Τήν πρώτην έπιστολήν έφεραν είς Κόρινθον ό Τίτος μετ΄ άλλου άδελφού, τού όποίου τό όνομα δέν μάς άναφέρει ό θεϊος Παϋλος.

Άφού δέ ώργάνωσεν είς Κόρινθον ό Τίτος τήν λογίαν, ήτοι τήν συνεισφοράν ύπέρ τών έν 'Ίεροσολύμοις πτωχών Χριστιανών, έπέστρεψεν είς τήν Έφεσον. Έν τω μεταξύ ήλθε καί ό Τιμόθεος είς Κόρινθον καί άντελήφθη κατάστασιν πραγμάτων ούχι ευχάριστον, διότι τό κύρος τοϋ Άποστόλου διημφεσβητεϊτο καί πάλιν σοβαρώς καί τό σχίσμα, τό όποϊον είχε διαιρέσει τήν Έκκλησίαν τής Κορίνθου, εξηκολούθει. Αναγκάζεται λοιπόν ό Απόστολος νά πέμψη πρός τούς Κορινθίους καί δευτέραν αύστηράν έπιστολήν, τήν όποίαν έκόμισεν είς αύτους ό Τίτος καί ή όποία άπωλέσθη. Έν τώ μεταξύ ή παραμονή τού Παύλου είς την Έφεσον κατέστη γεμάτη άπό κινδύνους, ένεκα τών όποίων καί άναχωρεϊ έκεϊθεν, έρχεται δε είς Τρωάδα, ελπίζων ότι θά συνήντα έκεϊ τόν Τίτον, κομίζοντα είδήσεις περί των έν Κορίνθω. Άλλ' έπειδή δεν εύρε τούτον έκεϊ, πλήρης άνησυχίας, φεύγει έκ Τρωάδος σπεύδων πρός συνάντησιν τού Τίτου, ήτις επραγματοποιήθη είς Μακεδονίαν. Αί είδήσεις, τάς όποίας ό Τίτος μετέδωκεν είς αύτόν περί της έν Κορίνθω καταστάσεως, ήσαν ένθαρρυντικαί καί ευχάριστοι. Γράφει λοιπόν τότε τήν δευτέραν ταύτην έπιστολήν του καί άποστέλλει αύτήν πρός τούς Κορινθίους πάλιν διά τού Τίτου, διά τρίτην ήδη φοράν έπισκεπτομένου τήν Κόρινθον.

Ό χρόνος κατά ταϋτα, κατά τόν όποϊον άπεστάλη ή έπιστολή αύτη, δέν άπέχει πολύ άπό τόν χρόνον, κατά τόν όποϊον συνεγράφη ή πρώτη έπιστολή, διότι τα γεγονότα, τά όποϊα ύπαινίττεται ή Β΄ πρός Κορινθίους, θά ήδύναντο νά σημειωθούν είς χρονικόν διάστημα 7 - 8 μηνών. Έαν λοιπόν ή πρώτη έπιστολή συνεγράφη είς το τέλος τού 54 ή τάς άρχας του 55 μ. Χ., ή δευτέρα συνεγράφη περί τό φθινόπωρον τοϋ 55.