Ο Εσδρας εσηκώθη και ανεχώρησεν από την αυλήν του ναού, μετέβη στο δωμάτιον του Ιωνάν, υιού του Ελιασίβου,

και εκεί παρέμεινεν όλην την νύκτα. Αλλά ούτε άρτον έφαγε, ούτε νερό έπιε, διότι είχε καταληφθή από βαρύ πένθος δι' όλας τας μεγάλας αυτάς ανομίας του λαού.

Με κήρυκας δε διελαλήθη καθ' όλην την Ιουδαίαν και Ιερουσαλήμ, εις όλους τους Ισραηλίτας, οι οποίοι είχαν επανέλθει εις την Ιερουσαλήμ από την αιχμαλωσίαν.

“Οσοι δε αυτό τους Ισραηλίτας δεν θελήσουν να συμμορφωθούν εντός δύο η τριών ημερών προς την απόφασιν αυτήν των προϊσταμένων πρεσβυτέρων του λαού, θα χωρισθούν από τους άλλους Ισραηλίτας, που επανήλθον από την αιχμαλωσίας των, θα αναθεματισθούν δε και τα κτήνη των”.

Εξ αιτίας της διακηρύξεως αυτής όλοι οι καταγόμενοι από την φυλήν του Ιούδα και του Βενιαμίν, που είχαν επανέλθει από την αιχμαλωσίαν, συνεκεντρώθησαν εντός τριών ημερών εις την Ιερουσαλήμ (κατά τον ένατον μήνα, την εικοστήν ημέραν του μηνός αυτού).

Οταν δε ολόκληρον το πλήθος των Ισραηλιτών εκάθησαν στον ανοικτόν χώρον προ του ναού τρέμοντες λόγω του επικρατούντος χειμώνος,

ο Εσδρας εγερθείς είπε προς αυτούς· “σεις κατεπατήσατε τον νόμον του Θεού και ελάβατε ως συζύγους σας γυναίκας αλλοεθνείς και έτσι προσεθέσατε αμαρτίας εις τας αμαρτίας του Ισραήλ.

Και τώρα δώσατε ομολογίαν και υπόσχεσιν, η οποία θα είναι δόξα δια τον Κυριον τον Θεόν των πατέρων μας.

Και εκτελέσατε το θέλημα αυτού, χωρισθήτε από τα έθνη της χώρας αυτής και από τας αλλοεθνείς γυναίκας σας”.

Ολόκληρον δε το πλήθος εκείνο εφώναξε με μεγάλην φωνήν και είπεν· “όπως είπες, έτσι και θα κάμωμεν”.

Αλλά το πλήθος των συγκεντρωθέντων Ιουδαίων ήτο μεγάλο, η δε εποχή ήτο εποχή χειμώνος και είπαν· “δεν αντέχομεν να μένωμεν όρθιοι στο ύπαιθρον, διότι εκτός που ο καιρός είναι κακός, και το έργον της απομακρύνσεως των γυναικών δεν είναι ζήτημα μιας η δύο ημερών, δεδομένου ότι είμεθα πολυάριθμοι ημείς, οι οποίοι υπεπέσαμεν στο αμάρτημα αυτό.

Ας έλθουν λοιπόν οι προϊστάμενοι του λαού και όλοι οι άνδρες από τας χώρας αυτάς, όσοι έχουν λάβει ξένας γυναίκας, ας έλθουν εις ωρισμένας προθεσμίας καθ' ομάδας.

Οι άνδρες δε κάθε περιοχής ας συνοδεύονται από τους προϊσταμένους και τους δικαστάς εκάστου τόπου, μέχρις ότου αυτοί απομακρύνουν από ημάς την εξ αιτίας του ζητήματος τούτου οργήν του Κυρίου”.

Ο Ιωνάθας, ο υιός του Αζαήλου, και ο Εζεκίας υιός του Θεωκανού, ανέλαβαν αυτήν την υπόθεσιν. Ο δε Μοσόλλαμος, ο Λευίς και ο Σαββαταίος εβοηθούσαν αυτούς εις τας υποθέσεις αυτάς.

Συνεμορφώθησαν δε και έπραξαν κατά πάντα, σύμφωνα προς τας αποφάσεις αυτάς όλοι οι επανελθόντες από την αιχμαλωσίαν.

Ο δε Εσδρας εξέλεξεν άνδρας από τους αρχηγούς των οικογενειών, τους οποίους ονομαστί εκάλεσε. Αυτοί δε κατά την πρώτην του δεκάτου μηνός συνεδρίασαν να εξετάσουν το θέμα αυτό.

Αυτό δε το ζήτημα των ανδρών, οι οποίοι είχον πάρει ξένας γυναίκας, εξεδικάζετο μέχρι της πρώτης ημέρας του πρώτου μηνός του επομένου έτους, οπότε και επερατώθη.

Από δε τους συγκεντρωθέντας ιερείς ευρέθησαν ότι είχαν ξένας γυναίκας οι εξής·

Από την γενεάν του Ιησού, υίού του Ιωσεδέκ και των ομογενών αυτού, οι εξής· Ο Μαθήλας, ο Ελεάζαρος, ο Ιώριβος, ο Ιωαδάνος.

Αυτοί ήρπασαν με τα χέρια των τας γυναίκας των και τας απέπεμψαν και κατόπιν προσέφεραν εις εξιλέωσίν των, δια την αμαρτίαν των αυτήν, θυσίαν κριούς.

Από την γενεάν του Εμμήρ, ευρέθησαν έχοντες ξένας γυναίκας ο 'Ανανιας, ο Ζαδδαίος, ο Μαννης, ο Σαμαίος, ο Ιερεήλ και ο Αζαρίας.

Από την γενεάν του Φαισούρ ευρέθησαν να έχουν ξένας γυναίκας ο Ελιωναῒς, ο Μασσίας, ο Ισμαήλος, ο Ναθαναήλος, ο Ωκόδηλος και ο Σαλόας.

Από δε τους Λευίτας ευρέθησαν να έχουν αλλοεθνείς γυναίκας ο Ιωζαβάδος, ο Σεμεΐς, ο Κωϊος (αυτός είναι, ο Καλιτάς), ο Παθαίος, ο Ιούδας και ο Ιωνάς.

Από τους ιεροψάλτας ευρέθησαν να έχουν αλλοεθνείς γυναίκας, ο Ελιάσεβος και ο Βακχούρος.

Αυτό τους θυρωρούς ο Σαλούμος και ο Τολβάνης.

Από δε τον λαόν του Ισραήλ εκ της γενεάς του Φορος, ευρέθησαν να έχουν ξένας γυναίκας, ο Ιερμάς, ο Ιεζίας, ο Μελχίας, ο Μαήλος, ο Ελεάζαρος, ο Ασεβίας και ο Βαναίας.

Από την γενεάν του Ηλά, ο Ματθανίας, ο Ζαχαρίας, ο Ιεζριήλος, ο Ιωαβδίος, ο Ιερεμώθ και ο Αϊδίας.

Αό την γενεάν του Ζαμώθ ο Ελιαδάς, ο Ελιάσιμος, ο Οθονίας, ο Ιαριμώθ, ο Σαβαθος και ο Ζεραλίας.

Από την γενεάν Βηβαΐ, ο Ιωάννης, ο Ανανίας, ο Ιωζάβδος και ο Αμαθίας.

Από την γενεάν του Μανί, ο Ωλαμός, ο Μαμούχος, ο Ιεδαίος, ο Ιασούβος, ο Ιασαήλος και ο Ιερεμώθ.

Από την γενεάν του Αδδί, ο Νααθος, ο Μοοσίας, ο Λακκούνος, ο Ναΐδος, ο Ματθανίας, ο Σεσθήλ, ο Βαλνούος και ο Μανασσίας.

Από την γενεάν του Ανάν, ο Ελιωνάς, ο Ασαΐας, ο Μελχίας, ο Σαββαίος και Σιμων ο Χοσαμαίος.

Από την γενεάν του Ασόμ, ο Αλταναίος, ο Ματταθίας, ο Σαβανναίος, ο Ελιφαλάτ, ο Μανασσής και ο Σεμεΐ.

Από την γενεάν του Βαανί, ο Ιερεμίας, ο Μομδίος, ο Ισμαήρος ο Ιουήλ, ο Μαβδαΐ, ο Πεδίας, ο Ανως ο Ραβασίων, ο Ενάσιβος, ο Μαμνιτάναιμος, ο Ελιάσις, ο Βαννούς, ο Ελιαλί, ο Σομεΐς, ο Σελεμίας, ο Ναθανίας. Από την γενεάν του Εζωρά, ο Σεσίς, ο Εσρήλ, ο Αζαήλος, ο Σαματός, ο Ζαμβρί και ο Ιώσηφος.

Από την γενεάν του Εθμά, ο Μαζιτίας, ο Ζαβαδαίας, ο Ηδαΐς, ο Ιουήλ και ο Βαναίας.

Ολοι αυτοί είχαν λάδει ως συζύγους αλλοεθνείς γυναίκας, τας οποίας και απέπεμφαν μαζή με τα παιδιά των.

Οι ιερείς, οι Λευίται και οι άλλοι από τον ισραηλιτικόν λαόν κατώκησαν εις την Ιερουσαλήμ και εις την υπόλοιπον χώραν της Ιουδαίας, ώστε κατά την πρώτην ημέραν του εβδόμου μηνός οι Ισραηλίται ευρίσκοντο πλέον εις τας κατοικίας των.

Τοτε συνεκεντρώθη όλον το πλήθος των Ισραηλιτών με μίαν ψυχήν εις ευρύχωρον και ανοικτόν χώρον, εμπρός εις την ανατολικήν ιεράν πύλην του ναού.

Αυτό το πλήθος του λαού είπεν στον Εσδραν τον ιερέα και αναγνώστην του νόμου του Θεού· “φέρε και ανάγνωσε τον νόμον του Μωϋσέως, ο οποίος παρεδόθη υπό του Κυρίου του Θεού του Ισραήλ εις ημάς”.

Ο αρχιερεύς Εσδρας έφερε πράγματι τον νόμον του Θεού εις όλον το πλήθος των ανθρώπων, ανδρών και γυναικών, εις όλους τους ιερείς, δια να ακούσουν τον Νομον τούτον κατά την πρώτην ημέραν του εβδόμου μηνός.

Ο Εσδρας ανεγίνωσκεν στον ευρύχωρον τόπον, που ευρίσκετο εμπρός εις την ιεράν πύλην του ναού, από πρωΐας μέχρι μεσημβρίας ενώπιον ανδρών και γυναικών. Ολος δε αυτός ο λαός προσήλωσε την διάνοιάν του εις την ακρόασιν του Νομου.

Ο Εσδρας, ο ιερεύς και αναγνώστης του Νομου, ίστατο όρθιος επάνω εις ξύλινον βάθρον, το οποίον είχε κατασκευασθή και τοποθετηθή εκεί.

Πλησίον δε και δεξιά του Εσδρα ίσταντο όρθιοι ο Ματταθίας, ο Σαμμους, ο Ανανίας, ο Αζαρίας, ο Ουρίας, ο Εζεκίας, και ο Βαάλσαμος.

Εξ αριστερών δε αυτού ίσταντο ο Φαλδαίος, ο Μισαήλ, ο Μελχίας, ο Λωθάσουος, ο Ναβαρίας και ο Ζαχαρίας.

Εις την επίσημον αυτήν θέσιν προκαθήμενος ο Εσδρας ύψωσε το βιβλίον ενώπιον όλων.

Ολοι δε εσηκώθησαν, αμέσως μόλις ηνοίχθη το βιβλίον του Νομου. Ο Εσδρας εδοξολογησε τον Κυριον, τον Υψιστον Θεόν, τον Παντοκράτορα, τον Κυριον των δυνάμεων του ουρανού και της γης.

Μετά δε την δοξολογίαν αυτήν όλος ο παριστάμενος λαός ανεφώνησεν· Αμήν. Συγχρόνως δε ύψωσαν τας χείρας των προς τα άνω και έπειτα έπεσαν εις την γην και προσεκύνησαν τον Κυριον.

Οι Λευίται, Ιησούς, Αννιούθ, Σαραβίας, Ιαδινός, Ιάκουβος, Σαββαταίος, Αυταίας, Μαιάννας, Καλίτας, Αζαρίας, Ιωάζαβδος, Ανανίας, και Φαλίας, εδίδασκαν και ανέλυαν τον νόμον του Κυρίου, αφού προηγουμένως ανεγίνωσκον τον Νομον ενώπιον του πλήθους. Προσεπάθουν δε να καταστήσουν σαφή και να εντυπώσουν στους ακροατάς των τα αναγινωσκόμενα.

Επειτα από την ανάγνωσιν ο Ατθαράτης είπεν στον Εσδραν τον αρχιερέα και αναγνώστην του Νομου, όπως επίσης και στους Λευίτας, οι οποίοι εδίδασκαν το πλήθος·

“η ημέρα αυτή είναι αγία, αφιερωμένη στον Κυριον”. Ολοι δε κατασυγκινημένοι έκλαιαν, καθώς ήκουαν την ανάγνωσιν και ανάλυσιν του Νομου.

Προσέθεσε δε ο Ατθαράτης και είπε· “πηγαίνετε λοιπόν τώρα να φάγετε πλούσια φαγητά και να πίετε ευχάριστα ποτά κατά την ευφρόσυνον αυτήν ημέραν. Αλλά στείλετε όμως και δώρα εις εκείνους, οι οποίοι είναι πτωχοί και δεν έχουν.

Επειδή δε η ημέρα αυτή είναι αγία αφιερωμένη στον Κυριον, μη λυπείσθε, διότι ο Κυριος θα σας ευλογήση και θα σας δοξάση”.

Και οι Λευίται προέτρεπαν όλον τον λαόν λέγοντες· “μη λυπείσθε, διότι η ημέρα αυτή είναι αγία, είναι ημέρα χαράς”.

Κατόπιν ανεχώρησαν όλοι, δια να φάγουν, να πίουν, να ευφρανθούν και να στείλουν δώρα στους πτωχούς, ώστε να ευφρανθή πάρα πολύ όλος ο Ισραηλιτικός λαός.

Αυτό δε εγινε, διότι ενεθουσιάσθησαν και ανεθάρρησαν με τους λόγους, τους οποίους αυτοί εδιδάχθησαν. Επειτα από αυτά συνεκεντρώθησαν και πάλιν.