ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΤΑΔΕ λέγει Κύριος Θεός· ἡ πύλη ἡ ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ ἡ βλέπουσα πρὸς ἀνατολὰς ἔσται κεκλεισμένη ἓξ ἡμέρας τὰς ἐνεργούς, ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἀνοιχθήσεται καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας ἀνοιχθήσεται.
Αυτά λέγει Κυριος ο Θεός· “η ανατολική πύλη εις την εσωτερικήν αυλήν θα μένη κλειστή κατά τας εξ εργασίμους ημέρας. Κατά δέ την ημεράν του Σαββάτου θα ανοίγεται. Επίσης ανοικτή θα είναι και κατά την πρώτην εκάστου μηνός.
2 καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἀφηγούμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης τῆς ἔσωθεν καὶ στήσεται ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης, καὶ ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ·
Ο Αρχων θα εισέρχεται από τον δρόμον της στοάς της εσωτερικής πύλης και θα σταθή εις τα πρόθυρα της πύλης. Οι ιερείς θα προσφέρουν δι' αυτόν τας θυσίας των ολοκαυτωμάτων και του σωτηρίου του.
3 καὶ προσκυνήσει ἐπὶ τοῦ προθύρου τῆς πύλης καὶ ἐξελεύσεται καὶ ἡ πύλη οὐ μὴ κλεισθῇ ἕως ἑσπέρας. καὶ προσκυνήσει ὁ λαὸς τῆς γῆς κατὰ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης ἐκείνης ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις ἐναντίον Κυρίου.
Ο Αρχων θα προσκύνηση εις τα πρόθυρα της πύλης και θα εξέλθη. Η πύλη δέν θα κλείση έως την εσπέραν. Θα προσκύνηση επίσης και ο λαός της χώρας εις τα πρόθυρα της πύλης αυτής ενώπιον του Κυρίου κατά τα Σαββατα και την πρώτην εκάστου μηνός.
4 καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα προσοίσει ὁ ἀφηγούμενος τῷ Κυρίῳ· ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἓξ ἀμνοὺς ἀμώμους καὶ κριὸν ἄμωμον
Ο Αρχων θα προσφέρη τας θυσίας των ολοκαυτωμάτων προς τον Κυριον. Κατά την ημέραν των Σαββάτων θα προσφέρη εξ αμνούς και ένα κριόν, όλά υγήή και αρτιμελή.
5 καὶ μαναὰ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς θυσίαν δόμα χειρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
Ως αναίμακτον δέ θυσίαν θα προσθέση εις την αιματηράν θυσίαν του κριου μίαν πίτταν. Εις δε την αιματηράν θυσίαν των αμνών θα προσφέρη κατά την προαίρεσιν αυτού και ένα ειν ελαίου δια την πίτταν.
6 καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας μόσχον ἄμωμον καὶ ἓξ ἀμνούς, καὶ κριὸς ἄμωμος ἔσται,
Κατά την πρώτην ημέραν εκάστου μηνός θα προσφέρη ένα μόσχον, εξ αμνούς και ένα κριόν, όλα υγιή και αρτιμελή.
7 καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ πέμμα τῷ μόσχῳ ἔσται μαναά, καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
Μαζή με τον κριον θα προσφερθή η πίττα και με τον μόσχον άλλη πίττα ως αναίμακτος θυσία. Με τους αμνούς θα προσφέρη ως αναίμακτον θυσίαν ο,τι προαιρείται. Μαζή όμως με αυτό το ένα ειν ελαίου δια την πίτταν.
8 καὶ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἀφηγούμενον κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης ἐξελεύσεται.
Ο Αρχων, όταν μεταβαίνη δια τας θυσίας, θα εισέρχεται δια της στοάς της πύλης και θα εξέρχεται πάλιν δια της ιδίας οδού.
9 καὶ ὅταν εἰσπορεύηται ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐναντίον Κυρίου ἐν ταῖς ἑορταῖς, ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν προσκυνεῖν ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον, καὶ ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν· οὐκ ἀναστρέψει κατὰ τὴν πύλην, εἰς ἣν εἰσελήλυθεν, ἀλλ' ἢ κατ' εὐθὺ αὐτῆς ἐξελεύσεται.
Δια τον λαόν όμως της χώρας, όταν έρχεται ενώπιον του Κυρίου κατά τας εορτάς, κανείς δέν θα επιστρέψη οπίσω εις την πύλην, δια της οποίας εισήλθε, αλλά βαδίζων κατ' ευθείαν εμπρός θα εξέλθη.
10 καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰσελεύσεται μετ' αὐτῶν καὶ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς ἐξελεύσεται.
Και αυτός ακόμη ο άρχων κατά τας μεγάλας αυτάς εορτάς, που θα είναι εν μέσω του λαού, όταν εισέρχωνται οι άνθρωποι του λαού, θα εισέρχεται και αυτός, και όταν εξέρχεται ο λαός, θα εξέρχεται και εκείνος.
11 καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἔσται τὸ μαναὰ πέμμα τῷ μόσχῳ καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
Κατά τας μεγάλας εορτάς και τας πανηγύρεις θα προστίθεται εις την αιματηράν θυσίαν του μόσχου και μία πίττα ως αναίμακτος θυσία. Μια πίττα επίσης δια την θυσίαν του κριου και άλλαι δια τας θυσίας των αμνών. Θα δίδεται επίσης και κατά την προαίρεσιν εκάστου απαραιτήτως ένα ειν ελαίου εις κάθε πίτταν.
12 ἐὰν δέ ποιήσῃ ὁ ἀφηγούμενος ὁμολογίαν ὁλοκαύτωμα σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, καὶ ἀνοίξῃ ἑαυτῷ τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ποιήσει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ, ὃν τρόπον ποιεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἐξελεύσεται καὶ κλείσει τὰς θύρας μετὰ τὸ ἐξελθεῖν αὐτόν.
Οταν ο άρχων προσφέρη προαιρετικήν θυσίαν ολοκαυτώματος η ευχαριστήριον θυσίαν επί τη σωτηρία στον Κυριον, θα ανοίγεται δι' αυτόν η προς ανατολάς πύλη και θα προσφέρη το ολοκαύτωμά του και την θυσίαν του σωτηρίου, όπως πράττει κατά την ημέραν του Σαββάτου. Θα εξέλθη δε έπειτα και θα κλείση τας θύρας της πύλης μετά την εξοδόν του.
13 καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ποιήσει εἰς ὁλοκαύτωμα καθ' ἡμέραν τῷ Κυρίῳ, πρωΐ ποιήσει αὐτόν·
Επίσης θα προσφέρη αυτός προς τον Κυριον κάθε ημέραν ως ολοκαύτωμα ένα αμνόν ενός έτους χωρίς κανένα ελάττωμα, θα προσφέρη δε αυτόν κατά την πρωΐαν.
14 καὶ μαναὰ ποιήσει ἐπ' αὐτῷ τὸ πρωΐ ἕκτον τοῦ μέτρου καὶ ἐλαίου τὸ τρίτον τοῦ εἲν τοῦ ἀναμεῖξαι τὴν σεμίδαλιν μαναὰ τῷ Κυρίῳ, πρόσταγμα διαπαντός.
Μαζή με την αιματηράν θυσίαν του αμνού αυτού θα προσφέρη ως αναίμακτον θυσίαν εν έκτον του μέτρου σημιγδάλι και από το έλαιον ένα τρίτον του ειν. Να ανομιχθή δε η αναίμακτος θυσία του σημιγδαλιού με το έλαιον, δια να προσφερθή στον Κυριον. Αυτός θα είναι ο παντοτεινός νόμος.
15 ποιήσετε τὸν ἀμνὸν καὶ τὸ μαναὰ καὶ τὸ ἔλαιον ποιήσετε τὸ πρωΐ ὁλοκαύτωμα διὰ παντός.
Θα προσφέρετε την αιματηράν θυσίαν του αμνού και την αναίμακτον σημιγδαλιού και ελαίου πάντοτε εκάστην πρωΐαν, ως ολοκαύτωμα προς τον Κυριον.
16 Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἐὰν δῷ ὁ ἀφηγούμενος δόμα ἑνὶ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, τοῦτο τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἔσται κατάσχεσις ἐν κληρονομίᾳ.
Αυτά λέγει Κυριος ο Θεός· Εάν ο άρχων από την κληρονομίαν του προσφέρη ένα δώρον στον υίόν του, το δώρον αυτό θα μεταβιβάζεται κληρονομικώς εις τα παιδιά εκείνου. Θα είναι ιδιοκτησία των εκ κληρονομίας.
17 ἐὰν δὲ δῷ δόμα ἑνὶ τῶν παίδων αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, καὶ ἀποδώσει τῷ ἀφηγουμένῳ· πλὴν τῆς κληρονομίας τῶν υἱῶν αὐτοῦ, αὐτοῖς ἔσται.
Εάν όμως προσφέρη ένα ακίνητον ως δώρον εις κάποιον από τους δούλους του, το δώρον αυτό θα μένη υπό την κατοχήν του δούλου μέχρι του έτους της αφέσεως. Τοτεοο ελεύθερος πλέον δούλος θα έπιστρέψη το δώρον στον άρχοντα. Εις τους υιούς όμως και εις τα τέκνα του θα μένη πάντοτε κληρονομικώς το δοθεν δώρον.
18 καὶ οὐ μὴ λάβῃ ὁ ἀφηγούμενος ἐκ τῆς κληρονομίας τοῦ λαοῦ τοῦ καταδυναστεῦσαι αὐτούς· ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ κατακληρονομήσει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, ὅπως μὴ διασκορπίζηται ὁ λαός μου ἕκαστος ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ. ~
Ποτέ δε ο άρχων, δια βίας και καταναγκασμού, δεν θα πάρη έδαφος από την κληρονομίαν του λαού. Μονον από την ιδικήν του ιδιοκτησίαν θα δίδη εις τα παιδιά του και όχι από την κληρονομίαν του λαού, δια να μη εκδιώκωνται και διασκορπίζωνται έτσι οι άνθρωποι από την ιδιοκτησιάν των”.
19 Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τήν εἴσοδον τῆς κατὰ νώτου τῆς πύλης εἰς τὴν ἐξέδραν τῶν ἁγίων τῶν ἱερέων τὴν βλέπουσαν πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ τόπος κεχωρισμένος.
Κατόπιν με ωδήγησεν εις την είσοδον, που είναι παραπλεύρως της στοάς, εις τα ιερά οικήματα, τα προωρισμένα δια τους ιερείς· αυτά, που ευρίσκονται προς βορράν του ναού. Εκεί είδα κάποιον ξεχωριστόν τόπον.
20 καὶ εἶπε πρός με· οὗτος ὁ τόπος ἐστίν, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ ἐκεῖ πέψουσι τὸ μαναὰ τὸ παράπαν τοῦ μὴ ἐκφέρειν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν τοῦ ἁγιάζειν τὸν λαόν.
Και είπε προς εμέ ο οδηγός μου· “αυτός ο τόπος θα είναι το μαγειρείον, όπου θα βράζουν οι ιερείς τα υπολείμματα των θυσιών, αι οποίαι έχουν προσφερθή δια τα εξ αγνοίας αμαρτήματα, όπως και δια τα βαρύτερα. Εκεί θα ζυμώνουν οι ιερείς την αναίμακτον θυσίαν του σημιγδαλιού. Ετσι τίποτε από τας θυσίας δεν θα εξάγεται εις την εξωτερικήν αυλήν, δια να μη έρχεται έτσι εις επαφήν με τον λαόν”.
21 καὶ ἐξήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν καὶ περιήγαγέ με ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη τῆς αὐλῆς, καὶ ἰδοὺ αὐλὴ κατὰ τὸ κλίτος τῆς αὐλῆς·
Με έβγαλε κατόπιν ο οδηγός μου και με περιέφερεν εις την εξωτερικήν αυλήν, εις τας τέσσαρας αυτής γωνίας. Και ιδού εις κάθε γωνίαν υπήρχε και αυλή.
22 ἐπὶ τὰ τέσσαρα κλίτη τῆς αὐλῆς αὐλὴ μικρά, μήκους πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ εὖρος πηχῶν τριάκοντα, μέτρον ἓν ταῖς τέσσαρσι.
Εις τας τέσσαρας δηλαδή γωνίας της εξωτερικής αυλής υπήρχε και μία μικρά αυλή μήκους τεσσαράκοντα πήχεων και πλάτους τριάκοντα. Τας αυτάς διαστάσεις είχαν και αι τέσσαρες μικραί αυταί αυλαί.
23 καὶ ἐξέδραι κύκλῳ ἐν αὐταῖς, κύκλῳ ταῖς τέσσαρσι, καὶ μαγειρεῖα γεγονότα ὑποκάτω τῶν ἐξεδρῶν κύκλῳ.
Γυρω από τας αυλάς αυτάς υπήρχαν ανώγεια οικήματα. Κατω δε από τα οικήματα, γύρω-γύρω, είχαν κατασκευασθή μαγειρεία.
24 καὶ εἶπε πρός με· οὗτοι οἱ οἶκοι τῶν μαγειρείων, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ λειτουργοῦντες τῷ οἴκῳ τὰ θύματα τοῦ λαοῦ.
Μου είπε δε ο οδηγός· “εδώ είναι τα μαγειρεία, όπου οι υπηρέται θα βράζουν τα κρέατα των προσφερομένων εκ μέρους του λαού θυσιών”.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα