Καὶ ἦλθεν ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ ἀγγέλους, ποὺ εἶχαν τίς ἑπτὰ φιάλες καὶ ὡμίλησε μαζί μου καὶ εἶπεν· Ἔλα νὰ σοῦ δείξω τὴν καταδίκην καὶ κατάκρισιν τῆς πόλεως, ποὺ λόγῳ τῆς ἀποστασίας της ἀπὸ τὸν οὐράνιον Νυμφίον καὶ τῆς ἑξαχρειώσεώς της εἶναι πόρνη. Ἡ πόρνη αὐτὴ εἶναι μεγάλη καὶ κάθηται ἐπάνω εἰς νερὰ πολλά, ποὺ συμβολίζουν λαοὺς καὶ ἔθνη καὶ γλώσσας μὲ γήϊνα καὶ σαρκικὰ φρονήματα.

Μὲ αὐτὴν ἐπόρνευσαν οἱ βασιλεῖς τῆς γῆς καὶ ἐμέθυσαν οἱ κάτοικοι τῆς γῆς ἀπὸ τὸν οἶνον τῆς πορνείας της, δηλαδὴ τὸ εἰδωλολατρικὸν πνεῦμα καὶ ἡ ἠθικὴ ἑξαχρείωσις τῆς ἐκπροσωπούσης τότε τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα Ρώμης μετεδόθη καὶ εἰς τοὺς ἐξ αὐτῆς ἑξαρτωμένους βασιλεῖς καὶ εἰς τοὺς εἰς αὐτὴν ὑποτελεῖς λαούς.

Καὶ μὲ μετέφερε πνευματικῶς καὶ ἐν ἐκστάσει εἰς τόπον, ἀπὸ τὸν ὁποῖον εἶχε φύγει ὁ Θεὸς καὶ ἦτο, λόγῳ τῆς κακίας τῶν κατοίκων του, ἔρημος ἀπὸ τὴν παρουσίαν του. Καὶ εἶδα μίαν γυναῖκα, τὴν πόλιν τῆς Ρώμης, ποὺ ἐξεικόνιζε τότε τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα· εἶδα τὴν γυναῖκα αὐτὴν νὰ κάθηται ἐπάνω εἰς τὸ θηρίον τὸ κόκκινον καὶ αἱμοβόρον καὶ αἱματοβαμμένον, ποὺ ἦτο γεμᾶτον ἀπὸ κάθε εἶδος καὶ ὀνομασίαν βλασφημίας, καὶ εἶχε κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα. Τὸ κράτος δηλαδὴ καὶ ἡ ἐξουσία τῆς πόρνης αὐτῆς ἐστηρίζετο ἐπὶ τοῦ ἀντιχρίστου καὶ ἐνεπνέετο ἀπὸ αὐτόν, οἱ βασιλεῖς της δὲ ἔφερον ἀσεβεῖς τίτλους, ποὺ ἐσήμαιναν τὴν θεοποίησιν καὶ αὐτῶν τῶν ἰδίων καὶ τῆς πόλεως των.

Καὶ ἡ γυνὴ αὐτὴ εἶχε περιβολὴν ἡγεμονικὴν καὶ βασιλικήν. Ἐφόρει ἔνδυμα πορφυροῦν, ποὺ ἦτο καὶ αἱματοβαμμένον κόκκινον καὶ ἦτο χρυσωμένη καὶ στολισμένη μὲ χρυσᾶ κοσμήματα καὶ πολυτίμους λίθους καὶ μὲ μαργαριτάρια. Καὶ εἶχε εἰς τὸ χέρι της ποτήριον χρυσὸν γεμᾶτον ἀπὸ τὰ βδελύγματα τῆς εἰδωλολατρίας της καὶ ἀκόμη ἐκράτει τὰ ἀκάθαρτα ἔργα τῆς διαφθορᾶς, μὲ τὰ ὁποῖα ἐμόλυνε τὴν γῆν διὰ τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν οὐράνιον Νυμφίον.

Καὶ εἰς τὸ μέτωπόν της εἶχε γραφῆ ὄνομα, ποὺ διὰ τοὺς πολλοὺς εἶναι μυστηριῶδες καὶ ἀκατανόητον: Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἡ μητρόπολις καὶ πρωτεύουσα τῶν πόλεων, ποὺ ἐμακρύνθησαν ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ εἶναι πόρναι, τὸ κέντρον τῆς ἀκολασίας καὶ εἰδωλολατρίας, ποὺ ἀποτελοῦν τὰ βδελύγματα τῆς γῆς.

Καὶ εἶδα τὴν γυναῖκα νὰ μεθᾶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν Χριστιανῶν, τοὺς ὁποίους κατεδίωκε, καὶ ἀπὸ τὸ αἷμα τῶν μαρτύρων τοῦ Ἰησοῦ. Καὶ ὅταν τὴν εἶδα, ἐθαύμασα μεγάλον θαυμασμὸν διὰ τὴν τόσον ἡγεμονικὴν ἐμφάνισίν της καὶ διὰ τὸν θρίαμβόν της κατὰ τῶν ἁγίων καὶ πιστῶν.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· Διατὶ ἐθαύμασες; Ἐγὼ θὰ σοῦ ἐξηγήσω τὸ ἀκατανόητον καὶ ἄγνωστον μυστικὸν τῆς γυναικὸς καὶ τοῦ θηρίου ποὺ τὴν βαστάζει, καὶ τὸ ὁποῖον ἔχει τὰς ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ τὰ δέκα κέρατα.

Τὸ θηρίον, τὸ ὁποῖον εἶδες, εἶναι αἱ ἐμπνεόμεναι ὑπὸ τοῦ σατανᾶ ἄθεοι κοσμοκρατορίαι, αἱ ὁποίαι ἦσαν καὶ ἔπεσαν καὶ ἀνέζησαν εἰς τὴν κοσμοκρατορίαν τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία θὰ πέσῃ καὶ εἶναι σὰν νὰ μὴ ὑπάρχῃ. Καὶ μέλλει νὰ ἐπανέλθῃ τὸ θηρίον αὐτὸ ἀπὸ τὴν ἄβυσσον διὰ τῶν ἀθέων καὶ ἀντιχρίστων κοσμοκρατοριῶν, ποὺ θὰ διαδεχθοῦν τὴν κοσμοκρατορίαν τῆς Ρώμης, καὶ διὰ τῆς νίκης τοῦ Χριστοῦ πηγαίνει εἰς ὄλεθρον καὶ ἑξαφανισμόν. Καὶ θὰ θαυμάσουν ἐκεῖνοι ποὺ κατοικοῦν ἐπὶ τῆς γῆς, τῶν ὁποίων τὸ ὄνομα δὲν ἔχει γραφῆ, ἀφ’ ὅτου ἤρχισε νὰ κτίζεται ὁ κόσμος, εἰς τὸ βιβλίον τῆς αἰωνίου ζωῆς. Καὶ θὰ θαυμάσουν, ὅταν βλέπουν τὸ θηρίον, ὅτι ὑπῆρχε καὶ δὲν ὑπάρχει καὶ ὅμως θὰ ἀναζήσῃ καὶ θὰ εἶναι παρόν.

Ἐδῶ φαίνεται ὁ νοῦς ὁ φωτισμένος ἀπὸ τὸν Θεόν, ποὺ ἔχει ἀληθινὴν καὶ πνευματικὴν σοφίαν. Αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ τοῦ θηρίου σημαίνουν τὰ ἑπτὰ βουνὰ καὶ τοὺς λόφους, ἐπάνω εἰς τοὺς ὁποίους εἶναι κτισμένη καὶ κάθεται ἡ γυνή, ἡ πόλις Ρώμη, ποὺ ἐξεικονίζει τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα τὴν σημερινήν, ἀλλὰ καὶ ὅλας ποὺ μέχρι τῆς ὁριστικῆς ἐπικρατήσεως τοῦ Εὐαγγελίου θὰ ἀναφανοῦν.

Σημαίνουν ἀκόμη αἱ ἑπτὰ κεφαλαὶ καὶ ἑπτὰ βασιλείας καὶ ἀντιθέους κοσμοκρατορίας. Αἱ πέντε ἦσαν προχριστιανικαὶ καὶ ἔπεσαν. Ἡ μία, ἡ ρωμαϊκή, ὑπάρχει ἀκόμη. Καὶ ἡ ἄλλη δὲν ἦλθεν ἀκόμη. Καὶ ὅταν ἔλθῃ, πρέπει σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ νὰ μείνῃ ὀλίγον χρόνον.

Καὶ τὸ θηρίον, ποὺ ἦτο καὶ δὲν εἶναι πλέον, καὶ αὐτὸς εἶναι ὄγδοος βασιλεὺς καὶ εἶναι ἀπὸ τοὺς ἑπτά. Διότι καὶ τὰς ἑπτὰ κοσμοκρατορίας τὸ αὐτὸ θηρίον ἐμπνέει καὶ εἰς αὐτάς, σὰν ξεχωριστὴ ὕπαρξις, πάντοτε αὐτὸ ἀναζῇ καὶ ἡ ζωή του ἐξαρτᾶται καὶ ἐνσωματοῦται εἰς τὰς ἑπτὰ αὐτὰς κοσμοκρατορίας. Ἀλλὰ καὶ αὐτὸ πηγαίνει πρὸς τὸν ὄλεθρον καὶ τὸν ἑξαφανισμόν.

Καὶ τὰ δέκα κέρατα, ποὺ εἶδες, σημαίνουν δέκα βασιλεῖς, οἱ ὁποῖοι δὲν ἐβασίλευσαν ἀκόμη ἕως τώρα, ἀλλ’ ὡς βασιλεῖς λαμβάνουν ἐξουσίαν μίαν ὥραν καὶ θὰ βασιλεύσουν πολὺ ὀλίγον χρόνον ὡς σύμμαχοι τοῦ θηρίου.

Αὐτοὶ ἔχουν τὰ αὐτὰ φρονήματα καὶ τὴν δύναμιν καὶ τὴν ἐξουσίαν τους τὴν δίδουν εἰς τὸ θηρίον.

Αὐτοὶ θὰ πολεμήσουν μὲ τὸ Ἀρνίον καὶ τὸ Ἀρνίον θὰ τοὺς νικήσῃ, διότι εἶναι Κύριος τῶν κυρίων καὶ Βασιλεὺς τῶν βασιλέων καὶ αὐτοί, ποὺ εἶναι μαζί του, εἶναι προσκαλεσμένοι καὶ ἐκλεγμένοι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ πιστοί.

Καὶ μοῦ εἶπεν ὁ ἄγγελος· Τὰ νερὰ ποὺ εἶδες, ἐπάνω εἰς τὰ ὁποῖα ἐκάθητο ἡ πόρνη, εἶναι λαοὶ καὶ ὄχλοι καὶ ἔθνη, ἐπὶ τῶν ὁποίων κυριαρχεῖ ἡ πόρνη.

Ἀλλὰ τὸ κράτος τῆς ἁμαρτίας φέρει πάντοτε μέσα του τὰ σπέρματα τῆς σαπίλας καὶ τῆς ἀποσυνθέσεως καὶ τῆς αὐτοδιαλύσεως. Καὶ ἑκάστη νέα κοσμοκρατορία θεμελιώνεται ἐπάνω εἰς τὰ ἐρείπια τῆς προηγουμένης, τὴν ὁποίαν διεδέχθη, ἀφοῦ προηγουμένως τὴν κατέστρεψεν. Ἔτσι θὰ γίνῃ καὶ μὲ τὴν ρωμαϊκὴν κοσμοκρατορίαν. Τὰ δέκα κέρατα, ποὺ εἶδες, δηλαδὴ οἱ δέκα βασιλεῖς καὶ τὸ θηρίον ποὺ ἐμπνέει καὶ τούτους, αὐτοὶ θὰ μισήσουν τὴν πόλιν Ρώμην, τὴν πόρνην, ποὺ ἐξεικονίζει τὴν ἠθικὴν Βαβυλῶνα κάθε ἐποχῆς. Καὶ θὰ τὴν κάμουν ἐρημωμένην καὶ γυμνήν, διότι θὰ διαρπάσουν τὸν πλοῦτον της καὶ θὰ φάγουν τὰς σάρκας τῆς διαμοιράζοντες τὴν ἐπικράτειάν της καὶ τὰς χώρας της καὶ θὰ τὴν κατακαύσουν μὲ φωτιά.

Διότι ὁ Θεὸς ἐνέβαλεν εἰς τὰς καρδίας των νὰ γίνουν ὄργανα τῶν σχεδίων του καὶ νὰ κάμουν τὴν βουλήν του, καὶ νὰ συμφωνήσουν καὶ νὰ δώσουν τὴν βασιλείαν τους εἰς τὸ θηρίον, ἕως ὅτου πραγματοποιηθοῦν τελείως οἱ περὶ τοῦ θηρίου προφητικοὶ λόγοι τοῦ Θεοῦ.

Καὶ ἡ γυναῖκα, ποὺ εἶδες, εἶναι ἡ πόλις ἡ μεγάλη τῆς Ρώμης, ἡ ὁποία βασιλεύει τώρα ἐπὶ τῶν βασιλέων τῆς γῆς, ἀλλὰ τὴν ὁποίαν μετ’ ὀλίγον οἱ βασιλεῖς αὐτοὶ θὰ τὴν καταστρέψουν.