Θα κάμης θυσιαστήριον θυμιάματος από ξύλα, που δεν σήπονται.

Το μήκος αυτού θα είναι ένας πήχυς και το πλάτος ένας επίσης πήχυς. Θα είναι τετράγωνον. Το δε ύψος του θα είναι δύο πήχεις. Από αυτό θα εξέχουν τα κέρατά του.

Θα επιχρυσώσης με καθαρόν χρυσίον τα μέρη του, δηλαδή την εσχάραν, τας κύκλω αυτού πλευράς και τα κέρατα αυτού. Θα κατασκευάσης κύκλω αυτού στεφάνην ελικοειδή.

Εις τας δύο γωνίας των πλευρών, κάτω από την ελικοειδή στεφάνην του, θα κάμης δύο κρίκους από καθαρόν χρυσόν δι' εκάστην των δύο πλευρών του. Δια τας δύο ράβδους, που θα χρησιμοποιούνται εις μεταφοράν του, θα υπάρχουν άγκιστρα.

Θα κατασκευάσης από ξύλα άσηπτα τας ράβδους αυτάς, τας οποίας και θα επιχρυσώσης.

Το θυσιαστήριον αυτό του θυμιάματος θα το θέσης απέναντι του καταπετάσματος, το οποίον ευρίσκεται προ της Κιβωτού των Μαρτυρίων, από όπου εγώ θα ομιλώ και θα γίνωμαι γνωστός εις σέ.

Επάνω εις αυτό θα προσφέρη ο Ααρών ειδικώς παρασκευασμένον λεπτόν θυμίαμα. Θα θυμιάζη δε επ' αυτού πρωϊ-πρωϊ, όταν ετοιμάζη τους λύχνους της επταφώτου λυχνίας.

Και την εσπέραν, όταν θα ανάπτη τους λύχνους, θα θυμιάζη πάλιν επάνω εις αυτό. Το θυμίαμα αυτό θα γίνεται πάντοτε ενώπιον του Κυρίου εις όλας τας γενεάς σας.

Δεν θα προσφέρης επάνω εις αυτό το θυσιαστήριον άλλου είδους θυμίαμα ούτε θα προσφέρης θυσίαν αιματηράν η αναίμακτον, ούτε σπονδήν οίνου θα προσφέρης εκεί.

Επί των κεράτων του θυσιαστηρίου αυτού θα κάμνη ο Ααρών μίαν φοράν το έτος εξιλέωσιν των αμαρτιών. Με το αίμα της θυσίας υπέρ του καθαρισμού από τας αμαρτίας θα καθαρίση ο Ααρών τούτο το θυσιαστήριον. Αυτή δε η πράξις θα γίνεται εις όλας τας γενεάς σας. Το θυσιαστήριον τούτο είναι αγιώτατον αφιέρωμα στον Κυριον”.

Ωμίλησεν ακόμη ο Κυριος προς τον Μωϋσήν και είπεν·

“εάν θελήσης να αριθμήσης τους Ισραηλίτας και να μάθης το πλήθος αυτών, ας δώση ο καθένας στον ναόν του Κυρίου ωρισμένον ποσόν χρημάτων ως λύτρον της ψυχής του και κανείς από αυτούς δεν θα πάθη τίποτε κατά την αρίθμησιν.

Οσοι θα συμπεριληφθούν εις την αρίθμησιν αυτήν, θα δώσουν ως λύτρον της ψυχής των τούτο· Το ήμισυ του διδράχμου, το οποίον κυκλοφορεί στον ναόν. Είκοσι οβολούς έχει τούτο το δίδραχμον. Το ήμισυ αυτού του διδράχμου θα δίδετε σεις ως προσφοράν στον Κυριον.

Εκείνος ο οποίος θα περάση εις την αρίθμησιν αυτήν, δηλαδή εκείνος που θα είναι είκοσι ετών και άνω, θα δώση αυτήν την εισφοράν στον Κυριον.

Ο πλούσιος δεν θα δώση περισσότερα και ο πτωχός δεν θα δώση ολιγώτερα απο το ήμισυ ενός διδράχμου κατά την καταβολήν αυτής της εισφοράς σας στον Κυριον προς εξιλέωσιν των ψυχών σας.

Θα λάβης το αργύριον αυτό της προσφοράς των Ισραηλιτών και θα το δώσης δια την κατεργασίαν και κατασκευήν της Σκηνής του Μαρτυρίου. Η προσφορά αυτή θα γίνεται πάντοτε εκ μέρους των Ισραηλιτών, δια να σας ενθυμήται ο Θεός και να γίνεται ίλεως εις τας αμαρτίας σας υπέρ των ψυχών σας”.

Ωμίλησεν ο Κυριος προς τον Μωϋσήν και είπε·

“να κατασκευάσης λουτήρα χάλκινον και βάσιν εις αυτόν χαλκίνην, δια να νίπτεσθε. Θα τοποθετήσης αυτόν μεταξύ της Σκηνής του Μαρτυρίου και του θυσιαστηρίου, και θα χύσης εις αυτόν ύδωρ.

Ο Ααρών και οι υιοί του θα νίψουν με το ύδωρ αυτού τας χείρας και τους πόδας.

Οταν εισέρχωνται εις την Σκηνήν του Μαρτυρίου, θα νίπτονται με νερό, δια να μη αποθάνουν η όταν προχωρούν προς το θυσιαστήριον των ολοκαυτωμάτων, δια να υπηρετήσουν εκεί και προσφέρουν τα ολοκαυτώματα στον Κυριον,

θα πλύνουν τας χείρας και τους πόδας των με νερό. Οταν εισέρχωνται εις την Σκηνήν του Μαρτυρίου, θα πλύνωνται με νερό, δια να μη αποθάνουν. Αυτό θα είναι αιώνιος νόμος δια τον Ααρών και τους μετ' αυτόν απογόνους του εις όλας τας γενεάς”.

Ωμίλησεν ακόμη ο Κυριος προς τον Μωϋσήν και είπε·

“πάρε τα εξής αρωματικά είδη· Ανθος από εκλεκτήν σμύρναν πεντακοσίους σίκλους (πεντέμισυ περίπου κιλά), ευώδη κανέλλαν το ήμισυ του ποσού τούτου δηλαδή διακοσίους πεντήκοντα σίκλους, ευώδη κάλαμον διακοσίους πεντήκοντα σίκλους

και κασσίαν πεντακοσίους σίκλους τους χρησιμοποιουμένους στο ιερόν και μίαν ειν ελαιόλαδον.

Με όλα αυτά θα κάμης έλαιον προς χρίσιν αγίαν, μύρον αρωματικόν δια της τέχνης του αρωματοποιού. Αυτό θα είναι έλαιον προς αγίαν χρίσιν.

Με αυτό θα χρίσης την Σκηνήν του Μαρτυρίου και την Κιβωτόν της Σκηνής του Μαρτυρίου,

και όλα τα σκεύη αυτής, την λυχνίαν και όλα τα σκεύη της, το θυσιαστήριον του θυμιάματος,

το θυσιαστήριον των ολοκαυτωμάτων και όλα τα σκεύη του, την τράπεζαν και όλα τα σκεύη της, τον λουτήρα και την βάσιν αυτού.

Θα καθαγιάσης αυτά και θα είναι αγιώτατα. Καθένας που θα τα εγγίζη με ευλάβειαν, θα αγιάζεται.

Θα χρίσης με το αρωματικόν αυτό έλαιον της χρίσεως τον Ααρών και τους υιούς του και θα τους καθαγιάσης, ώστε να ιερατεύουν εις εμέ.

Θα ομιλήσης προς τους Ισραηλίτας και θα τους είπης· Το δια την χρίσιν αρωματικόν αυτό έλαιον θα είναι δια σας και δια τας γενεάς σας εις χρίσιν αγίαν.

Με αυτό σάρκα ανθρώπου δεν θα χρισθή ποτέ και όμοιον προς αυτό ως προς την σύνθεσιν και παρασκευήν δεν θα κατασκευάσετε ποτέ δια τον εαυτόν σας προς ατομικήν σας χρήσιν. Είναι ηγιασμένον και προωρισμένον δι' αγίαν και ιεράν χρήσιν.

Εκείνος που θα παρασκευάση όμοιον προς αυτό και θα το δώση προς χρήσιν εις κοσμικόν πρόσωπον, θα εξολοθρευθή εκ μέσου του λαού του”.

Είπεν ακόμη ο Κυριος προς τον Μωϋσήν· “πάρε δια τον εαυτόν σου αρωματικά είδη, δηλαδή στακτήν, όνυχα (αρωματικόν κογχύλιον), χαλβάνην ηδυσμού (αρωματώδη ρητίνην) και λιβάνι διαφανές, ίσην ποσότητα από κάθε είδος.

Θα παρασκευάσουν με τα είδη αυτά θυμίαμα ευώδες, έργον ειδικού μυροποιού, σύνθετον από τας ανωτέρω ουσίας, καθαρόν, έργον αφιερωμένον στον Θεόν.

Θα κύψης και θα κοπανίσης αυτό εις λεπτά τεμάχια, θα το θέσης εις την Σκηνήν του Μαρτυρίου απέναντι της Κιβωτου, από όπου εγώ θα φανερώνωμαι προς σε και θα σου ομιλώ. Το θυμίαμα αυτά θα είναι αγιώτατον δια σας.

Θυμίαμα όμοιον με αυτό κατά την σύνθεσιν δεν θα παρασκευάσετε σεις δια ταν εαυτόν σας. Θα είναι αφιερωμένον εκ μέρους σας προς τον Κυριον.

Εκείνος που θα παρασκευάση παρόμοιον θυμίαμα, δια να το οσφραινεται ο ίδιος, θα εξολοθρευθή εκ μέσου του λαού”.