαού, τας συγκροτουμένος προς πόλεμον; Που είναι τώρα ο μεγάλος και πολεμικός εκείνος λαός, με τον οποίον δεν ήτο δυνατόν να συνεννοηθή ο λαός μου, επειδή δεν εγνώριζε την λαρυγγώδη του γλώσσαν; Αγροίκος και φαύλος ήτο ο εχθρικός εκείνος λαός, τον οποίον ήκουε κανείς ομιλούντα και δεν ημπορούσε να τον εννοήση.
20 ἰδοὺ Σιὼν ἡ πόλις, τὸ σωτήριον ἡμῶν· οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται Ἱερουσαλήμ, πόλις πλουσία, σκηναί, αἳ οὐ μὴ σεισθῶσιν, οὐδὲ μὴ κινηθῶσιν οἱ πάσσαλοι τῆς σκηνῆς αὐτῆς εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ τὰ σχοινία αὐτῆς οὐ μὴ διαρραγῶσιν.
Ιδού, η πόλις Σιών, η σωτηρία σας. Τα μάτια σου θα ίδουν την Ιερουσαλήμ, πόλιν πλουσίαν, οπού υπάρχουν σκηναί, αι οποίαι δεν θα σεισθούν και δεν θα συγκλονισθούν, ούτε καν οι πάσσαλοί της θα μετακινηθούν ποτέ στον αιώνα χρόνον, ούτε τα σχοινία της θα σπάσουν.
21 ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου μέγα ὑμῖν· τόπος ὑμῖν ἔσται, ποταμοὶ καὶ διώρυχες πλατεῖς καὶ εὐρύχωροι· οὐ πορεύσῃ ταύτην τὴν ὁδόν, οὐδὲ πορεύσεται πλοῖον ἐλαῦνον.
Η ασφάλεια δε της πόλεως και της σκηνής αυτής οφείλονται στο παντοδύναμον και προστατευτικόν δια σας όνομα του Κυρίου, θα υπάρξη δια σας περιοχή, όπου θα είναι ποταμοί και διώρυγες πλατείς και ευρύχωροι. Εις δε τον δρόμον, που οδηγεί προς την πόλιν αυτήν, δεν θα βαδίση εχθρική δύναμις, ούτε εχθρικόν πλοίον θα πλεύση εναντίον της.
22 ὁ γὰρ Θεός μου μέγας ἐστίν, οὐ παρελεύσεταί με Κύριος· κριτὴς ἡμῶν Κύριος, ἄρχων ἡμῶν Κύριος, βασιλεὺς ἡμῶν Κύριος, οὗτος ἡμᾶς σώσει.
Δεν θα επιτεθή πλέον εναντίον μου εχθρός, λέγει, η πόλις Σιών, διότι μέγας είναι ο Θεός μου. Δεν θα με αντιπαρελθη πλέον ο Κυριος με αδιαφοριαν. Ο Κυριος είναι ο κριτής ημών. Ο Κυριος είναι ο άρχων και ο νομοθέτης μας. Ο Κυριος είναι ο ένδοξος βασιλεύς μας. Αυτός και θα μας σώση.
23 ἐρράγησαν τὰ σχοινία σου, ὅτι οὐκ ἐνίσχυσαν· ὁ ἱστός σου ἔκλινεν, οὐ χαλάσει τὰ ἱστία· οὐκ ἀρεῖ σημεῖον, ἕως οὗ παραδοθῇ εἰς προνομήν· τοίνυν πολλοὶ χωλοὶ προνομὴν ποιήσουσι.
Μαθετε σεις οι εχθροί μου, ότι έσπασαν τα σχοινία σας, διότι δεν αντέσχον. Τα κατάρτια από τα πλοία σας εκάμφθησαν και δεν θα ανοίξουν τα πανιά· δεν θα σηκώση πλέον σημείον νίκης ο εχθρός. Θα μείνη ηττημένος, έως ότου παραδοθή εις λαφυραγωγίαν! Και αυτοί ακόμη οι χωλοί θα λάβουν μέρος εις την πλουσίαν λαφυραγωγίαν.
24 καὶ οὐ μὴ εἴπῃ· κοπιῶ, ὁ λαὸς ἐνοικῶν ἐν αὐτοῖς· ἀφέθη γὰρ αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία.
Και ολος ο λαός, που κατοικεί ανάμεσα στους νικητάς και τους λαφυραγωγούντας, δεν θα πη· Εχω καταβληθή από τον κόπον. Αυτά δε θα γίνουν, διότι η αμαρτία των έχει πλέον συγχωρηθή.
1234567891011121314151617181920212223242526272829303132
33
343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα