ελ
Καινή Διαθήκη
1 ΤΟΥΤΟΥ χάριν ἐγὼ Παῦλος ὁ δέσμιος τοῦ Χριστοῦ Ἰησοῦ ὑπὲρ ὑμῶν τῶν ἐθνῶν,
Διότι δὲ δὲν εἶσθε πλέον ξένοι, ἀλλ’ εἶσθε οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ, δι’ αὐτὸ καὶ ἑγὼ ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἶμαι φυλακισμένος διὰ τὸν Ἰησοῦν Χριστὸν ἐξ αἰτίας τῆς δράσεώς μου ὅπως σωθῆτε σεῖς οἰ ἐθνικοί, δέομαι καὶ παρακαλῶ τὸν Θεὸν διὰ σᾶς.
2 εἴγε ἠκούσατε τὴν οἰκονομίαν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τῆς δοθείσης μοι εἰς ὑμᾶς,
Ναὶ εἶμαι φυλακισμένος ὡς ἰδικός σας ἀπόστολος ἐξουσιοδοτημένος νὰ κηρύττω τὸ εὐαγγέλιον εἰς τὰ ἔθνη. Καὶ περὶ αὐτοῦ δὲν θὰ σᾶς μένῃ καμμία ἀμφιβολία, ἐὰν βεβαίως ἠκούσατε τὸν σοφὸν τρόπον, ποὺ μετεχειρίσθη διὰ νὰ μὲ προσκαλέσῃ εἰς τὸ ἀποστολικὸν ἀξίωμα ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία μοῦ ἐδόθη διὰ σᾶς.
3 ὅτι κατὰ ἀποκάλυψιν ἐγνώρισέ μοι τὸ μυστήριον, καθὼς προέγραψα ἐν ὀλίγῳ,
Ὁμιλῶ περὶ τῆς οἰκονομίας καὶ τῆς σοφῆς τακτοποιήσεως, τὴν ὁποίαν ἔκαμεν ὁ Θεός, προκειμένου νὰ γίνω ἀπόστολός σας. Διότι αὐτὸς μὲ ἀποκάλυψιν μοῦ ἐγνωστοποίησε τὴν ἕως τότε κρυμμένην ἀλήθειαν, περὶ τοῦ ὅτι καὶ οἱ ἐθνικοὶ θὰ ἐσωζοντο καὶ θὰ ἐγίνοντο οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ, καθὼς δι’ ὀλίγων σᾶς ἔγραψα προηγουμένως.
4 πρὸς ὃ δύνασθε ἀναγινώσκοντες νοῆσαι τὴν σύνεσίν μου ἐν τῷ μυστηρίῳ τοῦ Χριστοῦ,
Σύμφωνα δὲ μὲ ὅσα σᾶς ἔγραψα ἠμπορεῖτε νὰ ἀντιληφθῆτε, ὅταν τὰ ἀναγινώσκετε, τὴν τελείαν γνῶσιν ποὺ ἔχω εἰς τὴν δι’ ἀποκαλύψεως γνωρισθεῖσαν ἀλήθειαν περὶ τῆς σωτηρίας καὶ τῶν ἐθνικῶν διὰ τοῦ Χριστοῦ.
5 ὃ ἑτέραις γενεαῖς οὐκ ἐγνωρίσθη τοῖς υἱοῖς τῶν ἀνθρώπων ὡς νῦν ἀπεκαλύφθη τοῖς ἁγίοις ἀποστόλοις αὐτοῦ καὶ προφήταις ἐν Πνεύματι,
Αὐτὴ ἡ ἀλήθεια ἦτο μυστήριον εἰς ἄλλας γενεὰς καὶ ἐποχὰς καὶ δὲν ἐγνωστοποιίθη εἰς τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως ἐφανερώθη τώρα μὲ ἀποκάλυψιν εἰς τοὺς ἁγίους ἀποστόλους του καὶ τοὺς Χριστιανοὺς προφήτας διὰ τοῦ Πνεύματος.
6 εἶναι τὰ ἔθνη συγκληρονόμα καὶ σύσσωμα καὶ συμμέτοχα τῆς ἐπαγγελίας αὐτοῦ ἐν τῷ Χριστῷ διὰ τοῦ εὐαγγελίου,
Ἐφανερωθη δηλαδὴ ἀπὸ τὸ Ἅγιον Πνεῦμα, ὅτι εἶναι τὰ ἔθνη συγκληρονόμα μαζὶ μὲ τοὺς ἐξ Ἰουδαίων πιστεύοντας καὶ ἐνωμένα μὲ αὐτοὺς εἰς ἕνα ἠθικὸν σῶμα καὶ συμμετέχουν εἰς τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ. Λαμβάνουν δὲ τὰ ἔθνη τὰ δικαιώματα αὐτὰ διὰ τῆς κοινωνίας καὶ ἑνώσεώς των μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, ἡ ὁποία πραγματοποιεῖται διὰ τῆς πίστεώς των εἰς τὸ εὐαγγέλιον.
7 οὗ ἐγενόμην διάκονος κατὰ τὴν δωρεὰν τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι κατὰ τὴν ἐνέργειαν τῆς δυνάμεως αὐτοῦ.
Τοῦ εὐαγγελίου δὲ αὐτοῦ ἔγινα ὑπηρέτης σύμφωνα μὲ τὴν δωρεάν, ποὺ μοῦ ἔκαμεν ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ. Διὰ νὰ μοῦ δοθῇ δὲ ἡ δωρεὰ αὐτή, ἐμβῆκεν εἰς ἐνέργειαν καὶ ἡ δύναμις τοῦ Θεοῦ, ἢ ὁποία ἀπὸ διώκτην μὲ μετέβαλεν εἰς ἀπόστολον.
8 ἐμοὶ τῷ ἐλαχιστοτέρῳ πάντων τῶν ἁγίων ἐδόθη ἡ χάρις αὕτη, ἐν τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελίσασθαι τὸν ἀνεξιχνίαστον πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ
Εἰς ἑμέ, τὸν πιὸ ἐλάχιστον ἀπὸ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ἐδόθη ἡ χάρις αὐτή, νὰ εὐαγγελίζωμαι δηλαδὴ μεταξὺ τῶν ἐθνικῶν τὸν ἀνώτερον ἀπὸ κάθε κατανόησιν πλοῦτον τῶν εὐλογιῶν καὶ ἀγαθῶν, ποὺ μᾶς ἔφερεν ὁ Χριστός.
9 καὶ φωτίσαι πάντας τίς ἡ οἰκονομία τοῦ μυστηρίου τοῦ ἀποκεκρυμμένου ἀπὸ τῶν αἰώνων ἐν τῷ Θεῷ, τῷ τὰ πάντα κτίσαντι διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ,
Εἰς ἐμὲ ἐδόθη καὶ τὸ νὰ φωτίζω ὅλους, ποία εἶναι ἡ νέα τάξις πραγμάτων καὶ ἡ νέα τακτοποίησις, ποὺ ἐπῆλθε μὲ τὴν παροχὴν τῆς σωτηρίας εἰς ὅλους διὰ μέσου τοῦ Χριστοῦ. Ἡ τακτοποίησις δὲ αὐτὴ ἦτο ἀλάθεια ἄγνωστος καὶ κρυμμένη ἐξ ἀρχῆς καὶ αἰωνίως ἐν τῷ Θεῷ, ὁ ὁποῖος ἔκτισε τὰ πάντα διὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
10 ἵνα γνωρισθῇ νῦν ταῖς ἀρχαῖς καὶ ταῖς ἐξουσίαις ἐν τοῖς ἐπουρανίοις διὰ τῆς ἐκκλησίας ἡ πολυποίκιλος σοφία τοῦ Θεοῦ,
Καὶ ἐφυλάττετο κρυμμένη, διὰ νὰ γνωσθῇ τώρα εἰς τὰς ἐν οὐρανοῖς ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας διὰ μέσου τῆς Ἐκκλησίας ἡ σοφία τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἐμφανίζεται ὑπὸ πολλὰς καὶ ποικίλας μορφάς.
11 κατὰ πρόθεσιν τῶν αἰώνων ἣν ἐποίησεν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν,
Ἔγινε δὲ γνωστὴ τώρα σύμφωνα πρὸς τὴν βουλὴν καὶ τὸ σχέδιον, τὸ ὁποῖον πρὸ πάντων τῶν αἰώνων συνέλαβεν ὁ Θεὸς καὶ τὸ ὁποῖον ἐπραγματοποίησε διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου μας.
12 ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν παρρησίαν καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐν πεποιθήσει διὰ πίστεως αὐτοῦ.
Ἀπὸ τὸν Κύριόν μας δὲ αὐτὸν ἔχομεν τὸ θάρρος πρὸς τὸν Θεόν καὶ τὴν πλησίασιν μας πρὸς αὐτὸν μὲ πεποίθησιν ὅτι δὲν θὰ ἀποκρουσθῶμεν ὑπ’ αὐτοῦ. Καὶ ἔχομεν ταῦτα διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Κύριον Ἰησοῦν.
13 διὸ αἰτοῦμαι μὴ ἐκκακεῖν ἐν ταῖς θλίψεσί μου ὑπὲρ ὑμῶν, ἥτις ἐστὶ δόξα ὑμῶν.
Διότι λοιπὸν εἶναι μέγα τὸ μυστήριον τῆς κλήσεώς σας καὶ διότι μεγάλην ἀποστολὴν ἀνέθεσεν εἰς ἐμὲ ὁ Θεός,δι' αὐτὰ σᾶς παρακαλῶ νὰ μὴ ταράττεσθε καὶ ἀποκάνετε διὰ τὰς θλίψεις μου, ποὺ ὑποφέρω διὰ σᾶς καὶ αἱ ὁποῖαι εἶναι δόξα σας, ἀφοῦ διὰ σᾶς ὁ Θεὸς παραδίδει τοὺς ἀποστόλούς του εἰς θλίψεις καὶ φυλακίσεις.
14 Τούτου χάριν κάμπτω τὰ γόνατά μου πρὸς τὸν πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ,
Ἀκριβῶς δὲ διότι δὲν εἶσθε πλέον ξένοι, ἀλλ’ οἰκιακοὶ τοῦ Θεοῦ καὶ θεία οἰκοδομή, γονατίζω ἐμπρὸς εἰς τὸν Πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ,
15 ἐξ οὗ πᾶσα πατριὰ ἐν οὐρανοῖς καὶ ἐπὶ γῆς ὀνομάζεται,
ἀπὸ τὸν ὁποῖον ὅλα τὰ ἀγγελικὰ τάγματα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ὅλα τὰ γένη τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν γῆν λαμβάνουν τὴν ὀνομασίαν τῆς φυλῆς καὶ πατριᾶς.
16 ἵνα δῴη ὑμῖν κατὰ τὸν πλοῦτον τῆς δόξης αὐτοῦ δυνάμει κραταιωθῆναι διὰ τοῦ Πνεύματος αὐτοῦ εἰς τὸν ἔσω ἄνθρωπον,
Καὶ τὸν παρακαλῶ θερμῶς νὰ σᾶς δώσῃ σύμφωνα μὲ τὸν ἔνδοξον πλοῦτον τῆς ἀπείρου τελειότητός του νὰ κραταιωθῆτε μὲ δύναμιν διὰ τοῦ Πνεύματός του εἰς τὸν ἐσωτερικὸν ἄνθρωπον,
17 κατοικῆσαι τὸν Χριστὸν διὰ τῆς πίστεως ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν,
διὰ νὰ κατοικήσῃ ὁ Χριστὸς διὰ τῆς πίστεως μέσα εἰς τὰς καρδίας σας.
18 ἐν ἀγάπῃ ἐρριζωμένοι καὶ τεθεμελιωμένοι ἵνα ἐξισχύσητε καταλαβέσθαι σὺν πᾶσι τοῖς ἁγίοις τί τὸ πλάτος καὶ μῆκος καὶ βάθος καὶ ὕψος,
Νὰ μείνετε δὲ καὶ διὰ τῆς ἀγάπης ριζωμένοι βαθειὰ καὶ θεμελιωμένοι διὰ νὰ ἠμπορέσετε νὰ καταλάβετε μαζὶ μὲ ὅλους τοὺς Χριστιανούς, ποῖον εἶναι τὸ πλάτος καὶ τὸ μάκρος καὶ τὸ βάθος καὶ τὸ ὕψος τῆς συγκαταβάσεως καὶ τοῦ ἐλέους τοῦ Χριστοῦ.
19 γνῶναί τε τὴν ὑπερβάλλουσαν τῆς γνώσεως ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ, ἵνα πληρωθῆτε εἰς πᾶν τὸ πλήρωμα τοῦ Θεοῦ.
Καὶ νὰ γνωρίσετε ἐκ πείρας τὴν ἀγάπην, μὲ τὴν ὁποίαν μᾶς ἠγάπησεν ὁ Χριστὸς καὶ ἡ ὁποία ὑπερβαίνει κάθε μέτρον καὶ ὅριον τῆς ἀνθρωπίνης γνώσεως. Καὶ τότε θὰ αἰσθανθῆτε εὐγνωμοσύνην θερμοτέραν εἰς τὸν Θεόν, θὰ τὸν ἀγαπήσετε καὶ θὰ ἀφοσιωθῆτε εἰς αὐτὸν περισσότερον. Καὶ θὰ ἐπέλθῃ ὡς ἀποτέλεσμα, ὅτι θὰ γεμισθῆτε μὲ τὴν ἀφθονίαν τῶν δωρεῶν καὶ τελειοτήτων, ποὺ πηγάζουν ἀπὸ τὸν Θεόν.
20 Τῷ δὲ δυναμένῳ ὑπὲρ πάντα ποιῆσαι ὑπερεκπερισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν, κατὰ τὴν δύναμιν τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἡμῖν,
Εἰς τὸν Θεόν δέ, ὁ ὁποῖος ἔχει τὴν δύναμιν νὰ κάμῃ εἰς ἡμᾶς παραπάνω ἀπὸ ὅλα, πολὺ περισσότερον ἀπὸ ὅσα ἡμεῖς ζητοῦμεν ἢ μπορεῖ νὰ βάλωμεν μὲ τὸ μυαλό μας, νὰ τὰ κάμῃ δὲ σύμφωνα μὲ τὴν δύναμιν, ἡ ὁποία ἐνεργεῖ μέσα μας πρὸς ἁγιασμόν μας καὶ σωτηρίαν μας,
21 αὐτῷ ἡ δόξα ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ εἰς πάσας τὰς γενεὰς τοῦ αἰῶνος τῶν αἰώνων· ἀμήν.
εἰς αὐτὸν ἂς εἶναι ἡ δόξα ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ, ποὺ ἔχει οἰκοδομηθῆ ὑπὸ τοῦ Χριστοῦ καὶ εἶναι ἐνωμένη μὲ αὐτόν, εἰς ὅλας τὰς ἐποχὰς τῆς ἀτελειώτου σειρᾶς τῶν αἰώνων τοῦ μέλλοντος. Ἀμήν.
Ερμηνεία Π. Τρεμπέλα