ελ
Καινή Διαθήκη
1 ΜΕΤΑ δὲ πέντε ἡμέρας κατέβη ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας μετὰ τῶν πρεσβυτέρων καὶ ρήτορος Τερτύλλου τινός, οἵτινες ἐνεφάνισαν τῷ ἡγεμόνι κατὰ τοῦ Παύλου.
Ύστερον δὲ ἀπὸ πέντε ἡμέρας κατέβη ἀπὸ τὰ Ἱεροσόλυμα εἰς τὴν Καισάρειαν ὁ ἀρχιερεὺς Ἀνανίας μὲ τοὺς πρεσβυτέρους καὶ μὲ κάποιον δικηγόρον ποὺ ἐλέγετο Τέρτυλλος, καὶ ἔδωκαν εἰς τὸν ἡγεμόνα καταγγελίαν κατὰ τοῦ Παύλου.
2 κληθέντος δὲ αὐτοῦ ἤρξατο κατηγορεῖν ὁ Τέρτυλλος λέγων·
Ἀφοῦ δὲ ἐκλήθη οὗτος νὰ παρουσιασθῇ ἐνώπιον τοῦ ἡγεμόνος καὶ τῶν κατηγόρων του, ἤρχισεν ὁ Τέρτυλλος νὰ τὸν κατηγορῇ λέγων·
3 πολλῆς εἰρήνης τυγχάνοντες διὰ σοῦ καὶ κατορθωμάτων γινομένων τῷ ἔθνει τούτῳ διὰ τῆς σῆς προνοίας, πάντῃ τε καὶ πανταχοῦ ἀποδεχόμεθα, κράτιστε Φῆλιξ, μετὰ πάσης εὐχαριστίας.
Ἐπειδή, ἐξοχώτατε Φήλιξ, ἀπολαμβάνομεν διὰ τῆς διοικήσεώς σου πολλὴν εἰρήνην καὶ γίνονται μεγάλαι ἐπιτυχίαι καὶ ἔργα δράσεως ἐπωφελῆ εἰς τὸ ἔθνος αὐτὸ διὰ τῆς προνοητικότητος καὶ προβλέψεώς σου, γίνονται δὲ ταῦτα εἰς κάθε εὐκαιρίαν καὶ περίστασιν καὶ εἰς κάθε τόπον, ἀποδεχόμεθα καὶ ἐπικροτοῦμεν τὴν εὐεργετικὴν αὐτὴν δρᾶσιν σου μὲ πᾶσαν εὐγνωμοσύνην.
4 ἵνα δὲ μὴ ἐπὶ πλεῖόν σε ἐγκόπτω, παρακαλῶ ἀκοῦσαί σε ἡμῶν συντόμως τῇ σῇ ἐπιεικείᾳ.
Διὰ νὰ μὴ λέγω δὲ περισσότερα διὰ τὴν ἀξιέπαινον δρᾶσιν σου καὶ μὲ αὐτὰ σὲ κουράζω περισσότερον, εἰσέρχομαι είς τὴν ἐξέτασιν τῆς καταγγελίας καὶ παρακαλῶ νὰ ἀκούσῃς μὲ τὴν εὐμένειάν σου, ὅσα μὲ συντομίαν θὰ εἴπωμεν.
5 εὑρόντες γὰρ τὸν ἄνδρα τοῦτον λοιμὸν καὶ κινοῦντα στάσιν πᾶσι τοῖς Ἰουδαίοις τοῖς κατὰ τὴν οἰκουμένην, πρωτοστάτην τε τῆς τῶν Ναζωραίων αἱρέσεως,
Ἐὕρομεν δηλαδὴ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν κακοποιὸν καὶ σωστὴν πληγήν, ποὺ διαταράττει τὴν τάξιν εἰς τὰς ἐπαρχίας καὶ διεγείρει ταραχὴν μεταξὺ ὅλων τῶν Ἰουδαίων, ποὺ εἶναι εἰς ὁλόκληρον τὸν κόσμον. Εἶναι δὲ καὶ ἀρχηγὸς τῆς θρησκευτικῆς μερίδος τῶν Ναζωραίων.
6 ὃς καὶ τὸ ἱερὸν ἐπείρασε βεβηλῶσαι, ὃν καὶ ἐκρατήσαμεν καὶ κατὰ τὸν ἡμέτερον νόμον ἠθελήσαμεν κρίνειν·
Ἀπεπειράθη δὲ οὗτος καὶ τὸ ἱερόν μας νὰ βεβηλώσῃ, καὶ δι’ αὐτὸ τὸν συνελάβομεν καὶ ἠθελήσαμεν νὰ τὸν καταδικάσωμεν σύμφωνα μὲ τὸν ἰδικόν μας νόμον.
7 παρελθὼν δὲ Λυσίας ὁ χιλίαρχος μετὰ πολλῆς βίας ἐκ τῶν χειρῶν ἡμῶν ἀπήγαγε,
Καταφθάσας ὅμως ὁ χιλίαρχος Λυσίας τὸν ἥρπασε ἀπὸ τὰς χεῖρας μας μὲ πολλὴν βίαν
8 κελεύσας τοὺς κατηγόρους αὐτοῦ ἔρχεσθαι ἐπὶ σέ· παρ᾿ οὗ δυνήσῃ αὐτὸς ἀνακρίνας περὶ πάντων τούτων ἐπιγνῶναι ὧν ἡμεῖς κατηγοροῦμεν αὐτοῦ.
καὶ διέταξεν οἱ κατηγοροί του νὰ ἔλθουν ἐνώπιόν σου. Παρ’ αὐτοῦ τοῦ Λυσίου, ἀφοῦ προηγουμένως σὺ ὁ ἴδιος ἐνεργήσῃς ἀνάκρισιν, θὰ δυνηθῇς νὰ μάθῃς ἐπακριβῶς ὅλα αὐτά, διὰ τὰ ὁποῖα ἡμεῖς κατηγοροῦμεν τὸν Παῦλον.
9 συνεπέθεντο δὲ καὶ οἱ Ἰουδαῖοι φάσκοντες ταῦτα οὕτως ἔχειν.
Συνεφώνησαν δὲ πρὸς τὸν Τέρτυλλον καὶ οἱ ἄρχοντες τῶν Ἰουδαίων ἐπιβεβαιώσαντες ἐντόνως, ὅτι ἔτσι εἶχον τὰ πράγματα.
10 Ἀπεκρίθη δὲ ὁ Παῦλος νεύσαντος αὐτῷ τοῦ ἡγεμόνος λέγειν· ἐκ πολλῶν ἐτῶν ὄντα σε κριτὴν τῷ ἔθνει τούτῳ ἐπιστάμενος εὐθυμότερον τὰ περὶ ἐμαυτοῦ ἀπολογοῦμαι,
Ἀκολούθως δὲ ὁ Παῦλος, ὅταν ὁ ἡγεμὼν τοῦ ἔκαμε νεῦμα νὰ ὁμιλήσῃ, ἀπήντησε τὰ ἑξῆς· Γνωρίζων ὅτι ἀπὸ πολλὰ ἔτη εἶσαι δικαστὴς εἰς τὸ ἔθνος αὐτό, μὲ καλὴ καὶ ἥσυχη καρδία λέγω, τὰ ὅσα πρὸς ὑπεράσπισίν μου πρέπει νὰ ἀπολογηθῶ.
11 δυναμένου σου γνῶναι ὅτι οὐ πλείους εἰσί μοι ἡμέραι δεκαδύο ἀφ᾿ ἧς ἀνέβην προσκυνήσων εἰς Ἱερουσαλήμ·
Καὶ ἀπολογοῦμαι μὲ τέτοια αἰσθήματα, διότι σύ, ποὺ τόσην δικαστικὴν πεῖραν ἔχεις καὶ γνωρίζεις καλῶς τὸ ἔθνος μας, δύνασαι νὰ πληροφορηθῇς μὲ τὴν ἀνάκρισίν σου, ὅτι δὲν ἐπέρασαν περισσότεροι ἀπὸ δώδεκα ἡμέραι ἀπὸ τὴν ἡμέραν, ποὺ ἀνέβην εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ προσκυνήσω.
12 καὶ οὔτε ἐν τῷ ἱερῷ εὗρόν με πρός τινα διαλεγόμενον ἢ ἐπισύστασιν ποιοῦντα ὄχλου, οὔτε ἐν ταῖς συναγωγαῖς οὔτε κατὰ τὴν πόλιν·
Καὶ οὔτε μὲ εὗρον νὰ συζητῶ μὲ ὁποιονδήποτε ἐντὸς τοῦ ἱεροῦ ἢ νὰ προκαλῶ στασιαστικὴν σύναξιν λαοῦ πουθενά, οὔτε εἰς τὰς συναγωγάς, οὔτε εἰς ὁποιονδηποτε σημεῖον τῆς πόλεως.
13 οὔτε παραστῆσαι δύνανται περὶ ὧν νῦν κατηγοροῦσί μου.
Οὔτε ἡμποροῦν νὰ ἀποδείξουν ἐκεῖνα, διὰ τὰ ὁποῖα τώρα μὲ κατηγοροῦν.
14 ὁμολογῶ δὲ τοῦτό σοι, ὅτι κατὰ τὴν ὁδὸν ἣν λέγουσιν αἵρεσιν οὕτω λατρεύω τῷ πατρῴῳ Θεῷ, πιστεύων πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν νόμον καὶ τοῖς ἐν τοῖς προφήταις γεγραμμένοις,
Ὁμολογῶ ὅμως τοῦτο εἰς σέ, ὅτι σύμφωνα μὲ τὴν θρησκείαν, τὴν ὁποίαν αὐτοὶ ἀποκαλοῦν αἵρεσιν, ἔτσι λατρεύω καὶ εἶμαι ἀφωσιωμένος εἰς τὸν Θεόν, τὸν ὁποῖον ἐλάτρευαν καὶ οἱ πατέρες μας Ἰουδαῖοι, καὶ συγχρόνως πιστεύω εἰς ὅλα, ὅσα διδάσκονται ἀπὸ τὸν νόμον καὶ εἶναι γραμμένα εἰς τοὺς προφήτας.
15 ἐλπίδα ἔχων εἰς τὸν Θεὸν ἣν καὶ αὐτοὶ οὗτοι προσδέχονται, ἀνάστασιν μέλλειν ἔσεσθαι νεκρῶν, δικαίων τε καὶ ἀδίκων·
Ἔχω δὲ ἐλπίδα στηριζομένην εἰς τὰς ὑποσχέσεις τοῦ Θεοῦ αὐτὴν ἀκριβῶς, τὴν ὁποίαν καὶ αὐτοὶ οἱ ἴδιοι περιμένουν. Ἐλπίζω δηλαδή, ὅπως ἐλπίζουν καὶ αὐτοί, ὅτι μέλλει νὰ γίνῃ ἀνάστασις νεκρῶν, καὶ τῶν δικαίων καὶ τῶν ἀδίκων.
16 ἐν τούτῳ δὲ καὶ αὐτὸς ἀσκῶ ἀπρόσκοπτον συνείδησιν ἔχειν πρὸς τὸν Θεὸν καὶ τοὺς ἀνθρώπους διὰ παντός.
Διότι δὲ περιμένω νὰ γίνῃ ἀνάστασις τῶν νεκρῶν, διὰ τοῦτο καὶ ἐγὼ ἐργάζομαι καὶ μοχθῶ προσπαθῶν νὰ ἔχω πάντοτε συνείδησιν ἐλευθέραν ἀπὸ κάθε μομφὴν καὶ τύψιν τόσον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ὅσον καὶ ἐνώπιον τῶν ἀνθρώπων.
17 δι᾿ ἐτῶν δὲ πλειόνων παρεγενόμην ἐλεημοσύνας ποιήσων εἰς τὸ ἔθνος μου καὶ προσφοράς·
Ὕστερα δὲ ἀπὸ ἀπουσίαν ἀρκετῶν ἐτῶν ἦλθα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν εἰς τὰ Ἱεροσόλυμα διὰ νὰ φέρω ἐλεημοσύνας διὰ τὸ ἔθνος μου καὶ διὰ νὰ προσφέρω θυσίας εἰς τὸν ναόν.
18 ἐν οἷς εὗρόν με ἡγνισμένον ἐν τῷ ἱερῷ, οὐ μετὰ ὄχλου οὐδὲ μετὰ θορύβου, τινὲς ἀπὸ τῆς Ἀσίας Ἰουδαῖοι,
Ἐνῷ δὲ ἐγὼ ἐφρόντιζα δι’ αὐτὰ ποὺ ἦλθα, μὲ ηὗραν ἐν τῷ ἱερῷ ὅχι νὰ βεβηλώνω αὐτό, ἀλλὰ νὰ ἐπιτελῶ τὰς τελετὰς τοῦ ἁγνισμοῦ καὶ νὰ εἶμαι καθαρισμένος μὲ μερικοὺς ναζιραίους. Καὶ ἐπὶ πλέον μὲ ηὗραν ὄχι αὐτοί, ποὺ μὲ κατηγοροῦν τώρα, ἀλλὰ μερικοὶ ἀπὸ τὴν Μικρὰν Ἀσίαν Ἰουδαῖοι. Καὶ ὄχι ἀνακατευμένον μὲ ὄχλον, οὔτε μέσα εἰς ταραχὴν καὶ θόρυβον, ἀλλὰ μὲ ηὗραν μοναχόν.
19 οὓς ἔδει ἐπὶ σοῦ παρεῖναι καὶ κατηγορεῖν εἴ τι ἔχοιεν πρός με.
Ἔπρεπε δὲ αὐτοί, ποὺ μὲ ηὗραν, νὰ εἶναι παρόντες ἐνώπιόν σου καὶ νὰ κατηγοροῦν, ἐὰν τυχὸν ἔχουν κάτι ἐνάντιόν μου νὰ καταγγείλουν.
20 ἢ αὐτοὶ οὗτοι εἰπάτωσαν τί εὗρον ἐν ἐμοὶ ἀδίκημα στάντος μου ἐπὶ τοῦ συνεδρίου,
Ἤ ἀφοῦ ἐκεῖνοι ἀπουσιάζουν, ἂς εἴπουν ἐπὶ τέλους αὐτοὶ ἐδῶ οἱ ἴδιοι, ποῖον ἀδίκημα εὗρον εἰς ἐμέ, ὅταν παρουσιάσθην ἐνώπιον τοῦ συνεδρίου.
21 ἢ περὶ μιᾶς ταύτης φωνῆς ἧς ἔκραξα ἑστὼς ἐν αὐτοῖς, ὅτι περὶ ἀναστάσεως νεκρῶν ἐγὼ κρίνομαι σήμερον ὑφ᾿ ὑμῶν.
Δὲν ηὗραν κανὲν ἀδίκημα, ἐκτὸς ἐὰν εἶναι ἀδίκημα μία φωνή, τὴν ὁποίαν δυνατὰ ἐφώναξα, ὅταν ἔστεκα ἐν μέσῳ αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ δικάζομαι σήμερον ἀπὸ σᾶς, ἐπειδὴ πιστεύω εἰς τὴν ἀνάστασιν τῶν νεκρῶν.
22 Ἀκούσας δὲ ταῦτα ὁ Φῆλιξ ἀνεβάλετο αὐτούς, ἀκριβέστερον εἰδὼς τὰ περὶ τῆς ὁδοῦ, εἰπών· ὅταν Λυσίας ὁ χιλίαρχος καταβῇ, διαγνώσομαι τὰ καθ᾿ ὑμᾶς,
Ὅταν δὲ ὁ Φήλιξ ἤκουσε ταῦτα, ἀνέβαλε νὰ ἐκδώσῃ ἀπόφασιν. Ἔπραξε δὲ τοῦτο, διότι ἔχων ἀκριβεστέραν γνῶσιν περὶ τῆς νέας θρησκείας καὶ πίστεως, ἀντελήφθη, ὅτι ἀναιτίως κατεφέροντο οἱ Ἰουδαῖοι κατὰ τοῦ Παύλου. Καὶ μὴ θέλων νὰ δυσαρεστήσῃ αὐτοὺς εἶπεν· Ὅταν ὁ χιλίαρχος Λυσίας καταβῇ θὰ ἐξετάσω καὶ θὰ μάθω ἀκριβῶς τὴν ὑπόθεσίν σας.
23 διαταξάμενός τε τῷ ἑκατοντάρχῃ τηρεῖσθαι τὸν Παῦλον ἔχειν τε ἄνεσιν καὶ μηδένα κωλύειν τῶν ἰδίων αὐτοῦ ὑπηρετεῖν ἢ προσέρχεσθαι αὐτῷ.
Ἔδωκε δὲ καὶ διαταγὰς εἰς τὸν ἑκατόνταρχον νὰ φυλάττεται ὁ Παῦλος καὶ νὰ ἔχῃ ἐλευθερίαν καὶ πᾶσαν σχετικὴν εὐκολίαν, καὶ νὰ μὴ ἐμποδίζῃ ὁ ἑκατόνταρχος κανένα ἀπὸ τοὺς ἀνήκοντας εἰς τὸν Παῦλον καὶ σχετιζομένους πρὸς αὐτὸν νὰ τὸν ὑπηρετοῦν καὶ νὰ ἔρχωνται πρὸς αὐτόν.
24 Μετὰ δὲ ἡμέρας τινὰς παραγενόμενος ὁ Φῆλιξ σὺν Δρουσίλλῃ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ, οὔσῃ Ἰουδαίᾳ, μετεπέμψατο τὸν Παῦλον καὶ ἤκουσεν αὐτοῦ περὶ τῆς εἰς Χριστὸν πίστεως.
Ὕστερον δὲ ἀπὸ μερικὰς ἡμέρας ἦλθεν εἰς τὸ πραιτώριον ὁ Φήλιξ μαζὶ μὲ τὴν Δρούσιλλαν, τὴν γυναῖκα του, ἡ ὁποία ἦτο Ἰουδαία, καὶ ἔστειλε καὶ ἐκάλεσε τὸν Παῦλον καὶ τὸν ἤκουσε να ὁμιλῇ περὶ τῆς πίστεως εἰς τὸν Ἰησοῦν Χριστόν.
25 διαλεγομένου δὲ αὐτοῦ περὶ δικαιοσύνης καὶ ἐγκρατείας καὶ τοῦ κρίματος τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι, ἔμφοβος γενόμενος ὁ Φῆλιξ ἀπεκρίθη· τὸ νῦν ἔχον πορεύου, καιρὸν δὲ μεταλαβὼν μετακαλέσομαί σε,
Ὅταν δὲ οὗτος ὡμίλει περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ ἐγκρατείας καὶ περὶ τῆς κρίσεως, ἡ ὁποία μέλλει νὰ γίνῃ, κατελήφθη ὑπὸ φόβου ὁ Φήλιξ, διότι καὶ πάντα νόμον δικαιοσύνης εἶχε παραβιάσει καὶ τὴν Δρούσιλλαν εἶχεν ἁρπάσει ἀπὸ τὸν πρῶτον σύζυγον αὐτῆς. Ἕνεκα δὲ τοῦ φόβου τούτου ἀπήντησε πρὸς τὸν Παῦλον: Πρὸς τὸ παρὸν πήγαινε, ὅταν δὲ λάβω πάλιν εὐκαιρίαν, θὰ στείλω νὰ σὲ καλέσω.
26 ἅμα δὲ καὶ ἐλπίζων ὅτι χρήματα δοθήσεται αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Παύλου ὅπως λύσῃ αὐτόν· διὸ καὶ πυκνότερον αὐτὸν μεταπεμπόμενος ὡμίλει αὐτῷ.
Συγχρόνως δὲ καὶ ἤλπιζεν ὁ Φήλιξ, ὅτι θὰ δοθοῦν ὑπὸ τοῦ Παύλου χρήματα εἰς αὐτὸν διὰ νὰ τὸν ἀπολύσῃ. Δι’ αὐτὸ καὶ τὸν προσεκάλει συχνάκις διὰ νὰ συνομιλῇ μετ’ αὐτοῦ.
27 Διετίας δὲ πληρωθείσης ἔλαβε διάδοχον ὁ Φῆλιξ Πόρκιον Φῆστον· θέλων δὲ χάριν καταθέσθαι τοῖς Ἰουδαίοις ὁ Φῆλιξ κατέλιπε τὸν Παῦλον δεδεμένον.
Ὅταν δὲ συνεπληρώθη διετία, ἐστάλη διάδοχος τοῦ Φήλικος ὁ Πόρκιος Φῆστος. Ἐπειδὴ δὲ ἤθελεν ὁ Φήλιξ νὰ ὑποχρεώσῃ τοὺς Ἰουδαίους καὶ νὰ ἑξασφαλίσῃ ὑπὲρ ἑαυτοῦ τὴν εὐγνωμοσύνην των, ἀφῆκε τὸν Παῦλον φυλακισμένον.
Ερμηνεία Π. Τρεμπέλα