Ο ανήρ, ο οποίος με οδηγούσε, με έφερεν έπειτα εις την είσοδον του οίκου του Θεού. Και ιδού, ύδωρ επήγαζεν από το κάτω μέρος του υπαιθρίου τμήματος της εισόδου, του προς ανατολάς· η είσοδος του ναού ευρίσκετο προς ανατολάς. Το ύδωρ αυτό κατήρχετο δεξιά και νοτίως από το θυσιαστήριον των ολοκαυτωμάτων.

Επειτα ο οδηγός μου με έβγαλεν από την οδόν, η οποία διέρχεται από την προς βορράν εσωτερικήν πύλην, και με περιέφερεν στο εξωτερικόν του οικοοομήματος έως εις την εξωτερικήν ανατολικήν πύλην. Και ιδού το νερό κατήρχετο από την δεξιάν πλευράν, νοτίως δηλαδή του ναού.

Ο οδηγός μου επροχώρησεν απέναντί μου και με το μέτρον, το οποίον εκρατούσε εις τα χέρια του, εμέτρησε την ροήν του ποταμού, χιλίους πήχεις, βαδίζων μέσα στο ύδωρ. Διότι το ύδωρ τούτο ήτο αβαθές και επέτρεπε την διάβασιν.

Εμέτρησεν έπειτα άλλους χιλίους πήχεις και εβάδισε μέσα στο νερό μέχρι του ύψους των μηρών. Επειτα εμέτρησεν αλλά χίλια μέτρα και εδαδισε μέσα στο νερό έως την μέσην.

Εμέτρησε και άλλους χιλίους πήχεις και δεν ημπορούσε πλέον να διέλθη δια μέσου του ύδατος του ποταμού, διότι το νερο εβούϊζεν ωσάν ορμητικός χείμαρρος, τον οποίον δεν ημπορεί κανείς να διαβή.

Και ο οδηγός μου είπε· “είδες, υιέ ανθρώπου;” Επειτά με επανέφερεν εις την όχθην του ποταμού.

Κατά την επιστροφήν μου είδα, ότι εις τας όχθας του ποταμού, εντεύθεν και εντεύθεν υπήρχον πολλά δένδρα.

Ο Οδηγός μου είπε· “το νερό τούτο θα ρεύση προς την Γαλιλαίαν, έπειτα εις την προς ανατολάς περιοχήν. Θα στραφή κατόπιν προς την Αραβίαν και δια μέσου της κοιλάδος του Ιορδάνου θα κατευθυνθή έως την Νεκράν Θαλασσαν. Εκεί δέ που θα εκβάλλη ο ποταμός, θα καταστήση υγιή τα ύδατα της.

Ολαι δε αι ζωνταναί υπάρξεις της περιοχής εκείνης, που προηγουμένως λόγω της ξηρασίας απέθνησκον, όταν θα απλωθή εκεί ο ποταμός, θα αναζωογονηθούν, και ως εκ των γλυκέων υδάτων του ποταμού πλήθη ιχθύων θα αναπτυχθούν, διότι εκεί θα έχη απλωθή το υγιές τούτο ύδωρ και θα εξυγιάνη και θα αναζωογονήση τα πάντα. Καθε περιοχή, όπου θα απλωθή ο ποταμός, θα γεμίση από ζωήν.

Θα εγκαθίσταντα εκεί πολυάριθμοι αλιείς από Αινγαδείν έως Εναγαλείμ. Εκεί θα στεγνώνουν τα πολλά δίκτυά των καθ' όλην την απέραντον όχθην οι αλιείς, οι δε ιχθύες της υδατίνης αυτής περιοχής θα είναι από απόψεως μεγέθους και γεύσεως ωσάν της Μεσογείου Θαλάσσης, αναρίθμητα πλήθη.

Κατόπιν ο ποταμός θα εκβάλλη εις την Νεκράν Θαλασσαν, θα κάμη δίνας, θα υψωθούν υπερβολικά τα νερά του, τα οποία θα παύσουν εκεί να είναι ζωογόνα, καθώς θα χύνωνται εις της Νεκράς Θαλάσσης τα ύδατα, διότι έχουν αυτά προορισθή να είναι πυκνότατα εις αλάτι.

