ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Ο Κυριος ωμίλησε προς εμέ και μο είπε·
2 καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, τί ἂν γένοιτο τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐκ πάντων τῶν ξύλων τῶν κλημάτων τῶν ὄντων ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ;
“συ, υιέ ανθρώπου, εις τι νομίζεις ότι δύναται να χρησιμεύση η κληματόβεργα της αμπέλου εν συγκρίσει με τα αλλά κλωνάρια των δένδρων, που ευρίσκονται στο δάσος;
3 εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς ξύλον τοῦ ποιῆσαι εἰς ἐργασίαν; εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς πάσσαλον τοῦ κρεμάσαι ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶν σκεῦος;
Μηπως είναι δυνατόν να πάρουν οι άνθρωποι από μίαν κληματόβεργαν ξύλον και να το χρησιμοποιήσουν δια κάποιαν εργασίαν; Μηπως ημπορούν να κατασκευάσουν από αυτήν ένα πάσσαλον, δια να κρεμάσουν κάποιο σκεύος οικιακόν;
4 πάρεξ πυρὶ δέδοται εἰς ἀνάλωσιν, τὴν κατ᾿ ἐνιαυτὸν κάθαρσιν ἀπ᾿ αὐτῆς ἀναλίσκει τὸ πῦρ, καὶ ἐκλείπει εἰς τέλος· μὴ χρήσιμον ἔσται εἰς ἐργασίαν;
Μονον ρίπτεται στο πυρ, δια να καή. Καθε δε χρόνον, που ο αμπελουργός καθαρίζει την άμπελον, τα κλήματά της τα κατατρώγει το πυρ και εξαφανίζονται εξ ολοκλήρου. Μηπως αυτά είναι δυνατόν να χρησιμεύσουν δια κάποιον άλλην εργασίαν;
5 οὐδὲ ἔτι αὐτοῦ ὄντος ὁλοκλήρου οὐκ ἔσται εἰς ἐργασίαν. μὴ ὅτι ἐὰν καὶ πῦρ αὐτὸ ἀναλώσῃ εἰς τέλος, εἰ ἔτι ἔσται εἰς ἐργασίαν;
Εφ' όσον, όταν ακόμη ήτο κληματόβεργα, πριν καή, δεν ημπορούσε να χρησιμεύση ως εργαλείον κατάλληλον προς εργασίαν, πόσον μάλλον όταν το πυρ την καταστρέψη εξ ολοκλήρου, δεν θα είναι κατάλληλον μέσον προς εργασίαν;
6 διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὃν τρόπον τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, ὃ δέδωκα αὐτὸ πυρὶ εἰς ἀνάλωσιν, οὕτως δέδωκα τοὺς κατοικοῦντας Ἱερουσαλήμ.
Δια τούτο ειπέ· αυτά λέγει ο Κυριος· Οπως η κληματόβεργα, εν συγκρίσει προς τα ξύλα του δάσους, παραδίδεται αυτή κυρίως εις την φωτιάν προς καταστροφήν, ετσι και εγώ θα παραδώσω εις αφανισμόν τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ.
7 καὶ δώσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς· ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξελεύσονται, καὶ πῦρ αὐτοὺς καταφάγεται, καὶ ἐπιγνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ στηρίσαι με τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
Θα στρέψω το πρόσωπόν μου απειλητικόν εναντίον των. Μερικοί από αυτούς θα διασωθούν από την φωτιάν, αλλά εν τέλει και αυτούς θα τους καταφάγη το πυρ. Οταν, λοιπόν, εγώ στρέψω τιμωρόν το πρόσωπόν μου εναντίον αυτών, θα μάθουν όλοι ότι εγώ είμαι ο Κυριος.
8 καὶ δώσω τὴν γῆν εἰς ἀφανισμόν, ἀνθ᾿ ὧν παρέπεσον παραπτώματι, λέγει Κύριος.
Θα παραδώσω την χώραν των Ισραηλιτών εις καταστροφήν και όλεθρον εξ αιτίας των μεγάλων αυτών παραπτωμάτων, εις τα οποία έχουν περιπέσει”, λέγει ο Κυριος.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα