ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΚΑΙ ἐγενήθη τῷ Ἰωσαφὰτ ἔτι πλοῦτος καὶ δόξα πολλή, καὶ ἐπεγαμβρεύσατο ἐν οἴκῳ Ἀχαάβ.
Ο Ιωσαφάτ απέκτησεν ακόμη περισσότερον πλούτον και πάρα πολλήν δόξαν και συνεδέθη δια γάμου με τον οίκον του Αχαάβ.
2 καὶ κατέβη διὰ τέλους ἐτῶν πρὸς Ἀχαὰβ εἰς Σαμάρειαν· καὶ ἔθυσεν αὐτῷ Ἀχαὰβ πρόβατα καὶ μόσχους πολλοὺς καὶ τῷ λαῷ τῷ μετ' αὐτοῦ καὶ ἠγάπα αὐτὸν τοῦ συναναβῆναι μετ' αὐτοῦ εἰς Ραμὼθ τῆς Γαλααδίτιδος.
Επειτα από μερικά έτη ο Ιωσαφάτ κατέβηκε προς τον Αχαάβ εις την Σαμάρειαν. Ο δε Αχαάβ έσφαξε προς χάριν αυτού και της συνοδείας του πρόβατα και πολλούς μόσχους. Του επρότεινε δε να εκστρατεύση μαζή του εναντίον της Ραμώθ, η οποία ευρίσκετο εις την χώραν Γαλαάδ.
3 καὶ εἶπεν Ἀχαὰβ βασιλεὺς Ἰσραὴλ πρὸς Ἰωσαφὰτ βασιλέα Ἰούδα· εἰ πορεύσῃ μετ' ἐμοῦ εἰς Ραμὼθ τῆς Γαλααδίτιδος; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ὡς ἐγώ, οὕτω καὶ σύ· ὡς ὁ λαός σου καὶ ὁ λαός μου μετὰ σοῦ εἰς πόλεμον.
Ο Αχαάβ, ο βασιλεύς του ισραηλιτικού λαού, είπε προς τον Ιωσαφάτ, τον βασιλέα του 'Ιουδα· “έρχεσαι να εκστρατεύσης μαζή μου εναντίον της Ραμώθ, η οποία ευρίσκεται εις την χώραν της Γαλαάδ;” Ο Ιωσαφάτ του απήντησε· “όπως είμαι εγώ, έτσι είσαι και συ. Οπως είναι ο λαός σου, έτσι είναι και ο λαός μου μαζή σου προς πόλεμον”.
4 καὶ εἶπεν Ἰωσαφὰτ πρὸς βασιλέα Ἰσραήλ· ζήτησον δὴ σήμερον τὸν Κύριον.
Προσεθεσεν όμως ακόμη ο Ιωσαφάτ στον βασιλέα του Ισραήλ· “Ζητησε όμως, σε παρακαλώ, σήμερον, δια να γνωρίσωμεν τι λέγει ο Θεός επί του σημείου αυτού”.
5 καὶ συνήγαγεν ὁ βασιλεὺς Ἰσραὴλ τοὺς προφήτας τετρακοσίους ἄνδρας καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ πορευθῶ εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπαν· ἀνάβαινε, καὶ δώσει ὁ Θεὸς εἰς τὰς χεῖρας τοῦ βασιλέως.
Ο βασιλεύς του Ισραήλ συνεκέντρωσε τετρακοσίους άνδρας προφήτας και τους ηρώτησε· “να εκστρατεύσω εναντίον της Ραμώθ εις την χώραν Γαλαάδ η να απόσχω;” Οι προφήται του απήντησαν· “να εκστρατεύσης και θα δώση ο Θεός εις τα χέρια σου, του βασιλέως, αυτήν την πόλιν”.
6 καὶ εἶπεν Ἰωσαφάτ· οὐκ ἔστιν ὧδε προφήτης τοῦ Κυρίου ἔτι καὶ ἐπιζητήσομεν παρ' αὐτοῦ;
Ο Ιωσαφάτ ηρώτησε πάλιν· “δεν υπάρχει εδώ άλλος προφήτης του Κυρίου, δια να ζητήσωμεν και από αυτόν να μάθωμεν την γνώμην του Θεού;”
7 καὶ εἶπε βασιλεὺς Ἰσραὴλ πρὸς Ἰωσαφάτ· ἔτι ἀνὴρ εἷς τοῦ ζητῆσαι τὸν Κύριον δι' αὐτοῦ, καὶ ἐγὼ ἐμίσησα αὐτόν, ὅτι οὐκ ἔστι προφητεύων περὶ ἐμοῦ εἰς ἀγαθά, ὅτι πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ εἰς κακά, οὗτος Μιχαίας υἱὸς Ἰεμβλά. καὶ εἶπεν Ἰωσαφάτ· μὴ λαλείτω ὁ βασιλεὺς οὕτως·
Ο βασιλεύς του βασιλείου των Ισραηλιτών είπε προς τον Ιωσαφάτ· “υπάρχει ακόμη κάποιος, δια να ζητήσωμεν μεσώ αυτού την γνώμην του Κυρίου. Εγώ όμως εμίσησα αυτόν, διότι ποτέ δεν προφητεύει καλά και ευχάριστα δι' εμέ, αλλά όλας τας ημέρας αυτού ομιλεί κακά εναντίον μου. Αυτός είναι ο Μιχαίας, ο υιός του Ιεμβλά”. Ο Ιωσαφάτ είπεν στον Αχαάβ· “ας μη ομιλή έτσι ο βασιλεύς”.
8 καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς εὐνοῦχον ἕνα καὶ εἶπε· τάχος Μιχαίαν υἱὸν Ἰεμβλά.
Ο βασιλεύς των Ισραηλιτών εκάλεσεν ένα από τους αυλικούς του και του είπε· “πήγαινε γρήγορα και φέρε εδώ τον Μιχαίαν, τον υιόν του Ιεμβλά”.
9 καὶ βασιλεὺς Ἰσραὴλ καὶ Ἰωσαφὰτ βασιλεὺς Ἰούδα καθήμενοι ἕκαστος ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ καὶ ἐνδεδυμένοι στολάς, καθήμενοι ἐν τῷ εὐρυχώρῳ θύρας πύλης Σαμαρείας, καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον ἐναντίον αὐτῶν.
Ο βασιλεύς του Ισραήλ ο Αχαάβ και ο βασιλεύς του Ιούδα ο Ιωσαφάτ εκάθηντο ο καθένας επί του θρόνου του φορούντες τας βασιλικάς στολάς των. Εκάθηντο δε εις την πλατείαν προ της πύλης της Σαμαρείας. Ενώπιόν των ήσαν όλοι οι προφήται, οι οποίοι και προεφήτευον ευνοϊκά δια την έκβασιν του πολέμου.
10 καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ Σεδεκίας υἱὸς Χαναὰν κέρατα σιδηρᾶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἐν τούτοις κερατιεῖς τὴν Συρίαν ἕως ἂν συντελεσθῇ.
Ενας μάλιστα από τους προφήτας, ο Σεδεκίας ο υιός του Χαναάν, κατεσκεύασε και έθεσεν στο κεφάλι του κέρατα σιδηρά και είπε· “αυτά λέγει ο Κυριος· Με τέτοια δύναμιν, σαν με σιδηρά κέρατα, θα κτυπήσης την Συρίαν, μέχρις ότου καταστραφή εντελώς”.
11 καὶ πάντες οἱ προφῆται ἐπροφήτευον οὕτω λέγοντες· ἀνάβαινε εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ καὶ εὐοδωθήσῃ, καὶ δώσει Κύριος εἰς χεῖρας τοῦ βασιλέως.
Και όλοι οι άλλοι οι προφήται παρόμοια επροφήτευαν λέγοντες· “κάμε εκστρατείαν εναντίον της πόλεως Ραμώθ εις την χώραν Γαλαάδ και αι ενέργειαί σου θα ευοδωθούν. Ο Κυριος θα παραδώση εις τα χέρια του βασιλέως την πόλιν αυτήν”.
12 καὶ ὁ ἄγγελος ὁ πορευθεὶς τοῦ καλέσαι τὸν Μιχαίαν ἐλάλησεν αὐτῷ λέγων· ἰδοὺ ἐλάλησαν οἱ προφῆται ἐν στόματι ἑνὶ ἀγαθὰ περὶ τοῦ βασιλέως, καὶ ἔστωσαν δὴ οἱ λόγοι σου ὡς ἑνὸς αὐτῶν, καὶ λαλήσεις ἀγαθά.
Ο αγγελιαφόρος, ο οποίος είχε μεταβή δια να καλέση τον Μιχαίαν, του είπε τα εξής· “ιδού οι άλλοι προφήται ωμίλησαν με ένα στόμα αγαθάς προαγγελίας δια τον βασιλέα. Ας είναι λοιπόν, και οι ιδικοί σου λόγοι, όπως ενός από αυτούς· να ομιλήσης δηλαδή ευχάριστα πράγματα δια τον βασιλέα”.
13 καὶ εἶπε Μιχαίας· ζῇ Κύριος, ὅτι ὃ ἐὰν εἴπῃ ὁ Θεὸς πρός με, αὐτὸ λαλήσω.
Ο Μιχαίας απήντησεν· “ορκίζομαι στον ζώντα Κυριον, ότι εγώ θα ομιλήσω εκείνο, το οποίον ο Θεός θα μου είπη”.
14 καὶ ἦλθε πρὸς τόν βασιλέα, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· Μιχαία, εἰ πορευθῶ εἰς Ραμὼθ Γαλαὰδ εἰς πόλεμον ἢ ἐπίσχω; καὶ εἶπεν· ἀνάβαινε καὶ εὐοδώσεις, καὶ δοθήσονται εἰς χεῖρας ὑμῶν.
Ηλθεν ο Μιχαίας προς τον βασιλέα, ο δε βασιλεύς τον ηρώτησε· “Μιχαία, να εκστρατεύσω εναντίον της Ραμώθ εις την χώραν Γαλαάδ η να απόσχω;” Ο Μιχαίας ειρωνικώς απήντησε· “να εκστρατεύσης ! Θα ευοδωθή η εκστρατεία σου και οι εχθροί θα παραδοθούν εις τα χέρια σας” !
15 καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ποσάκις ὁρκίζω σε ἵνα μὴ λαλήσῃς πρός με πλὴν τὴν ἀλήθειαν ἐν ὀνόματι Κυρίου;
Ο βασιλεύς Αχαάβ του είπεν· “πόσες φορές σε έχω εξορκίσει να πης εις εμέ εν ονόματι του Κυρίου μόνον την αλήθειαν;”
16 καὶ εἶπεν· εἶδον τὸν Ἰσραὴλ διεσπαρμένους ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς πρόβατα, οἷς οὐκ ἔστι ποιμήν, καὶ εἶπε Κύριος· οὐκ ἔχουσιν ἡγούμενον οὗτοι, ἀναστρεφέτωσαν ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ἐν εἰρήνῃ.
Ο Μιχαίας απήντησεν· “είδα εις ένα όραμα τους Ισραηλίτας διεσκορπισμένους εις τα όρη ωσάν πρόβατα, εις τα οποία δεν υπάρχει ποιμήν, και ο Κυριος μου είπε· Δεν έχουν αυτοί αρχηγόν· ας επιστρέψη ο καθένας ειρηνικώς στο σπίτι του”.
17 καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Ἰσραὴλ πρὸς Ἰωσαφάτ· οὐκ εἶπόν σοι, ὅτι οὐ προφητεύει περὶ ἐμοῦ ἀγαθά, ἀλλ' ἢ κακά;
Ο βασιλεύς του Ισραήλ, ο Αχαάβ, είπε τότε προς τον Ιωσαφάτ· “δεν σου είπα ότι αυτός δεν προφητεύει ποτέ δι' εμέ ευχάριστα πράγματα, παρά μόνον δυσάρεστα;”
18 καὶ εἶπεν· οὐχ οὕτως· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου αὐτοῦ, καὶ πᾶσα δύναμις τοῦ οὐρανοῦ παρειστήκει ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ καὶ ἐξ ἀριστερῶν αὐτοῦ.
Ο Μιχαίας ωμίλησε πάλιν και είπε· “το ζήτημα δεν είναι αν εγώ προφητεύω ευχάριστα η δυσάρεστα δια σέ. Ακούσατε, λοιπόν, τον λόγον του Κυρίου. Εγώ είδα εις όραμα τον Κυριον να κάθεται επάνω στον θρόνον του. Και όλη η δύναμις του ουρανού παρίστατο όρθια εκ δεξιών και εξ αριστερών του.
19 καὶ εἶπε Κύριος· τίς ἀπατήσει τὸν Ἀχαὰβ βασιλέα Ἰσραὴλ καὶ ἀναβήσεται καὶ πεσεῖται ἐν Ραμὼθ Γαλαάδ; καὶ οὗτος εἶπεν οὕτως, καὶ οὗτος εἶπεν οὕτως.
Ο Κυριος τότε ηρώτησε· Ποίος και με ποίον τρόπον θα εξαπατήση τον Αχαάβ, βασιλέα του Ισραήλ, δια να εκστρατεύση εναντίον της Ραμώθ εις την περιοχήν Γαλαάδ και να φονευθή; Ενας έλεγε τούτο και άλλος έλεγε το άλλο.
20 καὶ ἐξῆλθε τὸ πνεῦμα καὶ ἔστη ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπεν· ἐγὼ ἀπατήσω αὐτόν. καὶ εἶπε Κύριος· ἐν τίνι;
Τοτε ένα πνεύμα εξήλθεν, εστάθη ενώπιον του Κυρίου και είπεν· εγώ θα εξαπατήσω τον Αχαάβ. Ο Κυριος το ηρώτησε· “με ποιόν τρόπον;”
21 καὶ εἶπεν· ἐξελεύσομαι καὶ ἔσομαι πνεῦμα ψευδὲς ἐν στόματι πάντων τῶν προφητῶν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν· ἀπατήσεις καὶ δυνήσῃ, ἔξελθε καὶ ποίησον οὕτω.
Το πνεύμα απήντησε. “Θα εξέλθω από εδώ και θα μεταβώ εκεί και θα είμαι πνεύμα ψεύδους, που θα ομιλώ με το στόμα όλων αυτών των ψευδοπροφητών του”. Ο Κυριος απήντησεν· “Ετσι πράγματι θα τον εξαπατήσης και ημπορείς να πραγματοποίησης την απάτην. Πηγαινε και κάμε, όπως είπες”.
22 καὶ νῦν ἰδοὺ ἔδωκε Κύριος πνεῦμα ψευδὲς ἐν στόματι τῶν προφητῶν σου τούτων, καὶ Κύριος ἐλάλησεν ἐπὶ σὲ κακά.
Ιδού λοιπόν ότι ο Κυριος παρεχώρησε πνεύμα ψεύδους στο στόμα αυτών των προφητών σου. Ο Κυριος, λοιπόν, ήτο εκείνος, ο οποίος ωμίλησε δυσάρεστα εναντίον σου και όχι εγώ”.
23 καὶ ἤγγισε Σεδεκίας υἱὸς Χαναὰν καὶ ἐπάταξε τὸν Μιχαίαν ἐπὶ τὴν σιαγόνα καὶ εἶπεν αὐτῷ· ποίᾳ τῇ ὁδῷ παρῆλθε πνεῦμα Κυρίου παρ' ἐμοῦ τοῦ λαλῆσαι πρός σε;
Ο Σεδεκίας, ο υιός του Χαναάν, επλησίασε και εκτύπησε τον Μιχαίαν εις την σιαγόνα και του είπε· “Δια ποίας οδού το πνεύμα του Θεού έφυγεν από εμέ, δια να ομιλήση εις σέ;”
24 καὶ εἶπε Μιχαίας· ἰδοὺ ὄψῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐν ᾗ εἰσελεύσῃ ταμιεῖον ἐκ ταμιείου τοῦ κατακρυβῆναι.
Ο Μιχαίας του απήντησεν· “ιδού θα το ίδης κατά την ημέραν εκείνην, κατά την οποίαν ο βασιλεύς και ο στρατός του θα νικηθή, συ δε θα εισέρχεσαι από δωμάτιον εις δωμάτιον, δια να κρυφθής”.
25 καὶ εἶπε βασιλεὺς Ἰσραήλ· λάβετε τὸν Μιχαίαν καὶ ἀποστρέψατε πρὸς Ἐμὴρ ἄρχοντα τῆς πόλεως καὶ πρὸς Ἰωὰς ἄρχοντα υἱὸν τοῦ βασιλέως
Ωργισμένος ο βασιλεύς του Ισραήλ είπε· “πάρετε τον Μιχαίαν και παραδώσατέ τον στον Εμήρ, τον κυβερνήτην της πόλεως και προς τον υιόν μου, τον Ιωάς τον άρχοντα.
26 καὶ ἐρεῖτε· οὕτως εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀπόθεσθε τοῦτον εἰς οἶκον φυλακῆς, καὶ ἐσθιέτω ἄρτον θλίψεως καὶ ὕδωρ θλίψεως ἕως τοῦ ἐπιστρέψαι με ἐν εἰρήνῃ.
Θα πήτε δε εις αυτούς· αυτά διέταξεν ο βασιλεύς· Ριψατε αυτόν τον άνθρωπον εις την φυλακήν. Δια να τον τιμωρήσετε, δώσατέ του ολίγον μόνον άρτον και ολίγον ύδωρ, έως ότου επιστρέψω νικητής από τον πόλεμον”.
27 καὶ εἶπε Μιχαίας· ἐὰν ἐπιστρέφων ἐπιστρέψῃς ἐν εἰρήνῃ, οὐκ ἐλάλησε Κύριος ἐν ἐμοί· ἀκούσατε λαοὶ πάντες.
Ο Μιχαίας είπε· “εάν όντως συ επιστρέψης νικητής από τον πόλεμον, τότε δεν ωμίλησεν εις εμέ ο Κυριος. Ακούσατέ το όλοι σεις οι άνθρωποι, που είσθε εδώ”.
28 Καὶ ἀνέβη βασιλεὺς Ἰσραὴλ καὶ Ἰωσαφὰτ βασιλεὺς Ἰούδα εἰς Ραμὼθ Γαλαάδ.
Ο βασιλεύς του βασιλείου του Ισραήλ, ο Αχαάβ, και ο Ιωσαφάτ, ο βασιλεύς του Ιούδα, εξεστράτευσαν εναντίον της Ραμώθ εις την χώραν Γαλαάδ.
29 καὶ εἶπε βασιλεὺς Ἰσραὴλ πρὸς Ἰωσαφάτ· κατακάλυψόν με καὶ εἰσελεύσομαι εἰς τὸν πόλεμον, καὶ σὺ ἔνδυσαι τὸν ἱματισμόν μου· καὶ συνεκαλύψατο βασιλεὺς Ἰσραὴλ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν πόλεμον.
Πριν αρχίση η μάχη είπεν ο βασιλεύς του Ισραήλ Αχαάβ προς τον Ιωσαφάτ· “βοήθησέ με να μεταμφιεσθώ και να λάβω κατόπιν μέρος στον πόλεμον. Φορεσε, λοιπόν, συ τα βασιλικά μου ενδύματα”. Ετσι ο βασιλεύς του Ισραήλ Αχαάβ ήλλαξε την στολήν του και μετημφιεσμένος εισήλθεν στον πόλεμον.
30 καὶ βασιλεὺς Συρίας ἐνετείλατο τοῖς ἄρχουσι τῶν ἁρμάτων τοῖς μετ' αὐτοῦ λέγων· μὴ πολεμεῖτε τὸν μικρὸν καὶ τὸν μέγαν, ἀλλ' ἢ τὸν βασιλέα Ἰσραὴλ μόνον.
Ο βασιλεύς της Συρίας έδωσεν εντολήν στους διοικητάς των πολεμικών του αρμάτων, που ήσαν μαζή του, και τους είπε· “μη πολεμήσετε εναντίον κανενός άλλου μικρού η μεγάλου, αλλά μόνον να στραφήτε εναντίον του βασιλέως των Ισραηλιτών”.
31 καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων τὸν Ἰωσαφάτ, καὶ αὐτοὶ εἶπαν· βασιλεὺς Ἰσραήλ ἐστι, καὶ ἐκύκλωσαν αὐτὸν τοῦ πολεμεῖν· καὶ ἐβόησεν Ἰωσαφάτ, καὶ Κύριος ἔσωσεν αὐτόν, καὶ ἀπέστρεψεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἀπ' αὐτοῦ.
Οταν οι αρχηγοί των πολεμικών αρμάτων είδαν τον Ιωσαφάτ, είπαν· “αυτός είναι ο βασιλεύς των Ισραηλιτών”. Τον περιεκύκλωσαν, δια να επιτεθούν εναντίον του. Ο Ιωσαφάτ εκραύγασε προς τον Κυριον και ο Κυριος απεμάκρυνεν από αυτόν εκείνους, που τον είχαν περικυκλώσει και τον έσωσεν.
32 καὶ ἐγένετο ὡς εἶδον οἱ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων ὅτι οὐκ ἦν βασιλεὺς Ἰσραήλ, καὶ ἀπέστρεψαν ἀπ' αὐτοῦ.
Οταν είδον οι αρχηγοί των συριακών αρμάτων, ότι δεν είναι αυτός ο βασιλεύς του Ισραήλ, απεμακρύνθησαν από αυτόν.
33 καὶ ἀνὴρ ἔτεινε τόξον εὐστόχως καὶ ἐπάταξε τὸν βασιλέα Ἰσραὴλ ἀνὰ μέσον τοῦ πνεύμονος καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ θώρακος. καὶ εἶπε τῷ ἡνιόχῳ· ἐπίστρεφε τὴν χεῖρά σου καὶ ἐξάγαγέ με ἐκ τοῦ πολέμου, ὅτι ἐπόνεσα.
Ενας από τους στρατιώτας ετέντωσεν ευστόχως το τόξον του και εκτύπησε τον Αχαάβ, τον βασιλέα των Ισραηλιτών, ανάμεσα στον πνεύμονα και τον θώρακα. Ο βασιλεύς του Ισραήλ, ο Αχαάβ, είπεν στον ηνίοχόν του· “στρέψε με το χέρι σου προς τα οπίσω το άρμα και βγάλε με από το πεδίον της μάχης, διότι επληγώθηκα βαρειά”.
34 καὶ ἐτροπώθη ὁ πόλεμος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ ὁ βασιλεὺς Ἰσραὴλ ἦν ἑστηκὼς ἐπὶ τοῦ ἅρματος ἐξεναντίας Συρίας ἕως ἑσπέρας καὶ ἀπέθανε δύνοντος τοῦ ἡλίου.
Εν τω μεταξύ κατά την ημέραν εκείνην η μάχη είχε γίνει πολύ αγρία. Ο βασιλεύς του Ισραήλ ο Αχαάβ ήτο όρθιος επάνω στο άρμα του απέναντι του στρατού της Συρίας μέχρι της εσπέρας, οπότε κατά την δύσιν του ηλίου απέθανε.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα