ελ
Καινή Διαθήκη
Αi Κολασσαί ήσαν άξιόλογος πόλις της Φρυγίας, ούχί μακράν της Λαοδικείας καί 'Ίεραπόλεως κείμεναι, ώς συνάγεται και έκ του Κολασ. δ΄ 13, όπου μνημονεύονται καί αί τρεϊς αύται πόλεις όμου. Ήδη έχει ταφή είς ερείπια καί μνημονεύεται χάρις είς τήν έπιστολήν ταύτην, ήτις έστάλη είς τήν έν αύταις άκμάζουσαν τότε Έκκλησίαν.
Ό άπόστολος Παϋλος φαίνεται, ότι δέν είχεν έπισκεφθή αυτοπροσώπως τάς Κολασσάς (πρβλ. κεφ. β' 1) καί δέν είχεν ίδρύσει αύτος τήν εν αύταϊς Έκκλησίαν, άλλ' ό εκ της πόλεως ταύτης καταγόμενος Έπαφράς (πρβλ. κεφ. α΄ 7-9 καί δ' 12). Έν τούτοις έπέδειξε μέγα ένδιαφέρον περί αύτης, όπως εμφαίνεται καί έκ τής έπιστολής ταύτης, τήν όποίαν άπέστειλεν είς τους έν Κολασσαϊς Χριστιανούς, διά νά προφυλάξη αύτους άπό τών ψευδοδιδασκάλων, οϊτινες έζήτουν νά παρασύρουν αύτους είς είδός τι άγγελοθρησκείας καί είς υπερασκητικάς ύπερβολάς άποχής άπό ώρισμένων φαγητών καί διακρίσεως ήμερών.
Πληροφορίας περί τούτων έλαβεν ό Άπόστολος ύπ' αύτοϋ τού Έπαφρά, όστις ήλθεν είς συνάντησιν του Αποστόλου, ότε ούτος ήτο φυλακισμένος είς τήν Ρώμην κατά τήν πρώτην φυλάκισίν του. Συνεπώς καί ή έπιστολή αύτη έγράφη άπό Ρώμης περί τό 63 μ. Χ.
1 ΠΑΥΛΟΣ, ἀπόστολος Ἰησοῦ Χριστοῦ διὰ θελήματος Θεοῦ, καὶ Τιμόθεος ὁ ἀδελφός,
Εγώ ὁ Παῦλος, ὁ ὁποῖος εἶμαι Ἀπόστολος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, διότι ὁ Θεὸς τὸ ἠθέλησε, καὶ ὁ Τιμόθεος ὁ πνευματικὸς ἀδελφός,
2 τοῖς ἐν Κολοσσαῖς ἁγίοις καὶ πιστοῖς ἀδελφοῖς ἐν Χριστῷ· χάρις ὑμῖν καὶ εἰρήνη ἀπὸ Θεοῦ πατρὸς ἡμῶν καὶ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ.
γράφομεν τὴν ἐπιστολὴν αὐτὴν πρὸς τοὺς κατοικοῦντας εἰς Κολασσὰς Χριστιανοὺς καὶ στερεωμένους εἰς τὴν πίστιν ἀδελφοὺς ἐν Χριστῷ· εἴθε νὰ σᾶς δοθῇ χάρις καὶ εἰρήνη ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ Πατέρα μας καὶ ἀπὸ τὸν Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν.
3 Εὐχαριστοῦμεν τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ πάντοτε περὶ ὑμῶν προσευχόμενοι,
Εὐχαριστοῦμεν τὸν Θεόν καὶ πατέρα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστὸν πάντοτε, ὅταν προσευχώμεθα διὰ σᾶς,
4 ἀκούσαντες τὴν πίστιν ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ καὶ τὴν ἀγάπην τὴν εἰς πάντας τοὺς ἁγίους,
διότι ἠκούσαμεν τὴν πίστιν σας, ποὺ σᾶς ενώνει μὲ τὸν Ἰησοῦν Χριστόν, καὶ τὴν ἀγαθοεργὸν ἀγάπην, ποὺ ἔχετε πρὸς ὅλους τοὺς πιστούς.
5 διὰ τὴν ἐλπίδα τὴν ἀποκειμένην ὑμῖν ἐν τοῖς οὐρανοῖς, ἣν προηκούσατε ἐν τῷ λόγῳ τῆς ἀληθείας τοῦ εὐαγγελίου
Τὸν εὐχαριστοῦμεν διὰ τὰ ἐλπιζόμενα ἀγαθά, ποὺ ἔχουν ἀποταμιευθῆ διὰ σᾶς εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ περὶ τῶν ὁποίων ἠκούσατε εἰς τὸ παρελθὸν διὰ τοῦ ἀψευδοῦς καὶ ἀλανθάστου λόγου τοῦ εὐαγγελίου, ποὺ σᾶς ἐκηρύχθη.
6 τοῦ παρόντος εἰς ὑμᾶς, καθὼς καὶ ἐν παντὶ τῷ κόσμῳ, καὶ ἔστι καρποφορούμενον καὶ αὐξανόμενον καθὼς καὶ ἐν ὑμῖν, ἀφ' ἧς ἡμέρας ἠκούσατε καὶ ἐπέγνωτε τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ,
Καὶ ἀπὸ τότε τὸ εὐαγγέλιον τοῦτο δὲν ἔπαυσε νὰ εἶναι παρὸν εἰς σᾶς, ὅπως εἶναι παρὸν καὶ εἰς ὅλον τὸν κόσμον. Καὶ ἑξακολουθεῖ νὰ καρποφορεῖ καὶ νὰ διαδίδεται, ὅπως καρποφορεῖ καὶ μεταξύ σας ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ ἠκούσατε καὶ ἐλάβατε πλήρη γνῶσιν τῆς εὐαγγελικῆς διδασκαλίας, ποὺ μᾶς ἐχάρισεν ὁ Θεός, καὶ ἡ ὁποία εἶναι ἐξ ὁλοκλήρου ἀληθής.
7 καθὼς καὶ ἐμάθετε ἀπὸ Ἐπαφρᾶ τοῦ ἀγαπητοῦ συνδούλου ἡμῶν, ὅς ἐστι πιστὸς ὑπὲρ ὑμῶν διάκονος τοῦ Χριστοῦ,
Ἔτσι δέ, ἐλεύθερον ἀπὸ κάθε πλάνην, σᾶς ἐκηρύχθη τὸ εὐαγγέλιον καὶ ἐμάθατε τοῦτο ἀπὸ τὸν Ἐπαφρᾶν, τὸν ἀγαπητὸν σύνδουλόν μας, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀληθὴς καὶ ἀφωσιωμένος τοῦ Χριστοῦ ὑπηρέτης διὰ τὴν ἰδικήν σας ὠφέλειαν καὶ σωτηρίαν.
8 ὁ καὶ δηλώσας ἡμῖν τὴν ὑμῶν ἀγάπην ἐν Πνεύματι.
Αὐτὸς καὶ μᾶς ἐφανέρωσε τὴν ἀγάπην σας, ποὺ ὡς καρπὸν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔχετε δι’ ἠμᾶς.
9 Διὰ τοῦτο καὶ ἡμεῖς, ἀφ' ἧς ἡμέρας ἠκούσαμεν, οὐ παυόμεθα ὑπὲρ ὑμῶν προσευχόμενοι καὶ αἰτούμενοι ἵνα πληρωθῆτε τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ θελήματος αὐτοῦ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ συνέσει πνευματικῇ,
Ἐπειδὴ δὲ ἐλάβαμεν τὰς εἰδήσεις αὐτάς, δι’ αὐτὸ καὶ ἡμεῖς ἀπὸ τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ποὺ τὰς ἠκούσαμεν, δὲν παύομεν νὰ προσευχώμεθα διὰ σᾶς καὶ νὰ ζητῶμεν ἀπὸ τὸν Θεόν νὰ σᾶς δώσῃ πλήρη καὶ τελείαν γνῶσιν τοῦ θελήματός του μὲ κάθε πνευματικὴν σοφίαν καὶ σύνεσιν.
10 περιπατῆσαι ὑμᾶς ἀξίως τοῦ Κυρίου εἰς πᾶσαν ἀρέσκειαν, ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καρποφοροῦντες καὶ αὐξανόμενοι εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Θεοῦ,
Ἔτσι δὲ νὰ φωτισθῆτε καὶ νὰ ὁδηγηθῆτε διὰ νὰ πολιτευθῆτε, καθὼς πρέπει καὶ ἀξίζει εἰς τὸν Κύριον, ὥστε νὰ ἀρέσκετε εἰς κάθε τι εἰς αὐτὸν μὲ τὸ νὰ παράγουν αἱ ψυχαί σας ὡς πνευματικὸν καρπὸν κάθε καλὸν ἔργον καὶ νὰ προάγεσθε εἰς τὴν ἐπίγνωσιν του Θεοῦ.
11 ἐν πάσῃ δυνάμει δυναμούμενοι κατὰ τὸ κράτος τῆς δόξης αὐτοῦ εἰς πᾶσαν ὑπομονὴν καὶ μακροθυμίαν, μετὰ χαρᾶς
Ἐνισχυόμενοι δὲ μὲ πᾶσαν δύναμιν, ποὺ θὰ σᾶς τὴν παρέχῃ ἡ κραταιὰ καὶ ἔνδοξος μεγαλειότης του, νὰ δεικνύετε κάθε ὑπομονὴν εἰς τοὺς διωγμοὺς καὶ κάθε μεγαλοκαρδίαν εἰς τὰς ἀδικίας καὶ τοὺς πειρασμούς, ὥστε μὲ χαρὰν
12 εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ καὶ πατρὶ τῷ ἱκανώσαντι ἡμᾶς εἰς τὴν μερίδα τοῦ κλήρου τῶν ἁγίων ἐν τῷ φωτί,
νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν καὶ Πατέρα, ὁ ὁποῖος μᾶς ἔκαμεν ἱκανοὺς καὶ μᾶς ἠξίωσε νὰ λάβωμεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ φωτὸς τὸ μερίδιον, ποὺ σὰν λαχεῖον ἐκληρώθη καὶ ἐδόθη δωρεὰν εἰς τοὺς Χριστιανούς.
13 ὃς ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ σκότους καὶ μετέστησεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ υἱοῦ τῆς ἀγάπης αὐτοῦ,
Ναί· νὰ εὐχαριστῆτε τὸν Θεόν, ποὺ μᾶς ἐγλύτωσεν ἀπὸ τὴν ἐξουσίαν τοῦ σκότους καὶ μᾶς μετέφερεν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ ἀγαπημένου του Υἱοῦ.
14 ἐν ᾧ ἔχομεν τὴν ἀπολύτρωσιν, τὴν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν·
Διὰ τῆς σχέσεώς μας δὲ μὲ τὸν Υἱὸν τοῦτον ἔχομεν κτῆμα μας τὴν ἀπελευθέρωσιν, τὴν συγχώρησιν τῶν ἁμαρτιῶν μας.
15 ὅς ἐστιν εἰκὼν τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀοράτου, πρωτότοκος πάσης κτίσεως,
Αὐτὸς ὁ Υἱὸς εἶναι εἰκὼν τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος δὲν βλέπεται μὲ τοὺς σωματικοὺς ὀφθαλμούς. Εἶναι ἀκόμη πρωτότοκος, ποὺ δὲν ἐκτίσθη, ἀλλ’ ἐγεννήθη ἀπὸ αὐτὴν τὴν οὐσίαν τοῦ Πατρὸς προτοῦ να δημιουργηθοῦν ὅλα τὰ κτίσματα.
16 ὅτι ἐν αὐτῷ ἐκτίσθη τὰ πάντα, τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς καὶ τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα, εἴτε θρόνοι εἴτε κυριότητες εἴτε ἀρχαὶ εἴτε ἐξουσίαι· τὰ πάντα δι' αὐτοῦ καὶ εἰς αὐτὸν ἔκτισται·
Ναί· ἐγεννήθη προτοῦ νὰ δημιουργηθῇ ὁ κόσμος. Διότι διὰ αὐτοῦ ἐκτίσθησαν ὅλα, ὅσα δηλαδὴ ὑπάρχουν εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ ὅσα εἶναι ἐπὶ τῆς γῆς· ἐκεῖνα, ποὺ βλέπονται μὲ τὰ μάτια τοῦ σώματος, καὶ ἐκεῖνα, ποὺ δὲν βλέπονται καὶ εἶναι ἀόρατα· εἴτε τὰ ἀόρατα αὐτὰ εἶναι οἱ θρόνοι, εἴτε εἶναι αἱ κυριότητες, εἴτε εἶναι αἱ ἀρχαί, εἴτε εἶναι αἱ ἐξουσίαι, ὅλα ἐν γένει τὰ οὐράνια τάγματα τῶν ἀγγέλων δι’ αὐτοῦ καὶ δι’ αὐτὸν ἔχουν κτισθῇ· ἀπὸ αὐτὸν ἔλαβαν τὴν ὕπαρξιν καὶ δι’ αὐτοῦ θὰ τελειοποιηθοῦν.
17 καὶ αὐτός ἐστι πρὸ πάντων, καὶ τὰ πάντα ἐν αὐτῷ συνέστηκε,
Καὶ αὐτὸς ὑπάρχει προτήτερα ἀπὸ ὅλα, καὶ ὅλα ἀπὸ αὐτὸν συγκροτοῦνται καὶ διατηροῦνται εἰς τὴν ὕπαρξιν καὶ κυβερνῶνται.
18 καὶ αὐτός ἐστιν ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, τῆς ἐκκλησίας· ὅς ἐστιν ἀρχή, πρωτότοκος ἐκ τῶν νεκρῶν, ἵνα γένηται ἐν πᾶσιν αὐτὸς πρωτεύων,
Καὶ αὐτός, ἀπὸ τὸν ὁποῖον τὰ πάντα συγκρατούνται, εἶναι ἡ κεφαλὴ τοῦ σώματος, δηλαδὴ τῆς Ἐκκλησίας· ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ ἀρχὴ τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὁ ἱδρυτὴς αὐτῆς, ὁ πρῶτος ποὺ ἀνέστη ἐκ τῶν νεκρῶν, διὰ νὰ γίνῃ αὐτὸς καὶ κατὰ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν του πρωτεύων εἰς ὅλα· πρῶτος δηλαδὴ καὶ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καὶ ἐν τῇ ἀναστάσει.
19 ὅτι ἐν αὐτῷ εὐδόκησε πᾶν τὸ πλήρωμα κατοικῆσαι
Τοῦ πρέπει δὲ νὰ πρωτεύῃ εἰς ὅλα, διότι μέσα εἰς αὐτὸν εὐηρεστήθη νὰ κατοικήσῃ σὰν εἰς ναὸν ὁλόκληρος ἡ θεία φύσις.
20 καὶ δι' αὐτοῦ ἀποκαταλλάξαι τὰ πάντα εἰς αὐτόν, εἰρηνοποιήσας διὰ τοῦ αἵματος τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ, δι' αὐτοῦ εἴτε τὰ ἐπὶ τῆς γῆς εἴτε τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.
Καὶ δι’ αὐτοῦ ὁ Θεὸς εὐηρεστήθη νὰ συνδιαλλάξῃ καὶ νὰ συμφιλίωσῃ ὅλα πρὸς τὸν ἑαυτόν του. Καὶ εἰρήνευσε μὲ τὸ αἷμα καὶ τὴν θυσίαν τοῦ σταυρικοῦ του θανάτου εἴτε τοὺς ἐπὶ γῆς ἀνθρώπους μὲ τὸν Θεὸν καὶ μεταξύ τους, εἴτε τοὺς ἐν οὐρανοῖς ἀγγέλους, τοὺς ὁποίους ἐσυμφιλίωσε μὲ ὅλους μας.
21 καὶ ὑμᾶς ποτε ὄντας ἀπηλλοτριωμένους καὶ ἐχθροὺς τῇ διανοίᾳ ἐν τοῖς ἔργοις τοῖς πονηροῖς, νυνὶ δὲ ἀποκατήλλαξεν
Εἰρήνευσε δὲ καὶ σᾶς, ποὺ ἄλλοτε ἦσθε ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸν Θεόν καὶ ἐχθροὶ αὐτοῦ μὲ τὴν προαίρεσίν σας καὶ τὸ ἐσωτερικόν σας καὶ μὲ τὰ ἔργα τὰ πονηρά, ποὺ ἐκάνατε.
22 ἐν τῷ σώματι τῆς σαρκὸς αὐτοῦ διὰ τοῦ θανάτου, παραστῆσαι ὑμᾶς ἁγίους καὶ ἀμώμους καὶ ἀνεγκλήτους κατενώπιον αὐτοῦ,
Τώρα δὲ σᾶς ἐσυμφιλίωσε διὰ τοῦ σώματος, ποὺ ἦτο σὰρξ ἀνθρωπίνη ἰδική του. Σᾶς ἐσυμφιλίωσε μὲ τὸν θάνατόν του, διὰ νὰ σᾶς παραστήσῃ ἐνώπιόν του ἁγίους καὶ ἀμέμπτους καὶ ἀπηλλαγμένους ἀπὸ κάθε κατηγορίαν.
23 εἴ γε ἐπιμένετε τῇ πίστει τεθεμελιωμένοι καὶ ἑδραῖοι καὶ μὴ μετακινούμενοι ἀπὸ τῆς ἐλπίδος τοῦ εὐαγγελίου οὗ ἠκούσατε, τοῦ κηρυχθέντος ἐν πάσῃ τῇ κτίσει τῇ ὑπὸ τὸν οὐρανόν, οὗ ἐγενόμην ἐγὼ Παῦλος διάκονος.
Ἀσφαλῶς δὲ θὰ σᾶς παραστήσῃ ἁγίους καὶ ἀμέμπτους, ἐὰν βεβαίως καὶ σεῖς ἑξακολουθῆτε νὰ ἐμμένετε θεμελιωμένοι εἰς τὴν πίστιν καὶ στερεοί, χωρὶς να μετακινῆσθε καὶ ἀπομακρύνεστε ἀπὸ τὴν ἐλπίδα, ποὺ μᾶς ὑπόσχεται τὸ εὐαγγέλιον, τὸ ὁποῖον ἠκούσατε καὶ τὸ ὁποῖον ἐκηρύχθη εἰς ὅλην τὴν κάτω ἀπὸ τὸν οὐρανὸν οἰκουμένην, καὶ τοῦ ὁποίου εὐαγγελίου ἔγινα ἐγὼ ὁ Παῦλος διάκονος.
24 Νῦν χαίρω ἐν τοῖς παθήμασί μου ὑπὲρ ὑμῶν καὶ ἀνταναπληρῶ τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκί μου ὑπὲρ τοῦ σώματος αὐτοῦ, ὅ ἐστιν ἡ ἐκκλησία,
Καὶ ἡ δρᾶσις μου ὡς Ἀποστόλου ἠμποδίσθη πρὸς τὸ παρόν, διότι εἶμαι φυλακισμένος. Ἀλλὰ τώρα παρὰ τὴν φυλάκισίν μου αὐτὴν χαίρω διὰ τὰ παθήματα, ποὺ ὑποφέρω διὰ τὴν σωτηρίαν σας. Καὶ μὲ τὰ παθήματά μου αὐτὰ ἀναπληρώνω τὰ ὑστερήματα τῶν θλίψεων τοῦ Χριστοῦ καὶ πάσχω ἑγὼ εἰς τὸ σῶμα μου τὰ ὅσα δὲν ἐπρόφθασε νὰ πάθῃ ὁ Χριστός. Καὶ τὰ ὑποφέρω ὑπὲρ τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ Ἐκκλησία.
25 ἧς ἐγενόμην ἐγὼ διάκονος κατὰ τὴν οἰκονομίαν τοῦ Θεοῦ τὴν δοθεῖσάν μοι εἰς ὑμᾶς, πληρῶσαι τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ,
Τῆς Ἐκκλησίας δὲ αὐτῆς ἔγινα ἐγὼ διάκονος καὶ τὴν ὑπηρετῶ μὲ τὸ ὑψηλὸν ἀξίωμα τοῦ οἰκονόμου τοῦ Θεοῦ, τὸ ὁποῖον μου ἐδόθη πρὸς ὠφέλειάν σας. Μοῦ ἐδόθη τὸ ἀξίωμα αὐτό, διὰ νὰ κηρύξω πλήρως καὶ εἰς τὴν ἐντέλειαν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ.
26 τὸ μυστήριον τὸ ἀποκεκρυμμένον ἀπὸ τῶν αἰώνων καὶ ἀπὸ τῶν γενεῶν, νυνὶ δὲ ἐφανερώθη τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ,
Καὶ ὅταν λέγω τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἐννοῶ τὸ εὐαγγέλιον, ποὺ διακηρύττει τὴν σωτήριον βουλὴν τοῦ Θεοῦ τοῦ νὰ σωθοῦν ὅλοι οἰ ἄνθρωποι διὰ τοῦ Χριστοῦ. Καὶ τὸ σωτήριον αὐτὸ σχέδιον τοῦ Θεοῦ ἦτο κρυμμένον ἀπ’ ἀρχῆς τοῦ χρόνου, καθ’ ὅλους τοὺς αἰῶνας καὶ τὰς γενεάς, ἐφανερώθη δὲ τώρα μὲ τὸ κήρυγμα εἰς τοὺς ἁγίους αὐτοῦ, τοὺς Χριστιανούς.
27 οἷς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς γνωρίσαι τίς ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τοῦ μυστηρίου τούτου ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὅς ἐστι Χριστὸς ἐν ὑμῖν, ἡ ἐλπὶς τῆς δόξης·
Εἰς αὐτοὺς ἠθέλησεν ὁ Θεὸς νὰ γνωστοποιήση, πόσον μεγάλος εἶναι ὁ ἔνδοξος πλοῦτος τῶν χαρίτων καὶ δωρεῶν τοῦ Θεοῦ, ποὺ φανερώνεται καὶ ἐκχύνεται διὰ τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ τῆς σωτηρίας. Καὶ τοῦ μυστηρίου αὐτοῦ ἡ δόξα φαίνεται πολὺ περισσότερον ἐν τῇ σωτηρίᾳ τῶν ἐθνικῶν. Μᾶς ἀπεκαλύφθη δηλαδὴ τώρα ἡ ἄγνωστος πρότερον ἀλήθεια, ὅτι ὁ Χριστός, τὸν ὁποῖον οἱ Ἰουδαῖοι ἐφαντάζοντο ὡς ἀποκλειστικῶς ἰδικόν των, εἶναι μεταξύ σας καὶ ἰδικός σας σωτὴρ καὶ λυτρωτής, διὰ τοῦ ὁποίου ἐλπίζομεν νὰ ἐπιτύχωμεν τὴν αἰωνίαν δόξαν.
28 ὃν ἡμεῖς καταγγέλλομεν νουθετοῦντες πάντα ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες πάντα ἄνθρωπον ἐν πάσῃ σοφίᾳ, ἵνα παραστήσωμεν πάντα ἄνθρωπον τέλειον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ·
Τὸν Χριστὸν δὲ αὐτὸν κηρύττομεν ἡμεῖς οἰ Ἀπόστολοι συμβουλεύοντες κάθε ἄνθρωπον καὶ διδάσκοντες κάθε ἄνθρωπον μὲ πᾶσαν σοφίαν καὶ σύνεσιν, διὰ νὰ παρουσιάσωμεν κάθε ἄνθρωπον τέλειον, ὅπως τὸν κάνει ἡ μετὰ τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἕνωσις.
29 εἰς ὃ καὶ κοπιῶ ἀγωνιζόμενος κατὰ τὴν ἐνέργειαν αὐτοῦ τὴν ἐνεργουμένην ἐν ἐμοὶ ἐν δυνάμει.
Πρὸς τὸν σκοπὸν δὲ αὐτὸν κοπιάζω καὶ ὑποβάλλομαι εἰς ἀγῶνας καὶ θυσίας σύμφωνα μὲ τὴν ἐνέργειαν, ποὺ μὲ δύναμιν καὶ ἀποτελεσματικότητα ἐνεργεῖ δι’ ἐμοῦ ὁ Χριστός.
Ερμηνεία Π. Τρεμπέλα