ελ
Καινή Διαθήκη
1 ΚΑΙ σημεῖον μέγα ὤφθη ἐν τῷ οὐρανῷ, γυνὴ περιβεβλημένη τὸν ἥλιον, καὶ ἡ σελήνη ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτῆς, καὶ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτῆς στέφανος ἀστέρων δώδεκα,
Καὶ ὤφθη εἰς τὸν οὐρανὸν ἔκτακτον καὶ μεγάλο σημεῖον. Ἐνεφανίσθη δηλαδὴ μία γυναῖκα, ποὺ εἶχε τριγύρω της τὸν ἥλιον καὶ ἤστραπτε σὰν αὐτόν, καὶ ἡ σελήνη ἦτο κάτω ἀπὸ τὰ πόδια της καὶ ὡς στέφανον εἶχεν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς τῆς δώδεκα ἀστέρας. Εἶναι τὸ σύμβολον τῆς βασιλείας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἀπὸ τὸν οὐρανὸν πρόκειται διὰ τῆς Ἐκκλησίας νὰ ἐγκαθιδρυθῇ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ἡ ὁποία περιστέφεται ἀπὸ τὸ σύνολον τῶν Προφητῶν καὶ τῶν δώδεκα Ἀποστόλων.
2 καὶ ἐν γαστρὶ ἔχουσα ἔκραζεν ὠδίνουσα καὶ βασανιζομένη τεκεῖν.
Καὶ ἡ γυναῖκα αὐτὴ ἦτο ἔγκυος καὶ φωνάζει αἰσθανομένη τοὺς πόνους τοῦ τοκετοῦ καὶ βασανίζεται διὰ νὰ γεννήσῃ τὸν Μεσσίαν. Λόγῳ τῆς ἀντιδράσεως τοῦ διεφθαρμένου κόσμου καὶ τῆς ἀντιστάσεως τῆς ἁμαρτωλῆς φύσεως ἀναβάλλεται ἡ γέννησις τοῦ Μεσσίου καὶ δυσχερὴς καθίσταται ἡ ἐν ἑκάστῃ ψυχῇ μόρφωσις αὐτοῦ.
3 καὶ ὤφθη ἄλλο σημεῖον ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ ἰδοὺ δράκων πυρρὸς μέγας, ἔχων κεφαλὰς ἑπτὰ καὶ κέρατα δέκα, καὶ ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτοῦ ἑπτὰ διαδήματα,
Καὶ ἐνεφανίσθη ἄλλο σημεῖον εἰς τὸν οὐρανόν. Καὶ ἰδοὺ ἕνας δράκων μεγάλος κοκκινωπός, ποὺ εἶχεν ἑπτὰ κεφαλὰς καὶ δέκα κέρατα καὶ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν του ἑπτὰ στέμματα. Σύμβολον τοῦ ἀνθρωποκτόνου καὶ αἱμοχαροῦς σατανᾶ, τοῦ ὁποίου τὰ πολυπληθῆ ὄργανα καὶ ἡ κοσμοκρατορία εἰκονίζονται διὰ τῶν πολλῶν κεφαλῶν καὶ κεράτων καὶ στεμμάτων αὐτοῦ.
4 καὶ ἡ οὐρὰ αὐτοῦ σύρει τὸ τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔβαλεν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν. καὶ ὁ δράκων ἕστηκεν ἐνώπιον τῆς γυναικὸς τῆς μελλούσης τεκεῖν, ἵνα, ὅταν τέκῃ, τὸ τέκνον αὐτῆς καταφάγῃ.
Καὶ ἡ οὑρὰ τοῦ δράκοντος αὐτοῦ σύρει τὸ ἓν τρίτον τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ, τοὺς μετ’ αὐτοῦ δηλαδὴ ἐκπεσόντας ἀγγέλους, τοὺς ὁποίους ἀπὸ τὸν οὐρανὸν ἔρριψεν εἰς τὴν γῆν. Καὶ ὁ δράκων ἔχει σταθῆ ἐμπρὸς εἰς τὴν γυναῖκα, ποὺ πρόκειται νὰ γεννήσῃ, διὰ νὰ καταφάγῃ τὸ τέκνον της, ὅταν τὸ γεννήσῃ. Καὶ πρότερον ἀλλὰ καὶ διὰ τῆς ἐπιβουλῆς τοῦ Ἡρῴδου καὶ τῶν ἐν ἐρήμῳ πειρασμῶν ἡ προσπάθεια τοῦ δράκοντος ἐστράφη μανιώδης πρὸς ἑξαφανισμὸν τοῦ Μεσσίου.
5 καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἄρρενα, ὃς μέλλει ποιμαίνειν πάντα τὰ ἔθνη ἐν ράβδῳ σιδηρᾷ· καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον αὐτῆς πρὸς τὸν Θεὸν καὶ πρὸς τὸν θρόνον αὐτοῦ.
Καὶ ἐγέννησεν ἡ γυναῖκα υἱὸν ἀρσενικόν, ὁ ὁποῖος μέλλει νὰ ποιμαίνῃ ὅλα τὰ ἔθνη μὲ ράβδον σιδηρᾶν. Καὶ ἡρπάσθη τὸ τέκνον της πλησίον τοῦ Θεοῦ καὶ πλησίον τοῦ θρόνου αὐτοῦ. Ὁ Μεσσίας ἀπρόσβλητος ἀπὸ τὴν ἁμαρτίαν διέφυγε τὴν ἐπιβουλὴν τοῦ δράκοντος καὶ ἀνελήφθη εἰς τὸν οὐρανόν.
6 καὶ ἡ γυνὴ ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον, ὅπου ἔχει ἐκεῖ τόπον ἡτοιμασμένον ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, ἵνα ἐκεῖ τρέφωσιν αὐτὴν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα.
Καὶ ἡ γυναῖκα ἔφυγεν εἰς τὴν ἔρημον. (Ἡ Ἐκκλησία ἐχωρίσθη πνευματικῶς ἀπὸ τὸν κόσμον καὶ μολονότι ἐν τῷ κόσμῳ οἰκοῦσα, ζῇ ἔξω αὐτοῦ). Καὶ ἐκεῖ εἰς τὴν ἔρημον ἔχει τόπον ἐτοιμασμένον ἀπὸ τὸν Θεόν, νὰ τὴν τρέφουν τὰ ὄργανά του ἐπὶ ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα ἢ ἔτη τρία καὶ μισό, ὅσος θὰ εἶναι ὁ ἀνωτέρω καθορισθεὶς καιρὸς τῶν ἐθνῶν καὶ ἡ περίοδος τῆς δοκιμασίας καὶ τῆς θλίψεως.
7 Καὶ ἐγένετο πόλεμος ἐν τῷ οὐρανῷ· ὁ Μιχαὴλ καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ ~τοῦ πολεμῆσαι μετὰ τοῦ δράκοντος· καὶ ὁ δράκων ἐπολέμησε καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ,
Καὶ ἔγινε πόλεμος εἰς τὸν οὐρανὸν ὅπου ὁ δράκων διὰ τῆς εἰδωλολατρίας προσεπάθησε νὰ στήσῃ τὸν θρόνον αὐτοῦ, ἐξαλείφων ἀπὸ τὰς διανοίας τῶν ἀνθρώπων τὴν πίστιν καὶ τὴν λατρείαν τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ. Καὶ ὁ Μιχαὴλ καὶ οἱ ὑπὸ τὰς διαταγάς του ἄγγελοι ἦλθαν νὰ πολεμήσουν μὲ τὸν δράκοντα. Καὶ ὁ δράκων ἐπολέμησε καὶ οἱ ἄγγελοί του μαζὶ μὲ αὐτόν.
8 καὶ οὐκ ἴσχυσεν, οὐδὲ τόπος εὑρέθη αὐτῷ ἔτι ἐν τῷ οὐρανῷ.
Καὶ δεν ὑπερίσχυσεν, ἀλλ’ ἡ ἧττα του ἦτο τόσον μεγάλη, ὥστε δὲν εὑρέθη πλέον θέσις δι' αὐτὸν εἰς τὸν οὐρανόν.
9 καὶ ἐβλήθη ὁ δράκων, ~ὁ ὄφις ὁ μέγας ὁ ἀρχαῖος, ὁ καλούμενος Διάβολος καὶ ὁ Σατανᾶς, ὁ πλανῶν τὴν οἰκουμένην ὅλην, ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ ἄγγελοι αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ ἐβλήθησαν.
Καὶ ἐρρίφθη ὁ δράκων ὁ μεγάλος, ὁ παλαιὸς ὄφις, ποὺ παρέσυρεν εἰς τὴν παράβασιν τοὺς πρωτοπλάστους, ὁ καλούμενος διάβολος καὶ ὁ σατανᾶς, ὁ ὁποῖος πλανᾷ τὴν οἰκουμένην ὅλην. Ἐρρίφθη εἰς τὴν γῆν, καὶ οἱ σκοτεινοὶ ἄγγελοί του ἐρρίφθησαν καὶ αὐτοὶ μαζὶ μὲ αὐτόν.
10 καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην ἐν τῷ οὐρανῷ λέγουσαν· ἄρτι ἐγένετο ἡ σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἡμῶν καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ Χριστοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἐβλήθη ὁ κατήγορος τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὁ κατηγορῶν αὐτῶν ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἡμέρας καὶ νυκτός.
Καὶ ἤκουσα φωνὴν μεγάλην εἰς τὸν οὐρανὸν νὰ λέγῃ· Τώρα συνετελέσθη ἡ ἀναμενομένη σωτηρία καὶ ἡ δύναμις καὶ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ μας καὶ ἡ ἐξουσία καὶ κυριαρχία τοῦ Χριστοῦ του, διότι ἐρρίφθη ὁ κατήγορος τῶν ἐπὶ γῆς ἀδελφῶν μας, αὐτὸς ποὺ τοὺς ἐκατηγόρει καὶ τοὺς διεξεδίκει ὡς ἰδικούς του ἐμπρὸς εἰς τὸν Θεόν μας ἡμέραν καὶ νύκτα.
11 καὶ αὐτοὶ ἐνίκησαν αὐτὸν διὰ τὸ αἷμα τοῦ ἀρνίου καὶ διὰ τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας αὐτῶν, καὶ οὐκ ἠγάπησαν τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἄχρι θανάτου.
Καὶ αὐτοί, οἱ πιστοὶ ἀδελφοί μας τὸν ἐνίκησαν. Καὶ ἡ νίκη των ὀφείλεται εἰς τὸ αἷμα καὶ τὴν θυσίαν τοῦ Ἀρνίου καὶ εἰς τὸν λόγον τῆς μαρτυρίας, ποὺ ἔδωκαν ἐν μέσῳ τοῦ εἰδωλολατρικοῦ κόσμου περὶ τοῦ ἑνὸς καὶ μόνου Θεοῦ. Καὶ διὰ τὴν μαρτυρίαν αὐτὴν δὲν ἠγάπησαν τὴν ζωήν των, ἀλλὰ τὴν ἐπεριφρόνησαν μέχρι θανάτου.
12 διὰ τοῦτο εὐφραίνεσθε οὐρανοὶ καὶ οἱ ἐν αὐτοῖς σκηνοῦντες· οὐαὶ τὴν γῆν καὶ τὴν θάλασσαν, ὅτι κατέβη ὁ διάβολος πρὸς ὑμᾶς ἔχων θυμὸν μέγαν, εἰδὼς ὅτι ὀλίγον καιρὸν ἔχει.
Δι’ αὐτὸ εὐφραίνεσθε οὐρανοὶ καὶ ἐκεῖνοι ποὺ κατοικοῦν εἰς αὐτούς. Ἀλλοίμονον εἰς τὴν γῆν καὶ εἰς τὴν θάλασσαν, διότι κατέβη ὁ διάβολος κάτω πρὸς σᾶς μὲ θυμὸν καὶ μανίαν μεγάλην, ἐπειδὴ γνωρίζει, ὅτι ὀλίγον ἀκόμη καιρὸν ἔχει καὶ ἡ ἐξουσία του σύντομα θὰ καταλυθῇ.
13 Καὶ ὅτε εἶδεν ὁ δράκων ὅτι ἐβλήθη εἰς τὴν γῆν, ἐδίωξε τὴν γυναῖκα ἥτις ἔτεκε τὸν ἄρρενα.
Καὶ ὅταν εἶδεν ὁ δράκων, ὅτι ἐρρίφθη εἰς τὴν γῆν, κατεδίωξε τὴν γυναῖκα, ἡ ὁποία ἐγέννησε τὸν ἀρσενικὸν υἱόν. Ἀρχίζουν λοιπὸν οἱ διωγμοὶ τοῦ διαβόλου κατὰ τῆς Ἐκκλησίας.
14 καὶ ἐδόθησαν τῇ γυναικὶ δύο πτέρυγες τοῦ ἀετοῦ τοῦ μεγάλου, ἵνα πέτηται εἰς τὴν ἔρημον εἰς τὸν τόπον αὐτῆς, ὅπως τρέφηται ἐκεῖ καιρὸν καὶ καιροὺς καὶ ἥμισυ καιροῦ ἀπὸ προσώπου τοῦ ὄφεως.
Καὶ ἐδόθησαν εἰς τὴν γυναῖκα τὰ δύο πτερὰ τοῦ μεγάλου ἀετοῦ. Τὴν ἐπῆρε δηλαδὴ ὁ Θεὸς (Ψαλμ. 90,4) ὑπὸ τὰς πτέρυγάς του καὶ τὴν προστασίαν του. Καὶ τῆς ἐδόθησαν τὰ πτερὰ αὐτὰ διὰ νὰ πετᾷ εἰς τὴν ἔρημον, εἰς τὸν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ὡρισμένον τόπον της, διὰ νὰ τρέφεται ἐκεῖ μακρὰν ἀπὸ τὸ πρόσωπον τοῦ φιδιοῦ ἐπὶ ἓν ἔτος καὶ ἐπὶ δύο ἀκόμη ἔτη καὶ μισὸν ἀκόμη ἔτος, ἤτοι κατὰ τὰ ἔτη τῆς περιόδου τῶν διωγμῶν καὶ τῆς δοκιμασίας καὶ τῆς θλίψεως.
15 καὶ ἔβαλεν ὁ ὄφις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ ὀπίσω τῆς γυναικὸς ὕδωρ ὡς ποταμόν, ἵνα αὐτὴν ποταμοφόρητον ποιήσῃ.
Καὶ ἐπειδὴ τὸ φίδι δὲν ἠμποροῦσε νὰ τὴν πιάσῃ, ἔρριψεν ἀπὸ τὸ στόμα του πίσω ἀπὸ τὴν γυναῖκα νερὸν σὰν ποταμόν, διὰ νὰ τὴν παρασύρῃ καὶ τὴν πνίξῃ μέσα εἰς τὸν ποταμὸν αὐτόν, καὶ εἶναι τοῦτο σύμβολον τῶν πολλῶν διωγμῶν καὶ τῶν μαρτυρικῶν αἱμάτων, μέσα εἰς τὰ ὁποῖα ὁ σατανᾶς ἐζήτησε νὰ πνίξῃ τὴν Ἐκκλησίαν.
16 καὶ ἐβοήθησεν ἡ γῆ τῇ γυναικί, καὶ ἤνοιξεν ἡ γῆ τὸ στόμα αὐτῆς καὶ κατέπιε τὸν ποταμὸν ὃν ἔβαλεν ὁ δράκων ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ.
Καὶ ἐβοήθησεν ἡ γῆ τὴν γυναῖκα. Καὶ ἤνοιξεν ἡ γῆ τὸ στόμα της καὶ κατέπιε τὸν ποταμόν, ποὺ ἔρριψεν ὁ δράκων ἀπὸ τὸ στόμα του. Οἱ διωγμοὶ δηλαδὴ διὰ τῆς εἰκόνος αὐτῆς παρουσιάζονται ἀνίσχυροι καὶ ἄνευ σοβαροῦ ἀποτελέσματος.
17 καὶ ὠργίσθη ὁ δράκων ἐπὶ τῇ γυναικί, καὶ ἀπῆλθε ποιῆσαι πόλεμον μετὰ τῶν λοιπῶν τοῦ σπέρματος αὐτῆς, τῶν τηρούντων τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ ἐχόντων τὴν μαρτυρίαν Ἰησοῦ.
Καὶ ἐθύμωσεν ὁ δράκων κατὰ τῆς γυναικός. Καὶ ἐπῆγε νὰ κάμῃ πόλεμον μὲ τοὺς ὑπολοίπους ἀπογόνους της, οἱ ὁποῖοι ἐφύλαττον τὰς ἐντολὰς τοῦ Θεοῦ καὶ κατεῖχαν τὴν ὁμολογίαν τῆς πίστεως πρὸς τὸν Ἰησοῦν.
Ερμηνεία Π. Τρεμπέλα