Ο ανήρ, που με ωδηγούσε, με έφερεν εις την ανατολικήν πύλην και δι' αυτής με έβγαλε προς το έξω μέρος.

Και ιδού, η δόξα του Θεού του ισραηλιτικού λαού ήρχετο από την οδόν, που ωδηγούσε εις την ανατολικήν πύλην. Ηκουσα βοήν αλαλαγμού στρατεύματος, την οποίαν κάτι ωσάν αντίλαλος την επολλαπλασίαζεν. Ολη η γη ελαμψεν από το φεγγοβόλημα της θείας αυτής δόξης.

Το όραμα, το οποίον είδα, ήτο όμοιον, με το όραμα, που είχα ίδει όταν εισηρχόμην άλλοτε εις την πόλιν Ιερουσαλήμ, δια να χρίσω ωρισμένους κατοίκους της. Και το όραμα του άρματος, το οποίον είδον, ήτο όμοιον με το όραμα, που είχα ίδει πλησίον του ποταμού Χοβάρ. Αμέσως έπεσα με το πρόσωπον κάτω στο έδαφος.

Η δόξα του Κυρίου εισήλθεν στον ιερόν χώραν του ναού, από την είσοδον της ανατολικής πύλης.

Το Πνεύμα του Θεού με εσήκωσε και με εισήγαγε εις την εσωτερικήν αυλήν και ιδού, όλος ο οίκος του Κυρίου ήτο πλήρης από την Θείον δόξαν.

Εστάθην εκεί περιδεής και ιδού, ακούω φωνήν από τον ναόν ενός ανθρώπου, που ωμιλούσε προς εμέ. Ο ανήρ, που με ωδηγούσε, είχε σταθή πλησίον μου.

Και είπε προς εμέ η φωνή· “υιέ ανθρώπου, είδες τον τόπον, όπου ο θρόνος μου, και τον τόπον, όπου θα πατούν οι πόδες μου, τα μέρη όπου θα κατασκηνώση το Ονομά μου, ανάμεσα στον ισραηλιτικόν λαόν εις όλους τους αιώνας. Τοτε δεν θα μολύνουν πλέον οι Ισραηλίται το άγιόν μου Ονομα, τόσον οι άνθρωποι του λαού όσον και οι άρχοντές των, με το να εκτρέπωνται εις πορνείας και να διαπράττουν φόνους μεταξύ των οι άρχοντες του λαού και οι άνθρωποι του λαού.

Ούτε θα θέτουν το κατώφλιον των οικιών των πλησίον εις τα πρόθυρα του ναού μου και τα ανώφλια των οικιών των πλησίον εις τα ανώφλια του οίκου μου, πλησιάζοντες τον τοίχον των οικιών των προς τον τοίχον του ναού μου, όπως έκαναν άλλοτε και εβεβήλωναν το άγιον Ονομά μου με τας παρανομίας, τας οποίας διέπραττον. Δια τας παρανομίας των ακριβώς αυτάς τους συνέτριψα τότε επάνω εις την έκκρηξιν του δικαίου θυμού μου και τους παρέδωσα εις φόνον μαχαίρας.

Τωρα, λοιπόν, ας απωθήσουν όλοι μακράν τας πορνείας των, οι αρχηγοί των μακράν από εμέ τους αδίκους φόνους, που διέπραττον. Και τότε εγώ θα κατασκηνώσω εν μέσω αυτών εις όλους τους αιώνας.

Και συ, υιέ ανθρώπου, δείξε και φανέρωσε αυτά τα σχετικά με τον Ναόν στον ισραηλιτικόν λαόν, δια να καταπαύσουν πλέον τας αμαρτίας των. Δείξε το όραμα τούτο του Θεού με όλας τας λεπτομερείας του,

δια να ίδουν το μεγαλείον του και καταισχυνθούν δι' όλα εκείνα, τα οποία είχαν διαπράξει. Θα περιγράψης και θα καταστήσης εις αυτούς γνωστόν τον ναόν τούτον, τας εισόδους και τας εξόδους, την όλην υπόστασιν και μορφήν του. Θα ανακοινώσης εις αυτούς όλα τα προστάγματά μου σχετικώς με τον ναόν και τους δι' αυτόν νόμους μου. Θα κατάστησης όλα αυτά γνωστά εις αυτούς, θα τα περιγράψης ενώπιον των. Εκείνοι θα προσέξουν όλας αυτάς τας εντολάς μου και όλα τα προστάγματά μου και θα τα εκτελέσουν.

Θα περιγραψης εις αυτούς τον ναόν μου, που είναι κτισμένος εις την κορυφήν του όρους, και όλα τα γύρω από αυτόν αγιώτατα αντικείμενα”.

Αυτά είναι τα μέτρα του θυσιαστηρίου, με μέτρον τον πήχυν συν μίαν παλάμην. Η κολπωτή βάσις είναι ενός πήχεως ύψους. Το πλάτος γύρω από την βάσιν ένας πήχυς. Γυρω από την βάσιν εξέχει γείσος μιας σπιθαμής- ήτοι, ημίσεως πήχεως- το δε ύψος του θυσιαστηρίου είναι το εξής·

Από την βάσιν του και ειδικωτερα από την αρχήν του κοιλώματος αυτής προς το μέγα ιλαστήριον, το υποκατω τμήμα είναι ύψους δυο πήχεων, τα δε γύρω της βάσεως πλάτους ενός πήχεως. Από το μικρόν ιλαστήριον μέχρι το μέγα ιλαστήριον ύψος τέσσαρες πήχεις. Ο γύρος της βάσεως πλάτος ένας πήχυς.

Το επάνω τμήμα του θυσιαστηρίου των ολοκαυτωμάτων, το Αριήλ, ήτο ύψους τεσσάρων πήχεων. Επάνω από το Αριήλ υπάρχουν τα κέρατα του θυσιαστηρίου ύψους ενός πήχεως.

Το Αριήλ, τετράγωνον το σχήμα είχεν· εκάστη πλευρά του ήτο μήκους δώδεκα πήχεων, εις τετράγωνον σχήμα δώδεκα επί δώδεκα.

Του κάτω του θυσιαστηρίου μέρους της βάσεως, εκάστη πλευρά ήτο μήκους δώδεκα πήχεων. Γυρω δε από την βάσιν από όλας τας πλευράς υπήρχε γείσος πλάτους ημίσεος πήχεως και άλλος εσωτερικός γύρος κύκλω αυτού πλάτος ενός πήχεως. Αι βαθμίδες του θυσιαστηρίου ευρίσκοντο προς το ανατολικόν μέρος.

Ο ανήρ εκείνος μου είπεν· “υιέ ανθρώπου, αυτά λέγει ο Κυριος ο Θεός του Ισραήλ· αυταί είναι αι εντολαί μου σχετικώς με τα μέτρα και την μορφήν του θυσιαστηρίου κατά την ημέραν, κατά την οποίαν θα κατασκευασθή. Εις αυτό θα προσφέρωνται ολοκαυτώματα και θα το ραντίζουν με το αίμα των θυσιαζομένων ζώων.

Εις δε τους ιερείς, τους λευίτας, οι οποίοι κατάγονται από τους απογόνους του Σαδδούκ, εις αυτούς οι οποίοι με πλησιάζουν, λέγει ο Κυριος, δια να με υπηρετούν, θα δώσης ένα μόσχον από τα βόϊδια, δια να τον προσφέρουν ως θυσίαν δια τας αμαρτίας του λαού.

Οι ιερείς αυτοί θα πάρουν από το αίμα του μόσχου και θα θέσουν εις τα τέσσερα άκρα του θυσιαστηρίου, εις τας τέσσαρας γωνίας του ιλαστηρίου και στον γείσον της βάσεως γύρω-γύρω και θα το εξαγνίσουν.

Θα πάρουν έπειτα τον μόσχον, που έχει προσφερθή θυσία δια τας αμαρτίας του λαού, και θα τον καύσουν εις χωριστόν τόπον έξω από τον ιερόν χώρον.

Κατά την δευτέραν ημέραν θα πάρουν δύο ερίφια από τας αίγας αρτιμελή και υγιή, τα οποία θα προσφέρουν θυσίας δια τας αμαρτίας του λαού και με αυτά θα εξαγνίσουν και θα καθαγιάσουν το θυσιαστήριον, όπως το καθηγίασαν με τον μόσχον.

Και όταν τελείωση αυτός ο καθαγιασμός, θα πάρουν ένα αρτιμελή και υγιή μόσχον από τα βόϊδια και ένα κριον επίσης υγιή και αρτιμελή από τα αιγοπρόβατα

και θα προσφέρουν αυτά θυσίαν προς τον Κυριον. Επάνω εις αυτά οι ιερείς θα ρίψουν άλατι και θα τα προσφέρουν ολοκαυτώματα προς τον Κυριον.

Επί επτά δε ημέρας θα προσφέρης θυσίαν ένα ερίφιον δια τας αμαρτίας του λαού, ένα καθ' εκάστην ημέραν. Επίσης κατά τας επτά αυτάς ημέρας θα προσφέρης ένα μόσχον από τα βόϊδια και ένα κριον από τα αιγοπρόβατα, υγιή και αρτιμελή. Ενα κάθε ημέραν θα προσφέρης θυσίαν.

Αυτό δε επί επτά ημέρας. Ετσι θα εξαγνίσουν και θα καθαγιάσουν οι ιερείς το θυσιαστήριον, θα το καθαρίσουν προσφέροντες με τα χέρια των θυσίας.

Από την ογδόην δε ημέραν και έπειτα οι ιερείς θα προσφέρουν κανονικώς πλέον επάνω στο θυσιαστήριον αυτό τα ολοκαυτώματά σας και τας θυσίας του σωτηρίου σας. Τοτε θα σας δεχθώ” λέγει ο Κυριος.