ελ
Παλαιά Διαθήκη
1 ΚΑΙ ἐξεκκλησίασε Δαυὶδ πάντας τοὺς ἄρχοντας Ἰσραήλ, ἄρχοντας τῶν κριτῶν, καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῶν ἐφημεριῶν τῶν περὶ τὸ σῶμα τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχοντας τῶν χιλιάδων καὶ τῶν ἑκατοντάδων καὶ τοὺς γαζοφύλακας καὶ τοὺς ἐπὶ τῶν ὑπαρχόντων αὐτοῦ καὶ πάσης τῆς κτήσεως τοῦ βασιλέως καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ σὺν τοῖς εὐνούχοις καὶ τοὺς δυνάστας καὶ τοὺς μαχητὰς τῆς στρατιᾶς ἐν Ἱερουσαλήμ.
Ο Δαυίδ συνεκάλεσεν εις την Ιερουσαλήμ όλους τους άρχοντας του ισραηλιτικού λαού, τους αρχηγούς δηλαδή των φυλών, τους διοικητάς των στρατιωτικών μονάδων, αι οποίαι υπηρετούσαν τον βασιλέα, τους χιλιάρχους, τους εκατοντάρχους, τους θησαυροφύλακας, τους επόπτας της βασιλικής του περιουσίας και όλων των υπαρχόντων του, τους υιούς του μαζή με τους αυλικούς, τους στρατηγούς και γενικώς όλους τους αξιωματούχους και εμπειροπολέμους του στρατεύματος.
2 καὶ ἔστη Δαυὶδ ἐν μέσῳ τῆς ἐκκλησίας καὶ εἶπεν· ἀκούσατέ μου, ἀδελφοί μου καὶ λαός μου. ἐμοὶ ἐγένετο ἐπὶ καρδίαν οἰκοδομῆσαι οἶκον ἀναπαύσεως τῆς κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου καὶ στάσιν ποδῶν Κυρίου ἡμῶν, καὶ ἡτοίμασα τὰ εἰς τὴν κατασκήνωσιν ἐπιτήδεια·
Ο Δαυίδ εστάθη στο μέσον αυτής της συγκεντρώσεως και είπε· “αδελφοί μου και λαός μου, ακούσατέ με. Εγώ επεθύμησα με την καρδίαν μου και επήρα την απόφασιν να οικοδομήσω δια την Κιβωτόν της Διαθήκης του Κυρίου οίκον αναπαύσεως και υποπόδιον δια τους πόδας του. Προητοίμασα, λοιπόν, όλα, όσα θα εχρειάζοντο δια την ανοικοδόμησιν αυτήν.
3 καὶ ὁ Θεὸς εἶπεν· οὐκ οἰκοδομήσεις ἐμοὶ οἶκον τοῦ ἐπονομάσαι τὸ ὄνομά μου ἐπ᾿ αὐτῷ, ὅτι ἄνθρωπος πολεμιστὴς εἶ σὺ καὶ αἷμα ἐξέχεας.
Ο Θεός όμως μου είπε· Δεν θα οικοδομήσης συ ναόν, αφιερωμένον στο Ονομά μου, διότι είσαι άνθρωπος των πολέμων και έχεις χύσει ανθρώπινον αίμα.
4 καὶ ἐξελέξατο Κύριος ὁ Θεὸς Ἰσραὴλ ἐν ἐμοὶ ἀπὸ παντὸς οἴκου πατρός μου εἶναι βασιλέα ἐπὶ Ἰσραὴλ εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ ἐν Ἰούδᾳ ᾑρέτικε τὸ βασίλειον καὶ ἐξ οἴκου Ἰούδα τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ πατρός μου ἐν ἐμοὶ ἠθέλησε τοῦ γενέσθαι με εἰς βασιλέα ἐπὶ παντὶ Ἰσραήλ.
Κυριος ο Θεός του Ισραήλ εξέλεξεν εμέ από όλους τους άλλους αδελφούς του πατρικού μου οίκου, δια να είμαι βασιλεύς ισόβιος του ισραηλιτικού λαού. Την φυλήν του Ιούδα εξέλεξεν από όλας τας φυλάς του Ισραήλ, δια να έχη την βασιλείαν. Από την φυλήν του Ιούδα εξέλεξε τον πατρικόν μου οίκον και από τους υιούς του πατρός μου, τους αδελφούς μου, εμέ εξέλεξε να γίνω βασιλεύς επί όλου του ισραηλιτικού λαού.
5 καὶ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν μου (ὅτι πολλοὺς υἱοὺς ἔδωκέ μοι Κύριος) ἐξελέξατο ἐν Σαλωμὼν τῷ υἱῷ μου καθίσαι αὐτὸν ἐπὶ θρόνου βασιλείας Κυρίου ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ·
Από όλους δε τους υιούς μου (πολλούς υιούς έδωσεν εις εμέ ο Κυριος) εξέλεξε τον υιόν μου τον Σολομώντα, δια να καθίση στον θρόνον της βασιλείας του Κυρίου, δια να γίνη βασιλεύς του ισραηλιτικού λαού.
6 καὶ εἶπέ μοι ὁ Θεός· Σαλωμὼν ὁ υἱός σου οἰκοδομήσει τὸν οἶκόν μου καὶ τὴν αὐλήν μου, ὅτι ᾑρέτικα ἐν αὐτῷ εἶναί μου υἱόν, κἀγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα
Ο Θεός μου είπεν· Ο Σολομών ο υιός σου αυτός θα ανοικοδομήση τον ναόν μου και την αυλήν μου εις ταν ναόν αυτόν, διότι εγώ εξέλεξα αυτόν να είναι υιός μου και εγώ θα είμαι δι' αυτόν πατήρ.
7 καὶ κατορθώσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ ἕως αἰῶνος, ἐὰν ἰσχύσῃ τοῦ φυλάξασθαι τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ κρίματά μου ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
Θα στερεώσω και θα ανορθώσω την βασιλείαν του εις αιώνας αιώνων, εάν, όπως σήμερον, πάρη την απόφασιν και φυλάξη τας εντολάς μου και τα δικαιώματά μου στο μέλλον.
8 καὶ νῦν κατὰ πρόσωπον πάσης ἐκκλησίας Κυρίου καὶ ἐν ὠσὶ Θεοῦ ἡμῶν φυλάξασθε καὶ ζητήσατε πάσας τὰς ἐντολὰς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ἵνα κληρονομήσητε τὴν γῆν τὴν ἀγαθὴν καὶ κατακληρονομήσητε τοῖς υἱοῖς ὑμῶν μεθ᾿ ὑμᾶς ἕως αἰῶνος.
Και τώρα εμπρός εις ολόκληρον αυτήν την συγκέντρωσιν του Κυρίου και ενώπιον του Θεού μας, ο οποίος μας ακούει, σας λέγω· Φροντίσατε να ζητήσετε, να μάθετε και να φυλάξετε όλας τας εντολάς Κυρίου του Θεού μας, δια να κρατήσετε ως κληρονομίαν παντοτεινήν την εύφορον και ωραίαν αυτήν χώραν και να παραδώσετε αυτήν στους απογόνους σας εις αιώνας αιώνων.
9 καὶ νῦν, Σαλωμὼν υἱέ μου, γνῶθι τὸν Θεὸν τῶν πατέρων σου καὶ δούλευε αὐτῷ ἐν καρδίᾳ τελείᾳ καὶ ψυχῇ θελούσῃ, ὅτι πάσας καρδίας ἐτάζει Κύριος καὶ πᾶν ἐνθύμημα γινώσκει· ἐὰν ζητήσῃς αὐτόν, εὑρεθήσεταί σοι, καὶ ἐὰν καταλείψῃς αὐτόν, καταλείψει σε εἰς τέλος.
Και τώρα, υιέ μου Σολομών, φρόντισε να γνωρίσης τον Θεόν των πατέρων σου. Αυτόν να υπηρετής με όλην σου την καρδίαν, και με ψυχήν αφωσιωμένην, διότι ο Κυριος ερευνά και κατανοεί κάθε καρδίαν και γνωρίζει κάθε σκέψιν και απόφασίν μας. Εάν ζητήσης αυτόν, θα ευρεθή κοντά σου. Εάν όμως τον εγκαταλείψης, θα σε εγκαταλείψη και αυτός δια παντός.
10 ἰδὲ νῦν ὅτι Κύριος ᾑρέτικέ σε οἰκοδομῆσαι αὐτῷ οἶκον εἰς ἁγίασμα· ἴσχυε καὶ ποίει.
Ιδού, λοιπόν ότι ο Κυριος σε εξέλεξε, δια να οικοδομήσης προς τιμήν και λατρείαν του τον ναόν, ο οποίος θα είναι το αγίασμά του. Παρε λοιπόν θάρρος και προχώρησε αποφασιστικά στο έργον”.
11 καὶ ἔδωκε Δαυὶδ Σαλωμὼν τῷ υἱῷ αὐτοῦ τὸ παράδειγμα τοῦ ναοῦ καὶ τῶν οἴκων αὐτοῦ καὶ τῶν ζακχῶν αὐτοῦ καὶ τῶν ὑπερῴων καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἐσωτέρων καὶ τοῦ οἴκου τοῦ ἐξιλασμοῦ.
Επειτα έδωκεν ο Δαυίδ στον Σολομώντα το σχέδιον του ναού και των γύρω από αυτόν κτιρίων, των θησαυροφυλακίων, των υπερώων, των εσωτερικών αιθουσών, όπως και του οίκου του εξιλαστηρίου, δηλαδή του χώρου, όπου θα είναι τα Αγια των Αγίων.
12 καὶ τὸ παράδειγμα, ὃ εἶχεν ἐν πνεύματι αὐτοῦ, τῶν αὐλῶν οἴκου Κυρίου καὶ πάντων τῶν παστοφορίων τῶν κύκλῳ τῶν εἰς τὰς ἀποθήκας οἴκου Κυρίου καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν ἁγίων καὶ τῶν καταλυμάτων
Εδωκεν στον Σολομώντα το σχέδιον, το οποίον είχεν στον νουν του και το οποίον ανεφέρετο εις τας αυλάς του ναού του Κυρίου εις όλα τα γύρω δωμάτια τα προοριζόμενα ως θησαυροφυλάκια δια τα Αγια και τα Αγια των Αγίων και δια τα καταλύματα,
13 καὶ τῶν ἐφημεριῶν τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν εἰς πᾶσαν ἐργασίαν λειτουργίας οἴκου Κυρίου καὶ τῶν ἀποθηκῶν τῶν λειτουργησίμων σκευῶν τῆς λατρείας οἴκου Κυρίου,
που προωρίζοντο δια τους ιερείς και Λευίτας, οι οποίοι θα εξετέλουν κάθε υπηρεσίαν στον οίκον του Κυρίου, δι' όλα τα ιερά σκεύη, τα οποία τα εχρησιμοποιούντο εις την λατρείαν του ναού του Κυρίου.
14 καὶ τὸν σταθμὸν τῆς ὁλκῆς αὐτῶν τῶν τε χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν,
Εδωκεν επίσης όλον το βάρος του χρυσού και του αργυρού, που απητείτο δια τα χρυσά και αργυρά αντικείμενα του ναού.
15 λυχνιῶν τὴν ὁλκὴν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τῶν λύχνων.
Εδωκεν επίσης το βάρος του μετάλλου, που εχρειάζετο δια τας λυχνίας και τους λύχνους.
16 ἔδωκεν αὐτῷ ὁμοίως τὸν σταθμὸν τῶν τραπεζῶν τῆς προθέσεως, ἑκάστης τραπέζης χρυσῆς καὶ ὡσαύτως τῶν ἀργυρῶν,
Εδωκεν επίσης στον Σολομώντα το βάρος των διαφόρων τραπεζών, όπως και της τραπέζης της προθέσεως. Εκάστη τράπεζα ήτο χρυσή, επίσης έδωκε και το βάρος των αργυρών τραπεζών.
17 καὶ τῶν κρεαγρῶν καὶ σπονδείων καὶ τῶν φιαλῶν τῶν χρυσῶν καὶ τὸν σταθμὸν τῶν χρυσῶν καὶ ἀργυρῶν, καὶ θυΐσκων κεφφουρὲ ἑκάστου σταθμοῦ.
Εδωκε το απαιτούμενον μέταλλον δια τας περόνας, τα σπονδεία, τας χρυσάς φιάλας το βάρος των χρυσών αυτών αντικειμένων, όπως και το βάρος του κάθε θυμιατηρίου.
18 καὶ τὸν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων ἐκ χρυσίου δοκίμου σταθμὸν ὑπέδειξεν αὐτῷ καὶ τὸ παράδειγμα τοῦ ἅρματος τῶν Χερουβὶμ τῶν διαπεπετασμένων ταῖς πτέρυξι καὶ σκιαζόντων ἐπὶ τῆς κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου.
Εδωκε το βάρος του από χρυσόν καθαρόν θυσιαστηρίου των θυμιαμάτων, όπως επίσης και τον τύπον του άρματος των Χερουβίμ τα οποία είχον ανοικτάς τας πτέρυγάς των και εσκίαζον άνω από την Κιβωτόν της Διαθήκης του Κυρίου.
19 πάντα ἐν γραφῇ χειρὸς Κυρίου ἔδωκε Δαυὶδ Σαλωμὼν κατὰ τὴν περιγενηθεῖσαν αὐτῷ σύνεσιν τῆς κατεργασίας τοῦ παραδείγματος.
Ολα αυτά, όπως είχαν παραδοθή γραπτώς και ιδιοχείρως από τον Κυριον στον Δαυίδ, έτσι ο Δαυίδ τα παρέδωσεν στον Σολομώντα. Τα παρέδωσε σύμφωνα με την δοθείσαν εις αυτόν σύνεσιν δια τα σχέδια και την κατεργασίαν των ιερών αυτών αντικειμένων.
20 καὶ εἶπε Δαυὶδ Σαλωμὼν τῷ υἱῷ αὐτοῦ· ἴσχυε καὶ ἀνδρίζου καὶ ποίει, μὴ φοβοῦ μηδὲ πτοηθῇς, ὅτι Κύριος ὁ Θεός μου μετὰ σοῦ, οὐ ἀνήσει σε καὶ οὐ μή σε ἐγκαταλίπῃ ἕως τοῦ συντελέσαι σε πᾶσαν ἐργασίαν λειτουργίας οἴκου Κυρίου. καὶ ἰδοὺ τὸ παράδειγμα τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ζακχὼ αὐτοῦ καὶ τὰ ὑπερῷα καὶ τὰς ἀποθήκας τὰς ἐσωτέρας καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἱλασμοῦ καὶ τὸ παράδειγμα οἴκου Κυρίου.
Είπεν έπειτα ο Δαυίδ στον υιόν του τον Σολομώντα· “πάρε δύναμιν και θάρρος και προχώρει στο έργον σου. Μη φοβηθής και μη πτοηθής τίποτε, διότι Κυριος ο Θεός μου είναι μαζή σου. Δεν θα σε αφήση και δεν θα σε εγκαταλείψη, έως ότου αποπερατώσης όλην την εργασίαν την αναφερομένην εις την υπηρεσίαν του ναού του Κυρίου. Ιδού, έδωκα εις σε το υπόδειγμα του ναού, του οίκου αυτού, με τα θησαυροφυλάκιά του, με τα υπερώα δωμάτια, τας εσωτερικάς αποθήκας, τον χώρον όπου θα είναι τα Αγια των Αγίων, σύμφωνα με το υπόδειγμα του ναού του Κυρίου.
21 καὶ ἰδοὺ αἱ ἐφημερίαι τῶν ἱερέων καὶ τῶν Λευιτῶν εἰς πᾶσαν λειτουργίαν οἴκου Κυρίου καὶ μετὰ σοῦ ἐν πάσῃ πραγματείᾳ καὶ πᾶς πρόθυμος ἐν σοφίᾳ κατὰ πᾶσαν τέχνην καὶ οἱ ἄρχοντες καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἰς πάντας τοὺς λόγους σου.
Ιδού, μαζή σου θα είναι αι τάξεις των ιερέων και των Λευϊτών δια κάθε εργασίαν αναφερομένην στον ναόν. Εις κάθε έργον μαζή σου επίσης θα είναι όλοι οι σοφοί και ικανοί δια κάθε τέχνην άνθρωποι. Οι αρχηγοί και όλος ο λαός θα είναι πρόθυμοι εις κάθε εντολήν, που θα τους δώσης”.
Ερμηνεία Ἰ. Κολιτσάρα