ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ο Κυριος ωμίλησε προς εμέ και είπε·
2 καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ ἄρχοντι Τύρου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ὑψώθη σου ἡ καρδία, καὶ εἶπας· θεός εἰμι ἐγώ, κατοικίαν θεοῦ κατῴκησα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης, σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός, καὶ ἔδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ.
“συ, υιέ ανθρώπου, είπε στον άρχοντα της Τυρου αυτά λέγει ο Κυριος· Επειδή αλαζονεία και υπερηφάνεια επλημμύρισαν την καρδίαν σου, είπες· “εγώ είμαι θεός, κάθημαι επάνω εις θρόνον θεού. Κυριαρχώ επί της θαλάσσης” ενώ είσαι ενας απλούς άνθρωπος και οχι θεός. Και εν τούτοις η αλαζονική καρδία σου σε έκαμε να σκεφθής, ως εάν ήσο θεός.
3 μὴ σοφώτερος εἶ σὺ τοῦ Δανιήλ; ἢ σοφοὶ οὐκ ἐπαίδευσάν σε τῇ ἐπιστήμη αὐτῶν;
Μηπως συ είσαι σοφώτερος από τον Δανιήλ; Η μήπως, τα όσα γνωρίζεις, δεν σου τα έχουν διδάξει άλλοι άνδρες σοφοί εις την επιστήμην των;
4 μὴ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ σου ἢ τῇ φρονήσει σου ἐποίησας σεαυτῷ δύναμιν καὶ χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐν τοῖς θησαυροῖς σου;
Μηπως με την ιδικήν σου επιστήμην και φρόνησιν απέκτησες δύναμιν και χρυσόν και άργυρον εις τα θησαυροφυλάκιά σου;
5 ἐν τῇ πολλῇ ἐπιστήμῃ σου καὶ ἐμπορίᾳ σου ἐπλήθυνας δύναμίν σου, ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐν τῇ δυνάμει σου.
Αλλα με την πολλήν αυτήν επιστήμην σου και σοφίαν, που έλαβες από τους άλλους, και με τον πολύν από τας εμπορικάς σου συναλλαγάς πλούτον απέκτησες μεγάλην δύναμιν, υπερηφανεύθη η καρδία σου δια την δύναμιν αυτήν.
6 διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπειδὴ δέδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ,
Δια τούτο αυτά λέγει ο Κυριος· Επειδή εθεώρησες την καρδίαν σου ως καρδίαν Θεού, επειδή εθεοποίησες τον εαυτόν σου,
7 ἀντὶ τούτου ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ἀλλοτρίους λοιμοὺς ἀπὸ ἐθνῶν, καὶ ἐκκενώσουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπιστήμης σου καὶ στρώσουσι τὸ κάλλος σου εἰς ἀπώλειαν·
δια τούτο ιδού, εγώ θα εξαποστείλω εναντίον σου αλλοεθνείς, κακοποιούς από ξένα έθνη, οι οποίοι θα ανασπάσουν τας μαχαίρας των εναντίον σου. Εναντίον της ωραιότητας και μεγαλοπρεπείας σου, την οποίαν δια της επιστήμης σου εφιλοτέχνησες. θα καταστρέψουν και θα κρημνίσουν κάτω στο χώμα όλην την ωραιότητά σου.
8 καὶ καταβιβάσουσί σε, καὶ ἀποθανῇ θανάτῳ τραυματιῶν ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
Θα σε κατεβάσουν από το ύψος της δόξης και του πλούτου, στο οποίον είχες ανεβή, και οπωσδήποτε θα αποθάνης, όπως αποθνήσκουν οι τραυματίαι πολέμου. Θα καταποντισθής εις τα βάθη της θαλάσσης.
9 μὴ λέγων ἐρεῖς· Θεός εἰμι ἐγώ, ἐνώπιον τῶν ἀναιρούντων σε; σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός.
Μηπως δε τότε και θα ημπορέσης να πης εμπρός εις εκείνους, οι οποίοι θα σε φονεύουν, “εγώ είμαι Θεός;” Εκεί θα φανή ότι συ είσαι άνθρωπος και οχι Θεός.
10 ἐν πλήθει ἀπεριτμήτων ἀπολῇ ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος. ~
Μέσα στο πλήθος των απεριτμήτων λαών θα καταστροφής και συ με τα χέρια των ξένων κακοποιών αυτών ανδρών. Αυτά θα γίνουν, διότι εγώ ωμίλησα”, λέγει ο Κυριος.
11 Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ο Κυριος ωμίλησεν εις εμέ και είπεν·
12 υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα Τύρου καὶ εἰπὸν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· σὺ ἀποσφράγισμα ὁμοιώσεως καὶ στέφανος κάλλους
“υιέ ανθρώπου, θρηνολόγησε δια τον άρχοντα της Τυρου και ειπέ προς αυτόν· Αυτά λέγει ο Κυριος Κυριος· Συ είσαι ωσάν σφραγίδα ωραίας ομοιώσεως, στέφανος απεριγράπτου ωραιότητος.
13 ἐν τῇ τρυφῇ τοῦ παραδείσου τοῦ Θεοῦ ἐγενήθης· πάντα λίθον χρηστὸν ἐνδέδεσαι, σάρδιον καὶ τοπάζιον καὶ σμάραγδον καὶ ἄνθρακα καὶ σάπφειρον καὶ ἴασπιν καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ λιγύριον καί ἀχάτην καὶ ἀμέθυστον καὶ χρυσόλιθον καὶ βηρύλλιον καὶ ὀνύχιον, καὶ χρυσίου ἐνέπλησας τοὺς θησαυρούς σου καὶ τὰς ἀποθήκας σου ἐν σοὶ
Εγεννήθης και εζησες μέσα εις τα πλούτη, εις κάθε τρυφήν και άνεσιν ωσάν εις παράδεισον Θεού. Εφόρεσες κάθε πολύτιμον λίθον, σάρδιον, τοπάζιον, σμάραγδον, ρουβίνιον, σάπφειρον, ίασπιν, άργυρον, χρυσόν, λιγύριον, αχάτην, αμέθυστον, και χρυσόλιθον και βηρύλλιον και ονύχιον. Εγέμισες τα θησαυροφυλάκιά σου με χρυσίον και αυτάς ακόμη τας αποθήκάς σου.
14 ἀφ' ἧς ἡμέρας ἐκτίσθης σύ. μετὰ τοῦ Χεροὺβ ἔθηκά σε ἐν ὄρει ἁγίῳ Θεοῦ, ἐγενήθης ἐν μέσῳ λίθων πυρίνων.
Από την ημέραν, κατά την οποίαν έλαβες ύπαρξιν, εγώ σε κατέταξα μαζή με το χερουβείμ, σε εθεσα εις όρος υψηλόν αφιερωμένον εις την λατρείαν του Θεού. Εγεννήθης και έζησες εν μέσω πολυτίμων λίθων που λάμπουν ωσάν το πυρ.
15 ἐγενήθης σὺ ἄμωμος ἐν ταῖς ἡμέραις σου, ἀφ' ἧς ἡμέρας σὺ ἐκτίσθης ἕως εὑρέθη τὰ ἀδικήματα ἐν σοί.
Υπήρξες κατά την εμφάνισιν άμεμπτος, αψεγάδιαστος και τέλειος με λαμπρότητα εις τας ημέρας της δόξης σου· από την ημέραν που έλαβες ύπαρξιν μέχρι της εποχής, κατά την οποίαν διέπραξες αδικίας.
16 ἀπὸ πλήθους τῆς ἐμπορίας σου ἔπλησας τὰ ταμιεῖά σου ἀνομίας καὶ ἥμαρτες καὶ ἐτραυματίσθης ἀπὸ ὄρους τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤγαγέ σε τὸ Χεροὺβ ἐκ μέσου λίθων πυρίνων.
Με τα πλήθη των εμπορικών σου συναλλαγών εγέμισες τα θησαυροφυλάκιά σου από παράνομα πλούτη. Ετσι όμως ημάρτησες ενώπιον του Θεού, ετραυματίσθης ψυχικώς και έπρεπε να αποπεμφθής από το άγιον όρος του Θεού. Δια τούτο ένα χερουβείμ σε έβγαλεν ανάμεσα από τα ολόγυρά σου λάμποντα πολύτιμα πετράδια.
17 ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐπὶ τῷ κάλλει σου, διεφθάρη ἡ ἐπιστήμη σου μετὰ τοῦ κάλλους σου· διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν σου ἐπὶ τὴν γῆν ἔρριψά σε, ἐναντίον βασιλέων ἔδωκά σε παραδειγματισθῆναι.
Υπερηφανεύθη η καρδία σου δια την ωραιότητά σου, ενοθεύθη επιστήμη σου μαζή με την μεγαλοπρέπειάν σου. Εξ αιτίας των αναριθμήτων αμαρτιών σου σέ εκρήμνισα κάτω στο έδαφος και σε ετιμώρησα κατά τρόπον παραδειγματικόν ενώπιον των άλλων βασιλέων.
18 διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν σου καὶ τῶν ἀδικιῶν τῆς ἐμπορίας σου ἐβεβήλωσα τά ἱερά σου, καὶ ἐξάξω πῦρ ἐκ μέσου σου, τοῦτο καταφάγεταί σε· καὶ δώσω σε εἰς σποδὸν ἐπὶ τῆς γῆς σου ἐναντίον πάντων τῶν ὁρώντων σε.
Εξ αιτίας του πλήθους των αμαρτιών σου και των αδικιών, τας οποίας διέπραττες εις τας εμπορικάς σου συναλλαγάς, επέτρεψα εγώ να βεβηλωθούν τα ιερά σου. Φωτιάν θα στείλω ανάμεσά σου, η οποία και θα σε καταφάγη. Θα σε μεταβάλω εις στάκτην μέσα εις αυτήν ταύτην την χώραν σου, ενώπιον όλων εκείνων, οι οποίοι θα στρέψουν προς σε τα βλέμματα των.
19 καὶ πάντες οἱ ἐπιστάμενοί σε ἐν τοῖς ἔθνεσι στυγνάσουσιν ἐπὶ σέ· ἀπώλεια ἐγένου καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα.
Ολοι δε από τα διάφορα έθνη όσοι είχαν γνωρίσει το μεγαλείον και την δόξαν σου, θα σκυθρωπάσουν δια την καταστροφήν σου. Παρεδόθης εις δίκαιον όλεθρον, δεν θα ανοικοδομηθής και δεν θα υπάρξης πλέον ποτέ”.
20 Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ο Κυριος ωμίλησε εις εμέ και ειπέ·
21 υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Σιδῶνα καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὴν
“υιέ ανθρώπου, στρέψε το πρόσωπόν σου απειλητικόν προς την Σιδώνα, προφήτευσε
22 καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σιδών, καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐν σοί, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν σοί.
και ειπέ εις αυτήν· αυτά λέγει ο Κυριος· Σιδών, ιδού, εγώ έρχομαι εναντίον σου. Θα δοξασθώ με όσα μέλλω να πράξω εναντίον σου. Και τότε θα μάθης, ότι εγώ είμαι ο Κυριος, εκείνος ο οποίος έστειλα εναντίον σου τας δικαίας αυτάς τιμωρίας δια τας αμαρτίας σου. Ετσι δε και σεις θα με δοξάσετε.
23 αἷμα καὶ θάνατος ἐν ταῖς πλατείαις σου, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν μαχαίραις ἐν σοὶ περικύκλῳ σου· καὶ γνώσονται διότι ἐγώ εἰμι Κύριος. ~
Αίμα θα χυθή και θάνατος θα απλωθή εις τας πλατείας σου. Ολόγυρά σου εν στόματι μαχαίρας θα πέσουν οι άνδρες σου και τότε θα γνωρίσετε, ότι εγώ είμαι ο Κυριος, του οποίου οι λόγοι πραγματοποιούνται.
24 Καὶ οὐκ ἔσονται οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ἰσραὴλ σκόλοψ πικρίας καὶ ἄκανθα ὀδύνης ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν τῶν ἀτιμασάντων αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Και δεν θα είναι πλέον αυτοί δια τους Ισραηλίτας πικρό καρφί και αγκάθι οδυνηρό μαζή με όλους τους γειτονικούς λαούς, οι οποίοι εξευτελίζουν και καταφρονούν τους Ισραηλίτας. Και θα μάθουν ότι εγώ είμαι ο Κυριος.
25 τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ συνάξω τὸν Ἰσραὴλ ἐκ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν λαῶν καὶ τῶν ἐθνῶν·
Αυτά λέγει ο Κυριος ο Κυριος· “εγώ θα συγκεντρώσω και θα επαναφέρω τους Ισραηλίτας εις την πατρίδα των από τας ειδωλολατρικάς χώρας, όπου έχουν διασκορπισθή. Και έτσι θα δοξασθώ μεταξύ αυτών, ενώπιον των λαών και των εθνών.
26 καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν δέδωκα τῷ δούλῳ μου Ἰακώβ, καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς ἐν ἐλπίδι καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ φυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, ὅταν ποιήσω κρίμα ἐν πᾶσι τοῖς ἀτιμάσασιν αὐτοὺς ἐν τοῖς κύκλῳ αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν.
Και θα κατοικήσουν εις την χώραν των αυτήν, την οποίαν εγώ έχω δώσει στον δούλον μου τον Ιακώβ, και θα κατοικήσουν εις αυτήν με ελπίδα βεβαίαν εις την ασφάλειάν των. Θα οικοδομήσουν οικίας, θα ψυτεύσουν αμπελώνας και θα κατοικήσουν με την βεβαίαν ελπίδα της ειρηνικής ζωής των, όταν εγώ θα τιμωρήσω όλους τους γειτονικούς λαούς, οι οποίοι τους έχουν καταφρονήσει και εξευτελίσει. Και θα μάθουν ότι εγώ είμαι Κυριος ο Θεός των, ο Θεός των πατέρων των”.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα