Ο Κυριος εθεσε το χέρι του επάνω μου και δια του Πνεύματός του με έβγαλε και με έθεσεν ωσάν εν μέσω μιας πεδιάδος. Αυτή δε η πεδιάς ήτο γεμάτη από ανθρώπινα οστά.

Ο Κυριος με πεοιέφερεν ολόγυρα από τα οστά αυτά και ιδού, είδα ότι αυτά ήσαν πάρα πολλά εις όλην εκείνην την πεδιάδα, ξηρά δε πολύ.

Ο Κυριος είπε προς εμέ· “υιέ ανθρώπου, είναι δυνατόν να αποκτήσουν ζωήν τα οστά αυτά;” Και εγώ είπα· “Κυριε Κυριε, συ γνωρίζεις τι μπορεί να συμβή με αυτά”.

Ο Κυριος μου ειπέ· “προφήτευσε δια τα οστά αυτά και ειπέ τα εξής· Τα οστά τα ξηρά ακούσατε τον λόγον του Κυρίου.

Αυτά λέγει ο Κυριος εις αυτά τα ξηρά οστά· ιδού, εγώ φέρω εις σας πνεύμα ζωής,

θα δώσω εις σας νεύρα, θα σας καλύψω με σάρκας, θα απλώσω επάνω εις σας δέρμα και θα δώσω το Πνεύμα μου εις σας. Θα αποκτήσετε ζωήν και θα ζήσετε. Ετσι δε θα μάθετε, ότι εγώ είμαι ο Κυριος”.

Εγώ επροφήτευσα σύμφωνα με την εντολήν του Κυρίου. Οταν εγώ επροφήτευσα ιδού, έγινε σεισμός, ο οποίος έφέρε τα οστά το καθένα εις την φυσικήν του θέσιν και το ενηρμόνισε προς τα αλλά οστά, ώστε να αποτελεσθούν ολόκληροι σκελετοί. Και με κατάπληξίν μου

είδον και ιδού, ότι εφύτρωσαν επάνω εις αυτά νεύρα και σάρκες. Επάνω δε εις τας σάρκας και τα νεύρα, ηπλώθη δέρμα, αλλά πνοή ζωής δεν υπήρχεν ακόμη εις αυτά τα σώματα.

Ο Κυριος είπε τότε προς εμέ· “προφήτευσον προς το Πνεύμα· υιέ ανθρώπου, προφήτευσε και ειπέ στο ζωογόνον Πνεύμα· αυτά λέγει ο Κυριος· από τους τέσσαρας ανέμους, από όλα τα σημεία του ορίζοντος, συ Πνεύμα, πανταχού παρόν, έλα εδώ και εμφύσησε εις τα νεκρά αυτά σώματα, δια να λάβουν ζωήν και ζήσουν”.

Επροφήτευσα, όπως ο Κυριος με διέταξε, και εισήλθε πράγματι εις αυτά το Πνεύμα της ζωής και έζησαν και εστάθησαν όρθια επάνω στους πόδας των, λαός πάρα πολύς.

Ο Κυριος ωμίλησε πάλιν προς εμέ και είπεν· “υιέ ανθρώπου, αυτά τα οστά υποδηλώνουν τον ισραηλιτικόν λαόν, διότι οι Ισραηλίται λέγουν, ο καθένας δια τον εαυτόν του και δι' ολόκληρον τον λαόν, ότι τα οστά μας έγιναν κατάξηρα, εχάθη πλέον κάθε ελπίς δι' ημάς· έχομεν οριστικώς χαθή.

Δια τούτο προφήτευσε και είπε προς αυτούς· αυτά λέγει ο Κυριος· Ιδού εγώ θα ανοίξω τους τάφους σας και θα σας βγάλω μέσα από τα μνήματά σας και θα σας επαναφέρω εις την χώραν του Ισραήλ.

Και τότε θα μάθετε, ότι εγώ είμαι ο Κυριος, όταν θα ανοίξω τους τάφους σας και θα βγάλω τον λαόν μου μέσα από τα μνήματα του.

Θα σας δώσω το ζωοποιόν μου Πνεύμα, θα αναστηθήτε και θα αποκτήσετε ζωήν. Θα σας εγκαταστήσω εις την χώραν σας και θα μάθετε, ότι εγώ είμαι ο Κυριος. Εγώ ωμίληαα και θα πραγματοποιήσω αυτά που είπα, λέγει ο Κυριος”.

Ο Κυριος ωμίλησε προς εμέ και είπε·

“υιέ ανθρώπου, πάρε μίαν ράβδον και γράψε επάνω εις αυτήν, “τον Ιούδαν και τους Ισραηλίτας, οι οποίοι είναι μαζή του”. Παρε δευτέραν ράβδον και γράψε επάνω εις αυτήν· “δια τον Ιωσήφ”. Αυτή η ράβδος θα είναι δια την φυλήν Εφραίμ και δι' όλους τους Ισραηλίτας, οι οποίοι είναι μαζή με αυτήν.

Θα συνάψης αυτάς τας ράβδους μεταξύ των, θα τας δέσης, ώστε να αποτελέσουν μίαν ράβδον και θα τας κρατής στο χέρι σου.

Οταν δε οι συμπατριώται σου σου λέγουν, δεν θα ερμηνεύσης εις ημάς τι σημαίνουν αυτά;

Συ θα απαντήσης προς αυτούς· αυτά λέγει ο Κυριος· Ιδού εγώ θα πάρω την φυλήν του Ιωσήφ, η οποία ευρίσκεται υπό την διοίκησιν και χειραγωγίαν της φυλής Εφραίμ, και τας άλλας φυλάς του ισραηλιτικού λαού, αι οποίαι είναι μαζή με αυτήν, και θα παραδώσω όλους αυτούς εις την φυλήν του Ιούδα. Και έτσι θα αποτελέσουν μίαν ενότητα, ένά λαόν μεταξύ των, υπό την αρχγίαν της φυλής του Ιούδα.

Αι ράβδοι δε αυταί, επί των οποίων συ θα έχης γράψει τα ονόματα εκείνων, θα υπάρχουν στο χέρι σου εμπρός στους οφθαλμούς των συμπατριωτών σου.

Και θα πης εις αυτούς· αυτά λέγει ο Κυριος Κυριος· Ιδού, εγώ παίρνω όλους τους Ισραηλίτας ανάμεσα από τα έθνη, όπου έχουν διασκορπισθή αιχμάλωτοι, και θα τους συγκεντρώσω από όλους τους ολόγυρα λαούς, θα τους οδηγήσω και θα τους επαναφέρω εις την χώραν του Ισραήλ.

Θα καταστήσω και θα αναδείξω αυτούς εν έθνος, εις όλην την περιοχήν μου και εις τα όρη του Ισραήλ, και ένας άρχων θα είναι επάνω εις αυτούς. Δεν θα υπάρχουν πλέον δύο έθνη και ποτέ πλέον δεν θα διαιρεθούν εις δύο βασίλεια.

Δεν θα μολυνθούν πλέον με τα είδωλά των. Εγώ δε θα τους απαλλάξω από όλας τας ανομίας των, τας οποίας διέπραξαν, και θα τους καθαρίσω και θα είναι πλέον λαός μου, εγώ δε θα είμαι εις αυτούς ο Θεός των.

Ο δούλός μου ο Δαυΐδ θα είναι ο άρχων ανάμεσα αυτών. Ενας δε ποιμήν θα υπάρχη δι' όλους. Θα πορεύωνται σύμφωνά με τας εντολάς μου και θα τηρούν τα προστάγματά μου και θα τα εφαρμόζουν.

Ασφαλείς δε και ειρηνικοί θα κατοικήσουν εις την χώραν των, την οποίαν εγώ έχω δώσει στον δούλον μου τον Ιακώβ, όπου κατώκήσαν οι προπάτορες των. Αυτοί θα κατοικήσουν εις την γην της Επαγγελίας και ο Δαυίδ, ο δούλός μου, θα είναι βασιλεύς αυτών αιωνίως.

Θα συνάψω νέον διαθήκην ειρήνης με αυτούς. Η διαθήκη μου αυτή θα είναι αιωνία και θα θέσω τα άγιά μου εν μέσω αυτών στον αιώνα.

Η κατοικία μου θα είναι εν μέσω αυτών και θα είμαι εις αυτούς Θεός και αυτοί θα είναι λαός μου.

Και θα μάθουν τα ειδωλολατρικά έθνη, ότι εγώ είμαι ο Κυρτος, ο οποίος αγιάζω τους Ισραηλίτας με το να είναι τα άγιά μου, ο ναός και το θυσιαστήριον, εν μέσω αυτών εις όλους τους αιώνας”.