Εις τας όχθας του ποταμού, εις την μίαν και εις την άλλην πλευράν, θα υπάρχουν όλα τα καρποφόρα δένδρα. Κανένα δε από αυτά δεν θα γηράση, ούτε και θα παύσουν να φέρουν καρπούς. Εκεί τα δένδρα θα πετάξουν ζωηρά τα πρώτα των βλαστάρια και θα μείνουν πάντοτε νέα και ο πρώτος καρπός των θα ανανεώνεται συνεχώς, διότι τα ύδατα, από τα οποία θα ποτίζωνται, πηγάζουν από τα άγια, και ο καρπός των δένδρων αυτών θα είναι προς διατροφήν, τα δε φύλλα των θα παρέχουν θεραπείαν και υγείαν”.

Αυτά λέγει Κυριος ο Θεός· “αυτά είναι τα όρια της χώρας, την οποίαν δια κλήρου θα διανείμετε εις τας δώδεκα φυλάς των Ισραηλιτών. Θα προσθέσετε όμως διπλήν μερίδα στο μερίδιον του Ιωσήφ.

Καθένας από σας θα κληρονομήση ίσην έκτασιν και θα έχη τα αυτά δικαιώματα εις την χώραν αυτήν, δια την οποίαν εγώ ύψωσα το χέρι μου και έδωσα όρκον στους προγόνους σας, Η χώρα αυτή θα περιέλθη εις σας ως κληρονομία.

Αυτά δε είναι τα όριο της χώρας προς βορράν. Από την Μεσόγειον Θαλασσαν θα παρέτε τον δρόμον που κατεβαίνει και διασχίζει την Ημάθ έως Σεδαδά.

Βηρωθά, Σεβραίμ, Ηλιάμ, πόλεις αι οποίαι ευρίσκονται μεταξύ των ορίων της Δαμασκού και τη Ημάθ, τοποθεσίαν του Σαυνάν, η οποία είναι επάνω από τα σύνορα της Αυρανίτιδος.

Προς βορραν δε από της Μεσογείου Θαλάσσης, αυτά είναι τα σύνορα από την τοποθεσίαν Αινάν, τα σύνορα της Δαμασκού και τα προς βορράν αυτών.

Τα προς ανατολάς σύνορα ευρίσκονται μεταξύ των συνόρων της Αυανίτιδος και της Δαμασκού. Το όριον δέ, που διέρχεται μεταξύ Γαλαάδ και της χώρας του Ισραήλ, είναι ο Ιορδάνης που καθορίζει τα προς την Νεκράν Θάλασσαν ανατολικά όρια της χώρας μέχρι του Φοινικώνος της Ιεριχούς. Αυτά είναι τα προς ανατολάς σύνορα.

Τα προς νότον και προς δυσμάς σύνορα αρχίζουν από Θαιμάν και από τον Φοινικώνα της Ιεριχούς έως εις τα ύδατα Μαριμώθ Καδης. Επεκτείνονται δε μέχρι της Μεσογείου Θαλάσσης.

Τα δε προς νοτιοδυτικά μέρη έχουν σύνορα προς δυσμάς την Μεσόγειον Θαλασσαν, και από του ορίου αυτού έως απέναντι της εισόδου Ημάθ. Αυτά είναι τα προς δυσμάς όρια.

Θα διαμοιράσετε, λοιπόν, την χώραν εις τας φυλάς του Ισραήλ.

Δια την διανομήν της θα ρίψετε κλήρους δια τους εαυτούς σας και δια τους ξένους, οι οποίοι κατοικούν μεταξύ σας και έχουν αποκτήσει οικογενείας. Αυτοί θα είναι όπως και οι εντόπιοι, ίσοι με τους άλλους Ισραηλίτας, μαζή με τους οποίους θα φάγουν τους καρπούς της χώρας κληρονομούντες και αυτοί το αναλογούν μερίδιον μεταξύ των φυλών του Ισραήλ.

Εις την φυλήν, εις την οποίαν ανήκουν οι ξένοι αυτοί, θα δώσετε και εις αυτούς κληρονομίαν”, λέγει Κυριος ο Θεός.