ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΚΑΙ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὄρη Ἰσραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι τοῦ Ἰσραήλ· ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
Συ, υιέ ανθρώπου, προφήτευσον δια τα όρη της χώρας του Ισραήλ και είπε εις τα όρη του Ισραηλιτικού λαού· ακούσατε λόγον Κυρίου.
2 τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπεν ἐφ' ὑμᾶς ὁ ἐχθρός· εὖγε ἔρημα αἰώνια εἰς κατάσχεσιν ἡμῖν ἐγενήθη,
Αυτά λέγει ο Κυριος Κυριος· Επειδή ο εχθρός σΑς, χαιρεκακών δια την καταστροφήν σας, είπεν εναντίον σας· “Χαρά μου και αγαλλίασις, σεις αι περιοχαί του Ισραήλ, έχετε μείνει αιωνίως πλέον έρημοι από τους κατοίκους σας, περιήλθατε εις την ιδικήν μου κατοχήν”,
3 διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀντὶ τοῦ ἀτιμασθῆναι ὑμᾶς καὶ μισηθῆναι ὑμᾶς ὑπὸ τῶν κύκλῳ ὑμῶν τοῦ εἶναι ὑμᾶς εἰς κατάσχεσιν τοῖς καταλοίποις ἔθνεσι καὶ ἀνέβητε λάλημα γλώσσῃ καὶ εἰς ὀνείδισμα ἔθνεσι,
δια τούτο προφήτευσε και είπε· αυτά λέγει Κυριος Κυριος· Επειδή σεις, όρη του Ισραήλ, εξευτελισθήκατε και εμισηθήκατε από τους ολόγυρά σας ειδωλολατρικούς λαούς, ώστε να καταντήσετε ιδιοκτησία των εθνικών λαών, επειδή εγίνατε θέματα καταλαλιάς και εμπαιγμός των ειδωλολατρικών αυτών λαών,
4 διὰ τοῦτο ὄρη Ἰσραήλ, ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὄρεσι καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ τοῖς χειμάρροις καὶ ταῖς φάραγξι καὶ τοῖς ἐξηρημωμένοις καὶ ἠφανισμένοις καὶ ταῖς πόλεσι ταῖς ἐγκαταλελειμμέναις, αἳ ἐγένοντο εἰς προνομὴν καὶ εἰς καταπάτημα τοῖς καταλειφθεῖσιν ἔθνεσι περικύκλῳ·
δια τούτο, σεις όρη του Ισραήλ ακούσατε τον λόγον του Κυρίου. Αυτά λέγει ο Κυριος εις τα όρη και στους λόφους και στους χειμάρρους και εις τας φάραγγας, εις τας εξερημωθείσας και εξολοθρευθείσας περιοχάς, εις τας εγκαταλελειμμένας εξ αιτίας των επιδρομών πόλεις, αι οποίαι πόλεις έγιναν αντικείμενον λεηλασίας και κατεπατήθησαν έπειτα από τα απομείναντα γύρω έθνη,
5 διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· εἰ μὴν ἐν πυρὶ θυμοῦ μου ἐλάλησα ἐπὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη καὶ ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν πᾶσαν, ὅτι ἔδωκαν τὴν γῆν μου ἑαυτοῖς εἰς κατάσχεσιν μετ' εὐφροσύνης ἀτιμάσαντες ψυχὰς τοῦ ἀφανίσαι ἐν προνομῇ.
δια τούτο αυτά λέγει ο Κυριος Κυριος· επάνω εις την φλόγα του δικαίου θυμού μου ωμίλησα εναντίον των άλλων εθνών και εναντίον της Ιδουμαίας όλης, διότι επέδραμαν να καταλάβουν δια τον εαυτόν των την χώραν μου, να την κάμουν ιδιοκτησίαν των, και με μοχθηράν δε χαράν εξηυτέλιζαν ανθρώπους, εξηφάνιζαν τα πάντα εις την αγρίαν λεηλασίαν των·
6 διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ Ἰσραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι καί τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξι καὶ ταῖς νάπαις· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐν τῷ ζήλῳ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου ἐλάλησα, ἀντὶ τοῦ ὀνειδισμοὺς ἐθνῶν ἐνέγκαι ὑμᾶς.
δια τούτο προφήτευσον και ειπέ δια την χώραν του ισραηλιτικού λαού· ειπέ εις τα όρη και εις τα βουνά και εις τας φάραγγας και εις τα δάση· αυτά λέγει ο Κυριος· Ιδού εγώ επάνω εις την εκρηξιν του δικαίου θυμού μου ελάλησα υπέρ υμών αντί των ονειδισμών, τους οποίους υπέστητε εκ μέρους των εθνών.
7 διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀρῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ περικύκλῳ ὑμῶν, οὗτοι τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν λήψονται·
Δια τούτο εγώ υψώνω την τιμωρόν χείρά μου εναντίον των γύρω σας εθνών και αυτοί θα λάβουν την πρέπουσαν τιμωρίαν, εξευτελισμόν και ταπείνωσιν.
8 ὑμῶν δέ, ὄρη Ἰσραήλ, τὴν σταφυλὴν καὶ τὸν καρπὸν ὑμῶν καταφάγεται ὁ λαός μου, ὅτι ἐλπίζουσι τοῦ ἐλθεῖν.
Τα σταφύλια σας, ω όρη Ισραήλ, και τους άλλους καρπούς σας θα τους φάγη εν ειρήνη και ασφάλεια ο λαός μου ο ισραηλιτικός, διότι πρόκειται, όπως ορθώς ελπίζουν, να επανέλθουν από την αιχμαλωσίαν.
9 ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ' ὑμᾶς καὶ ἐπιβλέψω ἐφ' ὑμᾶς, καὶ κατεργασθήσεσθε καὶ σπαρήσεσθε.
Διότι ιδού, εγώ, στρέφομαι με ευμένειαν προς σας, θα σας επισκεφθώ και θα επιβλέψω, ώστε σεις, περιοχαί του Ισραήλ, να καλλιεργηθήτε και να σπαρήτε πάλιν.
10 καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, πᾶν οἶκον Ἰσραὴλ εἰς τέλος· καὶ κατοικηθήσονται αἱ πόλεις καὶ ἡ ἠρημωμένη οἰκοδομηθήσεται.
Θα πληθύνω καθ' όλην την έκτασιν σας τους ανθρώπους, όλους τους Ισραηλίτας εις ολοκλήρωσν. Αι πόλεις σας θα κατοικηθούν και πάλιν και αι ερημωθείσαι περιοχαί σας θα ανοικοδομηθούν.
11 καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ὡς τὸ ἐν ἀρχῇ ὑμῶν καὶ εὖ ποιήσω ὑμᾶς ὥσπερ τὰ ἔμπροσθεν ὑμῶν· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Θα πληθύνω εις σας ανθρώπους και ζώα. Θα φέρω ανθρώπους να κατοικήσουν εις σας, όπως ήτο απ' αρχής. Θα σας ευεργετήσω και θα σας περιποιηθώ, όπως έπραξα δια σας και προηγουμένως, και θα μάθετε ότι εγώ είμαι ο Κυριος.
12 καὶ γεννήσω ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, τὸν λαόν μου Ἰσραήλ, καὶ κληρονομήσουσιν ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν· καὶ οὐ μὴ προστεθῆτε ἔτι ἀτεκνωθῆναι ἀπ' αὐτῶν.
Εγώ θα γεννήσω δια σας ανθρώπους, τον ισραηλιτικόν μου λαόν, οι οποίοι και θα σας κληρονομήσουν και θα είσθε δι' αυτούς αιωνία ιδιοκτησία των. Δεν πρόκειται δε άλλην φοράν, περιοχαί του Ισραήλ, να στερηθήτε από τα παιδιά σας.
13 τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπάν σοι· κατέσθουσα ἀνθρώπους εἶ καὶ ἠτεκνωμένη ὑπὸ τοῦ ἔθνους σου ἐγένου,
Αυτά λέγει ο Κυριος Κυριος· Επειδή οι εχθροί σου είπαν εναντίον σου, “συ είσαι χώρα, η οποία κατατρώγστους ανθρώπους σου και δια τούτο το έθνος σου έγινεν άτεκνον, εστερήθη από τα παιδιά του”,
14 διὰ τοῦτο ἀνθρώπους οὐκέτι φάγεσαι καὶ τὸ ἔθνος σου οὐκ ἀτεκνώσεις ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
δια τούτο δεν θα φάγης πλέον τους ανθρώπους σου και το έθνος σου δεν θα μείνη άτεκνον και έρημον από παιδιά, λέγει ο Κυριος Κυριος.
15 καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται οὐκέτι ἐφ' ὑμᾶς ἀτιμία ἐθνῶν, καὶ ὀνειδισμοὺς λαῶν οὐ μὴ ἀνενέγκητε ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
Και δεν θα ακουσθή πλέον εκ μέρους των εθνών εναντίον σας εμπαιγμός και εξευτελισμός. Δεν θα υποστήτε πλέον ονειδισμούς εκ μέρους των εθνών” λέγει ο Κυριος Κυριος.
16 Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ο Κυριος ωμίλησε προς εμέ και είπεν
17 υἱὲ ἀνθρώπου, οἶκος Ἰσραὴλ κατῴκησεν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ ἐμίαναν αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀκαθαρσίαις αὐτῶν· κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἀποκαθημένης ἐγενήθη ἡ ὁδὸς αὐτῶν πρὸ προσώπου μου.
“υιέ ανθρώπου, οι Ισραηλίται κατώκησαν εις την χώραν των και την εμόλυναν, με τον ασεβή τρόπον της ζωής των, με τα είδωλα των, με τας άλλας ακαθάρτους και αμαρτωλάς πράξεις των. Ο τρόπος της ζωής των ήτο τόσον ακάθαρτος ενώπιόν μου, όπως η βρωμερά ακαθαρσία της εμμηνορροούσης γυναικός.
18 καὶ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς
Δια τούτο άφησα να εκσπάση ο θυμός μου εναντίον των.
19 καὶ διέσπειρα αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ ἐλίκμησα αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἔκρινα αὐτούς.
Τους διεσκόρπισα εις τα ειδωλολατρικά έθνη, τους ελίχνισα ωσάν το άχυρον εις τας ξένας χώρας. Συμφωνα με την διαγωγήν των και με τας αμαρτίας των τους έκρινα δικαίως και τους ετιμώρησα.
20 καὶ εἰσήλθοσαν εἰς τὰ ἔθνη, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ἐν τῷ λέγεσθαι αὐτούς· λαὸς Κυρίου οὗτοι καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξεληλύθασι.
Ωδηγήθησαν αιχμάλωτοι εις ειδωλολατρικά έθνη, εκεί όπου εξωρίσθησαν. Και εβεβήλωσαν το άγιον Ονομά μου, διότι τα έθνη έλεγαν εμπαικτικώς δι' αυτούς “αυτός είναι ο λαός του Κυρίου και από την χώραν αυτού έχουν εξέλθει αιχμάλωτοι και δούλοι”!
21 καὶ ἐφεισάμην αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβήλωσαν οἶκος Ἰσραὴλ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ.
Εγώ εν τούτοις τους ελυπήθηκα δια το άγιον Ονομά μου, το οποίον όμως αυτοί εβεβήλωναν μεταξύ των ειδωλολατρικών εθνών, όπου αιχμάλωτοι ωδηγήθησαν.
22 διὰ τοῦτο εἰπὸν τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ· τάδε λέγει Κύριος· οὐχ ὑμῖν ἐγὼ ποιῶ, οἶκος Ἰσραήλ, ἀλλ' ἢ διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθετε ἐκεῖ.
Δια τούτο ειπέ στον ισραηλιτικόν λαόν· αυτά λέγει ο Κυριος· Δεν φροντίζω εγώ δια την επάνοδόν σας χάριν της αρετής σας, που δεν την έχετε, ω Ισραηλιτικέ λαέ, αλλά δια το άγιον Ονομά μου, το οποίον σεις εβεβηλώσατε μεταξύ των ειδωλολατρικών εθνών, εκεί όπου είχατε οδηγηθή αιχμάλωτοι.
23 καὶ ἁγιάσω τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα τὸ βεβηλωθὲν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
Εν τούτοις εγώ θα δοξάσω και θα μεγαλύνω το μέγα Ονομά μου, το οποίον εβεβηλώθη από σας ανάμεσα εις τα ειδωλολατρικά έθνη, αυτό το οποίον σεις εμολύνατε εν μέσω εκείνων. Και αυτά τα έθνη θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κυριος και Θεός, όταν κάμω να λάμψη η αγιότης μου, εξ αιτίας ιδικής σας, εμπρός εις τα μάτια των.
24 καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
Θα σας παραλάβω, λοιπόν, εγώ ανάμεσα από τους άλλους λαούς, θα σας συναθροίσω από όλας τας χώρας της εξορίας σας και θα σας εισαγάγω εις την χώραν σας.
25 καὶ ρανῶ ἐφ' ὑμᾶς καθαρὸν ὕδωρ, καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ καθαριῶ ὑμᾶς.
Θα σας ραντίσω με ύδωρ καθαρτικόν, δια να εξαγνισθήτε. Θα καθαρισθήτε από όλους τους μολυσμούς των αμαρτιών σας, από όλας τας ειδωλολατρικάς σας πράξεις. Εγώ θα σας καθαρίσω.
26 καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην.
Θα δώσω εις σας νέαν καρδίαν, καινούργιο πνεύμα θα δώσω εις σας. Θα αφαιρέσω την σκληράν, ωσάν πέτραν, καρδίαν σας, την οποίαν έχετε έντος του σώματος σας, και θα δώσω εις σας σαρκίνην, ευαίσθητον καρδίαν.
27 καὶ τὸ πνεῦμά μου δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασί μου πορεύησθε, καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε.
Θα δώσω εις σας το Πνεύμα μου και εγώ θα σας βοηθήσω, ώστε να βαδίζετε και να ζήτε σύμφωνα με τας εντολάς μου και να φυλάξετε και να τηρήσετε τα προστάγματά μου.
28 καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν.
Και έτσι, με την ιδικήν μου βοήθειαν και συμπαράστασιν, θα κατοικήσετε εις την γην, την οποίαν εγώ έδωκα στους προγόνους σας και θα είσθε δι' εμέ ο λαός μου και εγώ θα είμαι δια σας ο Θεός σας.
29 καὶ σώσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ καλέσω τὸν σῖτον
Θα σας λυτρώσω από όλας τας ακαθαρσίας σας και την ενόχην σας. Θα στείλω προς σας άφθονον σίτον·
30 καὶ πληθυνῶ αὐτὸν καὶ οὐ δώσω ἐφ' ὑμᾶς λιμόν· καὶ πληθυνῶ τὸν καρπὸν τοῦ ξύλου καὶ τὰ γεννήματα τοῦ ἀγροῦ, ὅπως ἂν μὴ λάβητε ὀνειδισμὸν λιμοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσι.
θα τον πολλαπλασιάσω και δεν θα αποστείλω εις σας άλλην φοράν πείναν. Θα πληθύνω τους καρπούς των δένδρων, όπως και τα προϊόντα της υπαίθρου σας, δια να μη γίνετε πλέον αντικείμενον εμπαιγμού και χλευασμού μεταξύ των εθνών εξ αιτίας της πείνας και της δυστυχίας σας.
31 καὶ μνησθήσεσθε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς πονηρὰς καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ μὴ ἀγαθὰ καὶ προσοχθιεῖτε κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐν ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν καὶ ἐπὶ τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν.
Θα επαναφέρετε δε τότε εις την μνήμην σας την κακήν διαγωγήν σας και τας πράξεις τας αμαρτωλάς και θα καταληφθήτε από αηδίαν και έντροπην εν όψει των παρανομιών, που είχατε διαπράξει, και των μιαρών ειδωλολατρικών έργων σας.
32 οὐ δι' ὑμᾶς ἐγὼ ποιῶ, λέγει Κύριος Κύριος, γνωστὸν ἔσται ὑμῖν· αἰσχύνθητε καὶ ἐντράπητε ἐκ τῶν ὁδῶν ὑμῶν, οἶκος Ἰσραήλ.
Δι' αυτό και εγώ, λέγει ο Κυριος Κυριος, δεν αποστέλλω τας δωρεάς και την προστασίαν μου δια τας αρετάς σας· μάθετό το αυτό καλά. Πρέπει δε να αισχυνθήτε και να εντραπήτε από τους πονηρούς τρόπους της ζωής σας, ω Ισραηλίται.
33 τάδε λέγει Ἀδωναΐ Κύριος· ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ καθαριῶ ὑμᾶς ἐκ πασῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, καὶ κατοικιῶ τὰς πόλεις, καὶ οἰκοδομηθήσονται ἔρημοι.
Αυτά λέγει Αδωναΐ ο Κυριος· Κατά την εποχήν εκείνην, κατά την οποίαν εγώ θα σας καθαρίσω από όλας τας αμαρτίας σας, θα σας εγκαταστήσω εις τας πόλεις και θα ανοικοδομηθούν αι έως τότε κατεστραμμέναι και έρημοι οικίαι.
34 καὶ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη ἐργασθήσεται, ἀνθ' ὧν ὅτι ἠφανισμένη ἐγενήθη κατ' ὀφθαλμοὺς παντὸς παροδεύοντος.
Και η ύπαιθρος, η κατεστραμμένη και ερημωμένη, θα καλλιεργηθή και αυτή. Είχε και αυτή ερημωθή εξ αιτίας των αμαρτιών σας και έρημος εφαίνετο εις τα μάτια καθενός διαβάτου.
35 καὶ ἐροῦσιν· ἡ γῆ ἐκείνη ἡ ἠφανισμένη ἐγενήθη ὡς κῆπος τρυφῆς, καὶ αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι καὶ ἠφανισμέναι καὶ κατεσκαμμέναι ὀχυραὶ ἐκάθισαν.
Και τότε οι άνθρωποι και οι διαβάται θα λέγουν· “η χώρα αυτή, η οποία προηγουμένως ήτο κατεστραμμένη και ερημωμένη, έγινε τώρα ως ωραίος πλούσιος κήπος και αι πόλεις αι έρημοι, αι κατεστραμμέναι, αι κατεσκαμμέναι εις ερείπια έγιναν τώρα οχυραί προς ασφάλειαν”.
36 καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη, ὅσα ἂν καταλειφθῶσι κύκλῳ ὑμῶν, ὅτι ἐγὼ Κύριος ᾠκοδόμησα τὰς καθῃρημένας καὶ κατεφύτευσα τὰς ἠφανισμένας. ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα καὶ ποιήσω.
Και θα μάθουν τα έθνη, όσα θα απομείνουν γύρω από σας, ότι εγώ ο Κυριος ανοικοδόμησα τας κρημνισμένας πόλεις, εφύτευσα πλουσίως τας κατεστραμμένας και ερημωμένας περιοχάς. Εγώ ο Κυριος ωμίλησα και θα πραγματοποιήσω αυτό, το οποίον είπα”.
37 τάδε λέγει Ἀδωναΐ Κύριος· ἔτι τοῦτο ζητηθήσομαι τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς· πληθυνῶ αὐτοὺς ὡς πρόβατα ἀνθρώπους,
Αυτά λέγει ο Κυριος Κυριος· “Ακόμη και τούτο θα επιζητήσω και θα πραγματοποιήσω προς χάριν του ισραηλιτικού λαού· θα πληθύνω αυτούς, όπως πληθύνονται τα πρόβατα. Θα καταστήσω πολυάνθρωπον την χώραν.
38 ὡς πρόβατα ἅγια, ὡς πρόβατα Ἱερουσαλὴμ ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῆς, οὕτως ἔσονται αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι πλήρεις προβάτων ἀνθρώπων, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Οπως τα καθιερωμένα προς θυσίαν πρόβατα, ωσάν εξηγνισμ'Ενα πρόβατα θα έρχωνται εις την Ιερουσαλήμ κατά τας εορτάς οι Ισραηλται. Διότι όλαι αι ηρημωμέναι προηγουμένως πόλεις της περιοχής Ισραήλ θα είναι τώρα πλήρεις ανθρώπων, ωσάν από κοπάδια προβάτων, και θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κυριος”.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα