Κατά την ιδίαν εκείνην ημέραν ο βασιλεύς Αρταξέρξης εδώρησεν εις την Εσθήρ όλα όσα ανήκον στον συκοφάντην Αμάν. Ο δε Μαρδοχαίος παρουσιάσθη ενώπιον του βασιλέως. Η Εσθήρ του είχεν αποκαλύψει, ότι είναι στενός συγγενής της.

Ο βασιλεύς επήρε το δακτυλίδι, που είχεν αφαιρέσει από τον Αμάν, και το έδωκεν στον Μαρδοχαίον. Η δε βασίλισσα Εσθήρ ενεπιστεύθη στον Μαρδοχαίον την διοίκησιν και διαχείρισιν όλων όσα ανήκον στον Αμάν.

Κατόπιν η βασίλισσα ωμίλησεν επιπροσθέτως προς τον βασιλέα. Επεσεν στους πόδας του και τον παρεκάλει θερμύς, να ανακαλέση την διαταγήν, την οποίαν εν τη κακία του ο Αμάν είχε προκαλέσει εναντίον των Ιουδαίων.

Ο βασιλεύς άπλωσε την χρυσήν του ράβδον επάνω εις την Εσθήρ, αυτή εσηκώθη και εστάθη ορθία ενώπιον του βασιλέως.

Η Εσθήρ είπεν· “εάν φαίνεται εις σε καλόν, και αν εγώ έχω εύρει χάριν ενώπιόν σου, ας αποοταλούν άνδρες, ας στείλη αγγελιαφόρους ο βασιλεύς, δια να ακυρωθή το διάταγμα, το οποίον εγράφη και απεστάλη υπό του Αμάν δια την εξόντωσιν των Ιουδαίων, που ευρίσκονται στο βασίλειόν σου.

Διότι πως είναι δυνατόν εγώ να ίδω την φοβεράν αυτήν θλίψιν του λαού μου και πως είναι δυνατόν να σωθώ εγώ, όταν εξολοθρεύωνται οι άνθρωποι της πατρίδος μου;”

Ο βασιλεύς είπε προς την Εσθήρ· “εάν όλα τα υπάρχοντα του Αμάν σου τα εχάρισα, αυτόν δε τον ίδιον τον εκρέμασα επάνω στο ξύλον, διότι άπλωσε φονικάς τας χείρας εναντίον των Ιουδαίων, τι άλλο επιθυμείς ακόμη να κάμω; Πές μου.

Γράψατε εξ ονόματός μου ο,τι σας φαίνεται καλόν. Σφραγίσατε το έγγραφον αυτό με το δακτυλίδι μου, διότι όσα γράφονται τη εντολή του βασιλέως και σφραγισθούν με το δακτυλίδι μου, δεν είναι δυνατόν κανείς να τα παραβή και να τα καταπατήση”.

Κατά την εικοστήν τρίτην του πρώτου μηνός, του λεγομένου Νισάν, του ιδίου έτους, εκλήθησαν οι γραμματείς του βασιλέως και συνετάχθη, κατ' εντολήν της βασιλίσσης και του Μαρδοχαίου, έγγραφον δια την σωτηρίαν των Εβραίων. Το έγγραφον αυτό απεστάλη προς τους διοικητάς και στους άρχοντας των επαρχιών από την Ινδικήν μέχρι και της Αιθιοπίας, εις εκατόν είκοσι επτά επαρχίας. Δια κάθε επαρχίαν έγινεν ιδιαίτερον έγγραφον συντεταγμένον εις την γλώσσαν αυτής.

Αυτά τα διατάγματα συνετάχθησαν εξ ονόματος του βασιλέως και εσφραγίσθησαν με το δακτυλίδι του. Τα έστειλαν δε προς τας επαρχίας με ειδικούς ταχυδρόμους.

Δια των διαταγμάτων αυτών ο βασιλεύς έδιδεν εντολήν και παρείχε το δικαίωμα στους Ιουδαίους, εις οιανδήποτε πόλιν και αν ευρίσκωνται, να κάνουν χρήσιν των νόμων των και να ζουν σύμφωνα με τους νόμους των. Επί πλέον να βοηθούν ο ένας τον άλλον εις υπεράσπισιν της ζωής των και της περιουσίας των και να μεταχειρισθούν τους αντιδίκους των και τους εχθρούς των, που θα ήθελαν να τους βλάψουν, όπως θέλουν.

Αυτά δε θα γίνουν κατά την ωρισμένην εκείνην μίαν ημέραν εις όλην την έκτασιν του βασιλείου του Αρταξέρξου, δηλαδή την δεκάτην τρίτην του δωδεκάτου μηνός, ο οποίος λέγεται Αδάρ.

Τα διατάγματα δε αυτά περιείχον τα εξής·

“Ο μέγας βασιλεύς Αρταξέρξης χαιρετίζει τους σατράπας και τους αρχηγούς των εκατόν είκοσιν επτά επαρχιών από της χώρας της Ινδικής μέχρι και της Αιθιοπίας· όπως επίσης και όλους εκείνους, οι οποίοι έχουν ως φρονήματά των τα ιδικά μας φρονήματα.

Είναι γεγονός ότι πολλοί, οι οποίοι έχουν ευεργετηθή και τιμηθή πάρα πολύ χάρις εις την καλωσύνην των προϊσταμένων των, έγιναν αλαζονικοί και υπερήφανοι. Αυτοί οχι μόνον επιζητούν να κάμουν κακόν στους υποτεταγμένους εις ημάς, αλλά ανίκανοι να φέρουν το μέγα βάρος των ευεργεσιών και αξιωμάτων, που απήλαυσαν, επιχειρούν να μηχανορραφούν εναντίον των ευεργετών των.

Αυτοί έτσι όπως φέρονται, θέλουν με το παράδειγμά των να σβήσουν την ευγνωμοσύνην ανάμεσα στους ανθρώπους· αλλά και αλαζονευθέντες από το πλήθος των αγαθών, που έχουν απολαύσει, νομίζουν ότι είναι δυνατόν να διαφύγουν την τιμωρίαν του τα πάντα, πάντοτε επιβλέποντος Θεού, ο οποίος Θεός μισεί το πονηρόν.

Πολλές δε φορές αυτοί με την απατηλήν των γλώσσαν έχουν παρασύρει πολλούς από εκείνους, οι οποίοι είναι τεταγμένοι εις τας διαφόρους εξουσίας και έχουν αναλάβει χάρις εις την εμπιστοσύνην των προϊσταμένων των την διαχείρισιν των δημοσίων πραγμάτων, πολλούς, λοιπόν, τους παρέσυραν να γίνουν συνένοχοι στον θάνατον αθώων υπάρξεων και να περιπέσουν τοιουτοτρόπως εις αθεραπεύτους συμφοράς.

Ετσι δε με τα κακοήθη απατηλά των ψεύδη εξεμεταλλεύοντο την απλότητα και αγαθότητα των αξιωματούχων και τους παρέσυραν προς το κακόν.

Πρέπει δε να σημειωθή ότι δεν είναι τόσον πολλά τα ελεεινά παραδείγματα μεταξύ των παλαιοτέρων ανθρώπων, όπως μας τα παρέδωσεν η αρχαία ιστορία, από όσα συμβαίνουν εις τας ημέρας μας εκ μέρους ανθρώπων, οι οποίοι κατέχουν και ασκούν αναξίως την εξουσίαν και ανοσίως επιζητούν το κακόν.

Αυτά πρέπει να μας κάμουν να προσέξωμεν δια την μετά ταύτα ζωήν, δια το μέλλον των ανθρώπων, να εξασφαλίσωμεν προς ωφέλειαν όλων των ανθρώπων την ηρεμίαν και την ειρήνην.

Δια τούτο θα προχωρήσωμεν εις τας αναγκαίας μεταβολάς και θα κρίνωμεν μετά συνέσεως πάντοτε τα πράγματα, τα οποία εκάστοτε παρουσιάζονται ενώπιόν μας, δια να αντιμετωπίσωμεν αυτά και μετά της επιτρεπομένης επιεικείας.

Διότι γνωρίζετε και σεις, πως ο Αμάν, ο υιός του Αμαδάθου, ο Μακεδών που ήτο ξένος πράγματι από την φυλήν των Περσών και διέφερε πάρα πολύ από την ιδικήν μας χρηστήν συμπεριφοράν, έτυχε μεγάλης φιλοξενίας εκ μέρους ημών.

Απήλαυσε τέτοιας φιλοξενίας και τιμής αυτός, την οποίαν, άλλωστε επιδεικνύομεν προς κάθε έθνος, ώστε να ανακηρυχθή πατέρας μας και να προσκυνήται από όλους, διότι κατείχε αξίωμα πολύ πλησίον προς τον βασιλικόν θρόνον, δεύτερον κατά την αξίαν.

Αυτός λοιπόν, ανίκανος να φέρη επαξίως την μεγάλην αυτήν τιμήν, επεχείρησε να μας στερήση από την βασιλείαν και από αυτήν ακόμη την ζωήν.

Τον δε σωτήρα μας και ισόβιον ευεργέτην μας Μαρδοχαίον, όπως επίσης και την άμεμπτον συγκοινωνόν της βασιλείας, την Εσθήρ, μαζή με όλον το έθνος των, επεχείρησε με κάθε είδος δολοπλοκιών και πονηρών τεχνασμάτων να τους εξολοθρεύση.

Με όλους αυτούς τους τρόπους ενόμιζεν ότι θα ημπορούσε να μας καταλάβη αμερίμνους και ανετοίμους και έτσι την εξουσίαν των Περσών να την μεταφέρη και παραδώση στους Μακεδόνας.

'Ημεις όμως τους Ιουδαίους, οι οποίοι είχον παραδοθ από τον τρισάθλιον αυτόν εις όλεθρον, ευρίσκομεν ότι δεν είναι κακούργοι, αλλά αντιθέτως ότι ζουν και φέρονται σύμφωνα με δικαιοτάτους νόμους.

Ευρήκαμεν ακόμη ότι αυτοί είναι τέκνα του Υψιστου και μεγίστου Θεού, του αιωνίως υπάρχοντος Θεού, ο οποίος, όπως στο παρελθόν κατηύθυνε την βασιλείαν των προγόνων μας, έτσι και τώρα κατευθύνει την ιδικήν μας βασιλείαν εις αρίστην κατάστασιν.

Δια τούτο καλώς θα πράξετε να μη λάβετε υπ' όψιν και να μη θέσετε εις εφαρμογήν τα αποσταλέντα έγγραφα από τον Αμάν, τον υιόν του Αμαδάθου, διότι αυτός ο αίτιος όλων αυτών των κακών, εσταυρώθη με όλην του την οικογένειαν εμπρός εις τας πύλας της πόλεως Σούσα. Και ο Θεός, ο απόλυτος κύριος των πάντων, απέδωσεν έτσι εις αυτόν συντομότατα την τιμωρίαν, η οποία του ήξιζε.

Το αντίγραφον αυτής της επιστολής θα εκτεθή εις όλους τους δημοσίους τόπους ολοφάνερα και θα αφήσετε ελευθέρους τους Ιουδαίους να ζουν και να φέρωνται σύμφωνα με τους ιδικούς των νόμους. Επί πλέον κατά την ημέραν της θλίψεως, που τους παρεσκεύασεν ο Αμάν, την δεκάτην τρίτην του δωδεκάτου μηνός Αδάρ, κατά την ημέραν αυτήν θα τους ενισχύσετε, δια να ημπορέσουν να αποκρούσουν την επίθεσιν εκείνων, οι οποίοι ενδεχομένως θα εξεγερθούν εναντίον των.

Διότι ο Θεός, ο Κυριος των πάντων, μετέβαλε δια το εκλεκτόν έθνος των Ισραηλιτών την ημέραν αυτήν από ημέραν ολέθρου εις ημέραν χαράς.

Και σεις, λοιπόν, εντάξατε μεταξύ των άλλων γνωστών εορτών σας και αυτήν την επίσημον ημέραν, την οποίαν να εορτάσετε με κάθε χαράν και απόλαυσιν, ώστε αυτή και τώρα και στο μέλλον να είναι δι' ημάς και δι' όλους εκείνους οι οποίοι διάκεινται ευμενώς προς τους Πέρσας, εορτή σωτηρίας. Δια δε τους εχθρούς μας να είναι μία ανάμνησις καταστροφής των.

Καθε δε πόλις η και ολόκληρος χώρα, η οποία δεν θα θελήση να συμμορφωθή προς αυτά που διατάσσομεν, δια πυρός και δια σιδήρου και με οργήν μεγάλην θα εξολοθρευθή. Και θα γίνη άβατος και ακατοίκητος όχι μόνον δια τους ανθρώπους αλλά και δια τα θηρία και διο τα πτηνά, τόπος μισητός και αποτρόπαιος δι' όλον τον υπόλοιπον χρόνον.

Τα αντίγραφα αυτών των διαταγών ας εκτεθούν οφθαλμοφανώς εις όλην την βασιλείαν, ας είναι δε όλοι οι Ιουδαίοι έτοιμοι κατά την ημέραν αυτήν, να πολεμήσουν εναντίον των εχθρών των”.

Οι μεν λοιπόν έφιπποι ταχυδρόμοι ανεχώρησαν σπεύδοντες να εκτελέσουν τας διαταγάς του βασιλέως, το διάταγμα δε αυτό εξετέθη δημοσία και εις τα Σούσα.

Ο δε Μαρδοχαίος εβγήκεν από τα βασιλικά ανάκτορα στολισμένος με την βασιλικήν στολήν, έχων χρυσούν στέφανον εις την κεφαλήν και βασιλικόν διάδημα από βύσσον και πορφύραν. Οι κάτοικοι των Σούσων, όταν τον είδαν, εχάρησαν.

Αυτό δια τους Ιουδαίους έγινε φως και χαρά.

Εις όλας δε τας πόλεις και χώρας, όπου εξετέθη δημοσία το διάταγμα του βασιλέως, επεκράτησε μεγάλη χαρά και ευφροσύνη μεταξύ των Ιουδαίων, φαγοπότι και αγαλλίασις. Πολλοί δε από τους εθνικούς περιετέμνοντο και εμιμούντο τον τρόπον ζωής της θρησκείας των Ιουδαίων, διότι ευλαβούντο και εφοβούντο τους Ιουδαίους.