ελ
Καινή Διαθήκη
1 ΤΕΚΝΙΑ μου, ταῦτα γράφω ὑμῖν ἵνα μὴ ἁμάρτητε· καὶ ἐάν τις ἁμάρτῃ, παράκλητον ἔχομεν πρὸς τὸν πατέρα, Ἰησοῦν Χριστὸν δίκαιον·
Αγαπητά μου παιδιά, σᾶς γράφω αὐτὰ διὰ νὰ μὴ πέσετε ποτὲ εἰς ἁμαρτίαν. Ἀλλὰ καὶ ἐὰν κανεὶς ἁμαρτήσῃ ἐξ ἀδυναμίας, δὲν πρέπει νὰ ἀπελπισθῇ. Ἔχομεν μεσίτην καὶ συνήγορον πλησίον του Πατρὸς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν δίκαιον καὶ ἀπολύτως ἀναμάρτητον, ὁ ὁποῖος διὰ τὴν ἀναμαρτησίαν καὶ ἁγιὀτητά του ἔχει παρρησίαν πρὸς τὸν Θεόν.
2 καὶ αὐτὸς ἱλασμός ἐστι περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἡμῶν, οὐ περὶ τῶν ἡμετέρων δὲ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ ὅλου τοῦ κόσμου.
Καὶ ὁ Ἰησους αὐτὸς εἶναι θῦμα, ποὺ μὲ τὸ αἷμα του ἐξιλεώνει τὸν Θεὸν διὰ τὰς ἁμαρτίας μας· καὶ ὄχι μόνον διὰ τὰς ἰδικάς μας ἁμαρτίας, ἀλλὰ καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὅλου τοῦ κόσμου, ὁ ὁποῖος ἀρκεῖ νὰ πιστεύσῃ καὶ θὰ συγχωρηθῇ.
3 Καὶ ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐγνώκαμεν αὐτόν, ἐὰν τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ τηρῶμεν.
Ἀλλὰ διὰ νὰ γίνῃ μεσίτης μας καὶ ἀρχιερεύς μας ὁ Χριστός, πρέπει νὰ τὸν ἀναγνωρίσωμεν ὡς τοιοῦτον καὶ νὰ ἔλθωμεν εἰς στενὴν σχέσιν μὲ αὐτόν. Μὲ αὐτὸ δὲ καὶ μόνον μανθάνομεν καὶ πληροφορούμεθα, ὅτι ἔχομεν στενὴν γνωριμίαν καὶ σχέσιν μὲ τὸν Χριστόν, ἐὰν τηρῶμεν τὰς ἐντολάς του.
4 ὁ λέγων, ἔγνωκα αὐτόν, καὶ τὰς ἐντολὰς αὐτοῦ μὴ τηρῶν, ψεύστης ἐστί, καὶ ἐν τούτῳ ἡ ἀλήθεια οὐκ ἔστιν·
Ἐκεῖνος ποῦ λέγει· Εὐρίσκομαι εἰς στενὴν γνωριμίαν καὶ οἰκειότητα μὲ αὐτόν, καὶ συγχρόνως δὲν τηρῶ τὰς ἐντολάς του, εἶναι ψεύστης καὶ δὲν ὑπάρχει μέσα εἰς τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ἡ ἀλήθεια.
5 ὃς δ᾿ ἂν τηρῇ αὐτοῦ τὸν λόγον, ἀληθῶς ἐν τούτῳ ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ τετελείωται. ἐν τούτῳ γινώσκομεν ὅτι ἐν αὐτῷ ἐσμεν.
Εἰς ἐκεῖνον ὅμως ποὺ τηρεῖ τὸν λόγον αὐτοῦ, τοῦ Χριστοῦ, ἀληθῶς ἀνεπτύχθη εἰς τέλειον βαθμὸν ἡ πρὸς τὸν Θεὸν ἀγάπη. Μὲ αὐτὸ γνωρίζομεν, ὅτι εἴμεθα ἐνωμένοι μὲ αὐτόν.
6 ὁ λέγων ἐν αὐτῷ μένειν ὀφείλει, καθὼς ἐκεῖνος περιεπάτησε, καὶ αὐτὸς οὕτω περιπατεῖν.
Ἐκεῖνος ποὺ λέγει, ὅτι μένει καὶ ζῇ ἐν τῷ Χριστῷ ὡς εἱς ἄλλην πνευματικὴν ἀτμόσφαιραν, ἔχει ὑποχρέωσιν, καθὼς ἐκεῖνος ἐπολιτεύθη καὶ συμπεριεφέρθη, ἔτσι καὶ αὐτὸς νὰ συμπεριφέρεται καὶ νὰ ζῇ.
7 Ἀδελφοί, οὐκ ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ἀλλ᾿ ἐντολὴν παλαιάν, ἣν εἴχετε ἀπ' ἀρχῆς· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιά ἐστιν ὁ λόγος ὃν ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς.
Ἄδελφοί, δὲν σᾶς γράφω ἐντολὴν νέαν, ἀλλὰ τὴν ἐντολὴν τῆς ἀγάπης, ἡ ὁποῖα εἶναι παλαιὰ καὶ τὴν ὁποῖαν εἴχατε ἐξ ἀρχῆς τῆς χριστιανικῆς ἐπιστροφῆς καὶ ζωῆς σας· ἡ ἐντολὴ ἡ παλαιὰ εἶναι τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, ποὺ ἐξ ἀρχῆς ἠκούσατε καὶ τὸ ὁποῖον εἶναι κήρυγμα ἀγάπης.
8 πάλιν ἐντολὴν καινὴν γράφω ὑμῖν, ὅ ἐστιν ἀληθὲς ἐν αὐτῷ καὶ ἐν ὑμῖν, ὅτι ἡ σκοτία παράγεται καὶ τὸ φῶς τὸ ἀληθινὸν ἤδη φαίνει.
Ἀλλ’ ἡ ἐντολὴ αὐτὴ ἡ παλαιὰ εἶναι συγχρόνως καὶ ἐντολὴ νέα. Καὶ νέαν λοιπὸν ἐντολὴν σᾶς γράφω. Ὅτι δὲ ἡ ἐντολὴ τῆς ἀγάπης εἶναι καὶ νέα ἐντολή, ἀποδεικνύεται ἀληθὲς τόσον ἐν τῷ προσώπω τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος ἐδίδαξε καὶ ἐφήρμοσεν αὐτὴν ὑπὸ νέαν τελείαν μορφήν, ὅσον καὶ ἐν τῷ προσώπῳ ὑμῶν τῶν Χριστιανῶν, εἰς τὸν βίον τῶν ὁποίων παρουσιάζονται τὰ νέα ἐξαίρετα ἀποτελέσματά της. Καὶ εἶναι ὄντως ἐξαίρετα τὰ ἀποτελέσματα ταῦτα. Διότι τὸ ἠθικὸν σκότος τῆς ἁμαρτίας καὶ τῆς πλάνης φεύγει καὶ τὸ πνεῦμα καὶ ἡ διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ, ποὺ εἶναι τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, φωτίζει τώρα τὸν κόσμον.
9 ὁ λέγων ἐν τῷ φωτὶ εἶναι, καὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ μισῶν, ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶν ἕως ἄρτι.
Ἐκεῖνος ποὺ λέγει, ὅτι ζῇ μέσα εἰς το ἠθικὸν φῶς, συγχρόνως ὅμως μισεῖ τὸν ἀδελφόν του Χριστιανόν, αὐτὸς ἀκόμη καὶ τώρα, ὁπότε τὸ ἀληθινὸν φῶς φωτίζει, εὑρίσκεται μέσα εἰς το ἠθικὸν σκότος.
10 ὁ ἀγαπῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῷ φωτὶ μένει, καὶ σκάνδαλον ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν·
Μόνον ἐκεῖνος ποὺ ἀγαπᾷ τὸν ἀδελφόν του μένει μέσα εἰς το ἠθικὸν φῶς καὶ οὔτε δίδει ἀφορμὴν σκανδάλου καὶ πτώσεως εἰς τὸν ἀδελφόν του, οὔτε αὐτὸς πικραίνεται ἢ ὅπωσδήποτε σκανδαλίζεται ἀπὸ τὸν ἀδελφόν του.
11 ὁ δὲ μισῶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐστὶ καὶ ἐν τῇ σκοτίᾳ περιπατεῖ, καὶ οὐκ οἷδε ποῦ ὑπάγει, ὅτι ἡ σκοτία ἐτύφλωσε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ.
Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ μισεῖ τὸν ἀδελφόν του, εἶναι βυθισμένος εἰς τὸ πνευματικὸν καὶ ἠθικὸν σκότος καὶ ἡ συμπεριφορά του εἶναι συμπεριφορὰ σκοτεινὴ καὶ ἔνοχος. Καὶ ὅμοιος πρὸς τυφλὸν δὲν ξεύρει ποῦ πηγαίνει καὶ κινδυνεύει νὰ χαθῇ, διότι τὸ ἠθικὸν σκότος τῆς ἁμαρτίας ἐτύφλωσε τὰ μάτια τῆς ψυχῆς του.
12 Γράφω ὑμῖν, τεκνία, ὅτι ἀφέωνται ὑμῖν αἱ ἁμαρτίαι διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
Σᾶς γράφω, παιδάκια μου, τὴν ἐπιστολὴν αὐτήν, διότι ἔχουν συγχωρηθῆ αἱ ἁμαρτίαι σας διὰ τῆς πίστεως εἰς το ὄνομά Του.
13 γράφω ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς. γράφω ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι νενικήκατε τὸν πονηρόν. ἔγραψα ὑμῖν, παιδία, ὅτι ἐγνώκατε τὸν πατέρα.
Γράφω εἰς σᾶς, ποὺ διὰ τὴν ἡλικίαν σας καὶ διὰ τὴν χριστιανικήν σας πεῖραν ἀξίζει νὰ ὀνομάζεσθε πατέρες, διότι λόγω τῆς προόδου σας εἰς τὴν χριστιανικὴν ζωὴν ἔχετε γνωρίσει καλὰ τὸν Λόγον, ὁ ὁποῖος εἶναι ἐξ ἀρχῆς καὶ ἀνάρχως πρὸς τὸν Πατέρα. Γράφω εἰς σᾶς, νεώτεροι, διότι ἔχετε νικήσει τὸν πονηρὸν κατὰ τοὺς διαφόρους πειρασμοὺς τῆς νεαρᾶς σας ἡλικίας. Σᾶς ἔγραψα, παιδιά μου, διότι ἔχετε γνωρίσει διὰ τῆς πείρας καὶ τῆς στενῆς σχέσεως τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα.
14 ἔγραψα ὑμῖν, πατέρες, ὅτι ἐγνώκατε τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς. ἔγραψα ὑμῖν, νεανίσκοι, ὅτι ἰσχυροί ἐστε καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἐν ὑμῖν μένει καὶ νενικήκατε τὸν πονηρόν.
Σᾶς ἔγραψα, πατέρες, διότι ἔχετε γνωρίσει καλὰ τὸν Χριστόν, ὁ ὁποῖος ὑπάρχει ἀπ’ ἀρχῆς ἀϊδίως. Σᾶς ἔγραψα, νέοι, διότι, παρὰ τὸ ἄωρον τῆς ἡλικίας σας, εἶσθε πνευματικῶς ἰσχυροὶ καὶ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ μένει μέσα σας καὶ ἔχετε νικήσει τὸν πονηρόν, ποὺ ἰδιαιτέρως ἐπιβουλεύεται τὴν νεότητα.
15 μὴ ἀγαπᾶτε τὸν κόσμον μηδὲ τὰ ἐν τῷ κόσμῳ. ἐάν τις ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, οὐκ ἔστιν ἡ ἀγάπη τοῦ πατρὸς ἐν αὐτῷ·
Μὴ ἀγαπᾶτε τὸν μάταιον καὶ μακρὰν τοῦ Θεοῦ εὑρισκόμενον κόσμον, μηδὲ τὰς ἐν τῷ κόσμω ἀπολαύσεις, ποὺ ἀποχωρίζουν τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὸν Θεόν. Ἐὰν κανεὶς ἀγαπᾷ τὸν κόσμον, ἡ πρὸς τὸν ἐν οὐρανοῖς Πατέρα ἀγάπη δὲν ὑπάρχει μέσα του.
16 ὅτι πᾶν τὸ ἐν τῷ κόσμῳ, ἡ ἐπιθυμία τῆς σαρκὸς καὶ ἡ ἐπιθυμία τῶν ὀφθαλμῶν καὶ ἡ ἀλαζονεία τοῦ βίου, οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ πατρός, ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ κόσμου ἐστί.
Καὶ δὲν ἔχει ἡ καρδία τοῦ ἀνθρώπου αὐτοῦ ἀγάπην πρὸς τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, διότι κάθε τι ποὺ ὑπάρχει εἰς τὸν μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον, ἤτοι ἡ ἐπιθυμία τῆς διεφθαρμένης φύσεως καὶ σαρκὸς τοῦ ἀνθρώπου καὶ ἡ ἐπιθυμία, ποὺ μᾶς προκαλοῦν, τὰ μάτια μας, καὶ ἡ ἀλαζονική ἐπίδειξις, είς τὴν ὁποίαν σπρώχνουν τἆ πλούτη, ὅλα αὐτὰ δὲν εναι ἀπὸ τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα, ἀλλ'εἶναι ἀπὸ τὸν μακρὰν τοῦ Θεοῦ κόσμον.
17 καὶ ὁ κόσμος παράγεται καὶ ἡ ἐπιθυμία αὐτοῦ· ὁ δὲ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
Καὶ ὁ μάταιος κόσμος παρέρχεται, καθὼς περνὰ καὶ ἡ ἐπιθυμία, τὴν ὁποίαν τὰ ἀγαθὰ καὶ αἱ ἀπολαύσεις του προκαλοῦν. Ἐκεῖνος ὅμως, ποὺ ἐκτελεῖ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, μένει αἰωνίως καὶ δὲν παρέρχεται.
18 Παιδία, ἐσχάτη ὥρα ἐστί, καὶ καθὼς ἠκούσατε ὅτι ὁ ἀντίχριστος ἔρχεται, καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν· ὅθεν γινώσκομεν ὅτι ἐσχάτη ὥρα ἐστὶν
Παιδιά μου, ἔρχομαι τώρα νὰ σᾶς ὑποδείξω ἕνα νέον κίνδυνον. Εἶναι ὥρα κρίσιμος καὶ γεμάτη ἀπὸ κινδύνους ἡ σημερινὴ ἐποχή. Καὶ καθὼς ἠκούσατε ἀπὸ τὸ εὐαγγελικὸν κήρυγμα, ὅτι πρόκειται νὰ ἔλθῃ ὁ ἀντίχριστος, καὶ τώρα ἔχουν ἀναφανῇ πολλοὶ αἱρετικοί, πρόδρομοι τοῦ ἀντιχρίστου. Ἐξ αὐτοῦ λοιπὸν μανθάνομεν, ὅτι ἡ ἐποχή μας εἶναι ἐποχὴ κρίσιμος.
19 ἐξ ἡμῶν ἐξῆλθον, ἀλλ᾿ οὐκ ἦσαν ἐξ ἡμῶν· εἰ γὰρ ἦσαν ἐξ ἡμῶν, μεμενήκεισαν ἂν μεθ᾿ ἡμῶν· ἀλλ᾿ ἵνα φανερωθῶσιν ὅτι οὐκ εἰσὶ πάντες ἐξ ἡμῶν.
Ἀπὸ ἡμᾶς τοὺς Χριστιανοὺς ἐχωρίσθησαν καὶ ἐβγῆκαν ἔξω τῆς Ἐκκλησίας. Ἀλλὰ δὲν ἦσαν πράγματι ἀπὸ ἡμᾶς· δὲν ἦσαν ποτὲ μέλη γνήσια τῆς Ἐκκλησίας. Διότι, ἐὰν τότε, ποὺ ἐφαίνοντο μαζί μας, ἦσαν πράγματι ἀπὸ ἡμᾶς καὶ γνήσια μέλη τῆς Ἐκκλησίας, θὰ εἶχαν μείνει μαζί μας. Ἀλλ’ ἔφυγαν καὶ ἐβγῆκαν ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, διὰ νὰ μὴ μείνουν κρυμμένοι, ἀλλὰ διὰ νὰ φανερωθοῦν, ὅτι ὅλοι τους δὲν εἶναι ἀπὸ ἡμᾶς, δὲν εἶναι γνήσιοι Χριστιανοί.
20 καὶ ὑμεῖς χρῖσμα ἔχετε ἀπὸ τοῦ ἁγίου, καὶ οἴδατε πάντα.
Καὶ πρὸς τί ἑγὼ νὰ σᾶς ὁμιλῶ δι’ αὐτούς; Σεῖς ἔχετε χρῖσμα πνευματικόν, τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποὺ ἐλάβετε εἰς τὸ βάπτισμά σας ἀπὸ τὸν Ἅγιον, τὸν Ἰησοῦν Χριστόν. Καὶ μὲ τὸν φωτισμόν, ποὺ σᾶς δίδει τὸ χρῖσμα αὐτό, γνωρίζετε ὅλα τὰ σωτηριώδη, ὥστε δύνασθε νὰ διακρίνετε τὰς ψευδοδιδασκαλίας.
21 οὐκ ἔγραψα ὑμῖν ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ᾿ ὅτι οἴδατε αὐτήν, καὶ ὅτι πᾶν ψεῦδος ἐκ τῆς ἀληθείας οὐκ ἔστι.
Δι’ αὐτὸ καὶ ἐγὼ σᾶς ἔγραψα τὰ ἀνωτέρω, ὄχι ἐπειδὴ δὲν γνωρίζετε τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ σᾶς τὰ ἔγραψα, ἐπειδὴ γνωρίζετε αὐτὴν καὶ ἐπειδὴ πᾶν ψεῦδος δὲν ἔχει τὴν πηγήν του εἰς τὴν ἀλήθειαν.
22 τίς ἐστιν ὁ ψεύστης εἰ μὴ ὁ ἀρνούμενος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ὁ Χριστός; οὗτός ἐστιν ὁ ἀντίχριστος, ὁ ἀρνούμενος τὸν πατέρα καὶ τὸν υἱόν.
Ποῖος εἶναι ὁ πραγματικὸς ψεύστης παρὰ ἐκεῖνος, ποὺ ἀρνεῖται ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ ἐνωμένος μὲ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ εἰς ἕνα πρόσωπον Χριστός; Αὐτὸς εἶναι, ποὺ ἐνσαρκώνει τὸ πνεῦμα τοῦ ἀντιχρίστου, αὐτὸς ποὺ ἀρνεῖται τὸν Πατέρα καὶ τὸν Υἱόν, ἀφοῦ δὲν δέχεται τὴν ἀποκάλυψιν, τὴν ὁποίαν περὶ τοῦ Πατρὸς μᾶς ἔκαμεν ὁ Υἱός.
23 πᾶς ὁ ἀρνούμενος τὸν υἱὸν οὐδὲ τὸν πατέρα ἔχει.
Καθένας ποὺ ἀρνεῖται τὸν Υἱόν, δὲν ἔχει καὶ τὸν Πατέρα.
24 Ὑμεῖς οὖν ὃ ἠκούσατε ἀπ᾿ ἀρχῆς, ἐν ὑμῖν μενέτω. ἐὰν ἐν ὑμῖν μείνῃ ὃ ἀπ' ἀρχῆς ἠκούσατε, καὶ ὑμεῖς ἐν τῷ υἱῷ καὶ ἐν τῷ πατρὶ μενεῖτε.
Αὐτὸ λοιπὸν ποὺ ἠκούσατε σεῖς διὰ τοῦ κηρύγματος ἀπὸ τὴν ἀρχήν τοῦ χριστιανικοῦ σας βίου περὶ τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ ἂς μένῃ μέσα σας ἀμετάβλητον καὶ μόνιμον. Ἐὰν μείνῃ μέσα σας αὐτό, ποὺ ἀπὸ τὰς ἀρχὰς ἠκούσατε, καὶ σεῖς θὰ μείνετε εἰς στενὴν σχέσιν καὶ κοινωνίαν μὲ τὸν Υἱὸν καὶ τὸν Πατέρα.
25 καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον.
Καὶ αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπόσχεσις, ποὺ μᾶς ὑπέσχέθη ὁ Χριστός, ἡ αἰώνιος ζωή, ἡ ὁποία συνίσταται εἰς τὴν κοινωνίαν καὶ ἕνωσίν μας μὲ τὸν Υἱὸν καὶ μὲ τὸν Πατέρα.
26 Ταῦτα ἔγραψα ὑμῖν περὶ τῶν πλανώντων ὑμᾶς.
Σᾶς ἔγραψα αὐτὰ δι' ἐκείνους, ποὺ προσπαθοῦν νὰ σᾶς πλανήσουν μὲ τὰς αἱρετικάς των διδασκαλίας.
27 καὶ ὑμεῖς, τὸ χρῖσμα ὃ ἐλάβατε ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἐν ὑμῖν μένει, καὶ οὐ χρείαν ἔχετε ἵνα τις διδάσκῃ ὑμᾶς, ἀλλ᾿ ὡς τὸ αὐτὸ χρῖσμα διδάσκει ὑμᾶς περὶ πάντων, καὶ ἀληθές ἐστι καὶ οὐκ ἔστι ψεῦδος, καὶ καθὼς ἐδίδαξεν ὑμᾶς μενεῖτε ἐν αὐτῷ.
Καὶ σεῖς ἔχετε τὸ πνευματικὸν χρῖσμα, ἤτοι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ποῦ ἐλάβετε ἀπὸ αὐτὸν τὸν Χριστὸν καὶ μένει τοῦτο μέσα σας, καὶ δι' αὐτὸ δὲν ἔχετε ἀνάγκην νὰ σᾶς διδάσκῃ κανένας ἄνθρωπος. Ἀλλὰ καθὼς τὸ χρῖσμα, ποὺ μένει πάντοτε τὸ ἴδιον καὶ δὲν ἀλλάσσει ποτέ, σᾶς διδάσκει δι’ ὅλα, καὶ ἡ διδασκαλία του εἶναι ἀληθὴς καὶ δὲν εἶναι ψευδὴς καὶ καθὼς ἐξ ἀρχῆς σᾶς ἐδίδαξεν, ἔτσι πρέπει νὰ μείνετε εἰς αὐτὸν τὸν Χριστὸν καὶ νὰ κρατήσετε στερεὰ τὴν διδασκαλίαν, ποὺ σᾶς ἐδίδαξε τὸ Πνεῦμα.
28 Καὶ νῦν, τεκνία, μένετε ἐν αὐτῷ, ἵνα ὅταν φανερωθῇ ἔχω μεν παρρησίαν καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ παρουσίᾳ αὐτοῦ.
Καὶ τώρα λοιπόν, παιδάκια μου, μένετε σταθεροὶ εἰς τὴν στενὴν σχέσιν καὶ κοινωνίαν μὲ τὸν Χριστόν, ὥστε ὅταν φανερωθῇ ἐνδόξως νὰ ἔχωμεν θάρρος καὶ πεποίθησιν εἰς αὐτὸν καὶ νὰ μὴ ἐντροπιασθῶμεν ἀποφεύγοντες αὐτὸν ὡς ἔνοχοι κατὰ τὴν δευτέραν του παρουσίαν.
29 ἐὰν εἰδῆτε ὅτι δίκαιός ἐστι, γινώσκετε ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν δικαιοσύνην ἐξ αὐτοῦ γεγέννηται.
Καὶ δὲν θὰ ἐντροπιασθῶμεν, ἐάν τοῦ ὁμοιάζωμεν. Καὶ ἔαν ἠξεύρετε, ὅτι εἶναι δίκαιος ὁ Χριστός, γνωρίζετε ἐκ πείρας καὶ ὅτι καθένας, ποὺ ἐφαρμόζει ἐν τῇ πράξει τὴν δικαιοσύνην, ἔχει γεννηθῆ ἀπὸ αὐτὸν καὶ τοῦ ὁμοιάζει, ὅπως κάθε παιδὶ ὁμοιάζει πρὸς τὸν πατέρα του.
Ερμηνεία Π. Τρεμπέλα